Leonardo Nascimento de Araújo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Leonardo
Leonardo Nascimento de Araujo 2011.jpg
Imię i nazwisko Leonardo Nascimento de Araújo
Data i miejsce
urodzenia
5 września 1969
Niterói, Brazylia
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
1984–1987 Flamengo
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1990
1990–1991
1991–1993
1993–1994
1994–1996
1996–1997
1997–2001
2001–2002
2002
2002–2003
Flamengo
São Paulo
Valencia
São Paulo
Kashima Antlers
PSG
A.C. Milan
São Paulo
Flamengo
A.C. Milan
52 (0)
40 (1)
71 (6)
25 (3)
49 (30)
34 (7)
119 (28)
12 (0)
8 (3)
5 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1990–2002  Brazylia 60 (18)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2009–2010
2010–2011
AC Milan
Inter Mediolan

Leonardo Nascimento de Araújo, czyli Leonardo (ur. 5 września 1969 w Niterói) – brazylijski trener piłkarski i były piłkarz występujący na pozycji lewego pomocnika lub lewego obrońcy. Mistrz Świata z 1994 roku i srebrny medalista z 1998.

Zaczynał karierę we CR Flamengo, jednak najlepszy okres w ojczyźnie spędził w São Paulo FC. W międzyczasie grał także w hiszpańskim Valencia CF i japońskim Kashima Antlers. Jego kariera w Europie nabrała rozpędu dopiero w 1996 roku, gdy trafił do Paris Saint-Germain. W tym klubie przejął koszulkę z numerem „10”, w której wcześniej występował jego rodak i partner z MŚ 1994Raí. Po zaledwie jednym, ale bardzo udanym sezonie przeszedł do A.C. Milan, gdzie występował do 2001 roku. Prześladowany przez kontuzje wrócił do Brazylii, potem krótko znowu występował w Milanie, jednak w 2003 roku zdecydował się zakończyć karierę.

Dwa razy został mistrzem Brazylii (1987 z Flamengo i 1991 z São Paulo FC). W barwach São Paulo FC sięgnął także po Puchar Interkontynentalny w 1993 roku. Zdobył również Mistrzostwo Włoch (1999 z A.C. Milan) i Japonii (1996 z Kashima Antlers).

W reprezentacji Brazylii rozegrał 60 spotkań (w latach 1991–2000), zdobył 8 bramek. Był podstawowym graczem podczas dwóch finałów mistrzostw świata (1994 – mistrzostwo; 1998 – drugie miejsce). Łącznie w obydwu turniejach wystąpił w 11 spotkaniach. Ponadto w 1997 roku triumfował w rozgrywkach Copa America i Pucharze Konfederacji.

Podczas meczu drugiej rundy MŚ 1994 przeciwko Stanom Zjednoczonym brutalnie uderzył łokciem w twarz Taba Ramosa, który doznał złamania kości jarzmowej. Leonardo otrzymał czerwoną kartkę i został zawieszony na cztery mecze. Jest to najwyższa kara indywidualna w historii turnieju finałowego Mistrzostw Świata (w 2006 roku również cztery mecze kary otrzymał Włoch Daniele De Rossi). W jej efekcie Leonardo nie zagrał już do końca zwycięskich dla „Canarinhos” Mistrzostw. Jego miejsce w składzie zajął Branco.

31 maja 2009 roku ogłoszono, że Leonardo został nowym trenerem Milanu. Na stanowisku zastąpił Carla Ancelottiego, który odszedł do Chelsea FC. 14 maja 2010 roku, na konferencji prasowej przed ostatnim meczem sezonu z Juventusem poinformowano, że po zakończeniu rozgrywek Brazylijczyk odejdzie z klubu[1].

24 grudnia 2010 roku Leonardo został nowym szkoleniowcem lokalnego rywala Milanu – Interu Mediolan. W czerwcu 2011 roku został dyrektorem sportowym Paris Saint Germain.

Przypisy

  1. LEONARDO: „GRAZIE MILAN, GRAZIE! (pol.). acmilan.com.pl. [dostęp 14.05.2010].