Krzysztof Michalski (filozof)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Krzysztof Jerzy Michalski (ur. 8 czerwca 1948, Warszawa[1], zm. 10 lutego 2013, Wiedeń[2][3]) – polski filozof i tłumacz.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Uczeń Leszka Kołakowskiego i Jana Patočki, ukończył filozofię w 1969 na Uniwersytecie Warszawskim. Doktorat obronił w 1974 na podstawie rozprawy Heidegger i filozofia współczesna. W tym samym roku rozpoczął pracę jako asystent w Instytucie Filozofii UW.

Habilitował się w 1986 na podstawie rozprawy "Logika i czas". "Próba analizy Husserlowskiej teorii sensu". Od 1994 był profesorem Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych UW, gdzie kierował Katedrą Erazma z Rotterdamu. Od 1986 był również profesorem filozofii w Departament of Philosophy na Boston University. W 2003 został profesorem tytularnym. Należał do założycieli – obok m.in. Hansa-Georga Gadamera, Józefa Tischnera, Jana BłońskiegoInstytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu (1983), którego był rektorem. W latach 80. instytut ten stał się ważkim centrum wymiany intelektualnej i badawczej między uczonymi z Europy Środkowej i Wschodniej a środowiskami naukowymi na Zachodzie. Obecnie zaliczany jest do najważniejszych europejskich centrów naukowych, w którym realizowane są projekty z dziedzin nauk politycznych, społecznych i humanistycznych.

Był redaktorem szeregu prac zbiorowych (m.in. tomy ze spotkań czołowych filozofów i intelektualistów europejskich z Janem Pawłem II w Castel Gandolfo), autorem wielu artykułów w prestiżowych czasopismach naukowych amerykańskich, niemieckich i in. Był też redaktorem tomów z przekładami wybranych esejów Heideggera, Gadamera oraz ich tłumaczeń (Martin Heidegger Budować, mieszkać, myśleć. Eseje wybrane, 1977; Hans-Georg Gadamer Rozum, słowo, dzieje. Szkice wybrane, 1979). Jest wydawcą i redaktorem naczelnym pisma "Transit. Europäische Revue" (Frankfurt nad Menem).

Był stypendystą wielu prestiżowych fundacji (m.in. Fundacji im. Aleksandra von Humboldta, Fundacji Thyssena).

Od lat 80. organizował i był dyrektorem liczących się międzynarodowych seminariów, szkół letnich, sympozjów itd.

Pełnił liczne funkcje naukowe i publiczne. Najważniejsze z nich to: członek jury Nagrody im. Hannah Arendt [potrzebne źródło], przewodniczący Rady Nadzorczej Instytutu Spraw Publicznych (Warszawa), członek Rady Fundacji im. Stefana Batorego, członek Komitetu Doradczego International Academic Freedom (New York), członek The American Association for Polish-Jewish Studies.

Był przyjacielem ks. J. Tischnera.

Ordery, odznaczenia, nagrody[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał szereg nagród i wyróżnień: do najważniejszych należą Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2003), Theodor-Heuss-Preis (2004) oraz Krzyż Oficerski Narodowego Orderu ZasługiFrancja 2007. Pośmiertnie, postanowieniem z 19 lutego 2013 r. za wybitny wkład w rozwój myśli o kondycji człowieka w nowoczesnym świecie, za stworzenie ważnego ośrodka międzynarodowej wymiany intelektualnej i badawczej w dziedzinie humanistyki, za osiągnięcia w promowaniu polskiej nauki został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4][5].

Przypisy

  1. Philosoph Krzysztof Michalski verstorben
  2. Śmierć Profesora. polskamasens.pl, 2013-02-14. [dostęp 2013-02-19].
  3. KRZYSZTOF MICHALSKI (1948-2013). Res Publica Nowa, 2013-02-11. [dostęp 2013-02-19].
  4. Order dla prof. Krzysztofa Michalskiego. prezydent.pl, 22 lutego 2013 r.. [dostęp 2013-02-25].
  5. M.P. z 2013 r. poz. 408