Martha Argerich
| Martha Argerich | |
Martha Argerich (1962) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 5 czerwca 1941 Buenos Aires |
| Pochodzenie | argentyńskie |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | muzyk |
| Wytwórnia płytowa | Deutsche Grammophon, EMI |
| Odznaczenia | |
Martha Argerich (ur. 5 czerwca 1941 w Buenos Aires[1]) – argentyńska pianistka.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Dzieciństwo spędziła w Buenos Aires. W wieku trzech lat rozpoczęła naukę gry na fortepianie. Mając 8 lat dała swój pierwszy koncert grając I Koncert fortepianowy C-dur op. 15 Ludwiga van Beethovena. Rok później wykonywała XX Koncert fortepianowy d-moll KV 466 Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz Suity francuskie BWV 812-817 Jana Sebastiana Bacha.
W roku 1955 przeniosła się do Europy. Szkoliła się w Wiedniu, u Friedricha Guldy oraz u Madeleine Lipatti i Nikity Magaloffa w Genewie. Międzynarodową karierę rozpoczęła w 1957 roku zdobywając pierwsze nagrody w konkursach fortepianowych w Bolzano (Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Ferruccio Busoniego) i w Genewie (Międzynarodowy Konkurs Muzyczny w Genewie), lecz przerwała ją na 4 lata i kształciła się dalej u Stefana Askenasego.
W roku 1965 wygrała VII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz zdobyła nagrodę Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków. Rok później debiutowała w Stanach Zjednoczonych w nowojorskim Lincoln Center oraz nagrała swoją pierwszą płytę, wykonując utwory Chopina, Brahmsa, Ravela, Prokofjewa i Liszta.
Wywołała skandal w 1980 roku, gdy opuściła jury X Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, po tym jak wyeliminowano Ivo Pogorelicia z półfinałów konkursu. W 1978 roku dała swój ostatni recital solo, zaś w roku 1984 dokonała ostatniego nagrania solowego. Od tego czasu wykonuje przede wszystkim muzykę kameralną i koncerty.
Uznanie zdobyła głównie dzięki nagraniom muzyki Chopina, Prokofjewa, Ravela, Rachmaninowa i Liszta. Nagrywa dla wielu wytwórni płytowych, przede wszystkim zaś dla Deutsche Grammophon. W nagraniach towarzyszyli jej m.in.: Claudio Abbado, Charles Dutoit, Nelson Freire, Gidon Kremer, Mścisław Rostropowicz, Mischa Maisky.
Życie prywatne [edytuj]
Trzykrotnie zamężna. Pierwszym mężem był kompozytor i dyrygent Robert Chen, z którym ma córkę Lydę, altowiolistkę. W latach 1969-73 Argerich była zamężna z dyrygentem Charles'em Dutoit, owocem tego związku jest córka Anne-Catherine. Martha Argerich w dalszym ciągu nagrywa i występuje wraz z Dutoit. Jej trzecim mężem był pianista Stephen Kovacevich, z którym ma córkę Stephanie.
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Nota biograficzna na stronie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. [dostęp 9 lipca 2011].
- Progetto Martha Argerich (ang. • wł.)
- Martha Argerich's Music (ang.)
- Martha Argerich Videography (ang.)
- All about Martha Argerich (ang.)
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Argentyńscy pianiści
- Zwycięzcy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina
- Laureaci Nagrody Grammy
- Odznaczeni Orderem Wschodzącego Słońca
- Odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury
- Honorowi Członkowie Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie
- Jurorzy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina
- Urodzeni w 1941
- Laureaci Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Feruccio Busoniego