Lamborghini Espada 400 GT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lamborghini Espada 400 GT S1
Lamborghini Espada 400 GT S1
Producent Lamborghini
Zaprezentowany marzec 1968 Międzynarodowy Salon Samochodowy w Genewie
Okres produkcji 1968-1969
1226 szt.
Miejsce produkcji  Włochy, Sant'Agata
Następca Lamborghini Espada 400 GTE
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki V12 3,9 l
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4674 mm
Szerokość 1821 mm
Wysokość 1191 mm
Rozstaw osi 2650 mm
Masa własna 1480 kg
Poj. zbiornika paliwa 93 l
Liczba miejsc 4
Wyposażenie
dodatkowe
Szklany dach
adaptacyjne zawieszenie
Dane dodatkowe
Pokrewne Lamborghini Marzal
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Lamborghini Espada 400 GT S1

Lamborghini Espada – (hiszp. szpada) sportowy samochód firmy Lamborghini produkowany w latach 1968-1969; zaprojektowany przez Marcello Gandiniego z Bertone. Po raz pierwszy pokazany na Międzynarodowym Salonie Samochodowym w Genewie w 1968.

Pod koniec lat 70. Ferruccio Lamborghini zlecił zaprojektowanie sportowego auta, którym mogłyby wygodnie podróżować 4 dorosłe osoby. W 1967 pokazano futurystycznego Marzala, który jednak nie spodobał się Ferucciowi. Firma Bertone wkrótce stworzyła prototypową Espadę. Po kilku poprawkach gotowa Espada została zaprezentowana w Genewie w 1968. Nadwozie Espady to kolejne dzieło Marcello Gandiniego. Samochód budzi respekt swoimi wymiarami. Ma prawie 4,75 m długości, 1,9 m szerokości, ale jak przystało na sportowy wóz niecałe 1,2 m wysokości. Kształt nadwozia budzi mieszane uczucia, biorąc pod uwagę kształt pozostałych Lamborghini. Należy jednak zwrócić uwagę, że w przeciwieństwie do Miury, Espada miała zapewniać komfort i przestrzeń dla 4 osób. Na pierwszy rzut oka uwagę zwracają duże powierzchnie przeszklone, które dodatkowo można było powiększyć o szklany dach. Niektóre elementy takie jak zderzaki, listwy wokół szyb były chromowane. Na masce wycięto dwa stożkowe wloty powietrza, które chłodziły kabinę. Za chłodzenie silnika odpowiadał wielki przedni wlot i 4 mniejsze, wycięte w nadkolach. W założeniach Espada miała być stosunkowo tania i niezawodna, a niska masa nie była pierwszorzędnym priorytetem. Dlatego też samochód wykonano ze stali, a jedynym aluminiowym elementem była pokrywa silnika. Rama była produkowana przez firmę Marchesi z Modeny, natomiast nadwozie wykonywano w fabryce Bertone, a całość składano w fabryce Lamborghini w Sant' Agata. Wnętrze Espady było bardzo przestronne. Zgodnie z założeniami samochodem mogły wygodnie podróżować 4 osoby. Całe wnętrze przedzielał tunel, w którym umieszczono wał napędowy. Cały kokpit zaprojektowano ze smakiem i jedynym niezbyt ładnym elementem był plastikowy panel wskaźników. Problemy sprawiała także kiepska wentylacja. Te wady zostały poprawione w Espadzie GTE. Z tyłu wygospodarowano miejsce na bagażnik o pojemności 280 l. Samochód był wyposażony w niezależne zawieszenie ze sprężynami śrubowymi, amortyzatorami olejowymi i drążkami stabilizującymi. Jako opcja dostępne było kompletne zawieszenie firmy Lancomatic. Na owe czasy był to niezwykle nowoczesny system, który dostosowywał swoją pracę do aktualnych warunków drogowych. Ich zasada działania była w zasadzie identyczna jak amortyzatorów Koni FSD, stosowanych w Murcielago i Gallardo. Jednak niewielu właścicieli Espady zdecydowało się na zakup tej nowinki. Pod maską kryje się silnik V12 o pojemności 3939 cm³, znany z 400 GT 2+2 i Miury. Aby zapewnić przestrzeń w kabinie, silnik został przesunięty maksymalnie do przodu, a niska linia maski wymusiła zamontowanie gaźników po bokach głowicy. Moment obrotowy wynoszący 375 Nm przy 4500 obr./min przenosi na tylne koła 5-bieg. manualna skrzynia. 239 kW (325 KM) przy 6500 obr./min przyspiesza auto o masie 1480 kg do "setki" w 6.5 sekundy. Sprzedano 1226 sztuk Espady.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V12 3,9 l (3929 cm³), 2 zawory na cylinder, DOHC
  • Układ zasilania: sześć gaźników Weber
  • Średnica cylindra × skok tłoka: 82,00 mm × 62,00 mm
  • Stopień sprężania: 9,5:1
  • Moc maksymalna: 330 KM (242 kW) przy 6500 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: 374 N•m przy 4500 obr/min

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]