Antonio Conte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antonio Conte
Antonio Conte.jpg
Imię i nazwisko Antonio Conte
Data i miejsce
urodzenia
31 lipca 1969
Lecce, Włochy
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 71 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Juventus (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1985–1991
1991–2004
Lecce
Juventus
89 (1)
295 (29)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1994–2000 Włochy 20 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2005–2006
2006–2007
2007–2009
2009–2010
2010–2011
2011–
Siena (asystent)
Arezzo
Bari
Atalanta
Siena
Juventus

Antonio Conte (ur. 31 lipca 1969 w Lecce) – włoski trener piłkarski i były piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Włoch.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

US Lecce[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek miejscowego klubu US Lecce. 6 kwietnia 1986 zadebiutował w Serie A na pozycji pomocnika w meczu przeciwko Pisa Calcio (1:1), mając wtedy 16 lat, 8 miesięcy i 13 dni. Swoją pierwszą bramkę w Serie A strzelił 11 listopada 1989 roku w meczu Napoli-Lecce (3:2).

Juventus F.C.[edytuj | edytuj kod]

Latem 1991 został kupiony za 7 miliardów lirów do Juventusu, a 17 listopada 1991 debiutował w koszulce Juve w meczu derbowym w Torino FC. Z Juventusem odnosił wiele sukcesów, między innymi pięć razy zdobył mistrzostwo Włoch, w 1993 roku wygrał Puchar UEFA, a w 1996 Ligę Mistrzów. W 1996 roku, po odejściu Gianluca Vialliego i Fabrizio Ravanelliego, został kapitanem drużyny. W sezonie 2001/02 przez co raz mniejsze wyjście w podstawowym składzie Juventusu stracił opaskę kapitana na rzecz Alessandro Del Piero. 4 kwietnia 2004 r. rozegrał ostatni mecz w Serie A na San Siro przeciwko Interowi (3:2). W 2004 Conte zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

27 maja 1994 debiutował w reprezentacji Włoch w meczu towarzyskim przeciwko Finlandii (2:0). Występował w meczach ćwierćfinałowym i półfinałowym MŚ 1994, ale nie zagrał w finale z Brazylią (0:0, k.2:3). Przez kontuzję był zmuszony nie grać w Euro 1996. 27 marca 1999 strzelił pierwszego gola w meczu eliminacyjnym do mistrzostw Europy przeciwko Danii (2:1). Brał udział w Euro 2000. 24 czerwca 2000 zagrał swój ostatni mecz w koszulce Suadra Azzurri w ćwierćfinale Euro przeciwko Rumunii (2:0).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W latach 2005–2006 był drugim trenerem Sieny, w latach 2006–2007 był szkoleniowcem AC Arezzo, a w 2007 rozpoczął pracę z AS Bari. W 2009 wygrał z nią rozgrywki Serie B i awansował do pierwszej ligi. Po zakończeniu rozgrywek odszedł jednak z zespołu z powodu braku porozumienia z kierownictwem Bari w sprawie planów transferowych. 21 września 2009 Conte został szkoleniowcem Atalanty Bergamo zastępując Angelo Gregucciego. Pracował tam do stycznia 2010 roku, po czym złożył rezygnację[1]. 23 maja 2010 Conte został trenerem Sieny. Rok później objął stanowisko szkoleniowca drużyny, w której występował jako piłkarz – Juventusu. 6 maja 2012, na jedną kolejkę przed zakończeniem sezonu, zdobył w roli szkoleniowca Juve tytuł Mistrza Włoch, wygrywając z Cagliari 2-0.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Bari[edytuj | edytuj kod]

Juventus[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Conte rozstał się z Atalantą (ang.). Tylko Piłka, 2010-01-07. [dostęp 2010-01-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]