Koncert solowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Koncert solowy to forma muzyczna, charakterystyczna dla epoki baroku, klasycyzmu i romantyzmu. Polega na tym, że jeden solista występuje z akompaniamentem orkiestry.

Utwór zazwyczaj złożony jest z trzech części w układzie szybka-wolna-szybka.

Najwięksi twórcy:

barok: Antonio Vivaldi, Giuseppe Tartini, Giovanni Bononcini, Johann Sebastian Bach

klasycyzm: Wolfgang Amadeusz Mozart, Ludwig van Beethoven,