Luigi Simoni
| Gigi Simoni | ||
| Imię i nazwisko | Luigi Simoni | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 stycznia 1939 Crevalcore, Włochy |
|
| Pozycja | Pomocnik | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| ACF Fiorentina | ||
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1959–1961 1961–1962 1962–1964 1964–1967 1967–1968 1968–1971 1971–1974 |
AC Mantova SSC Napoli AC Mantova Torino FC Juventus F.C. Brescia Calcio Genoa CFC |
47 (10) 11 (1) 48 (8) 81 (18) 11 (0) 100 (12) 88 (13) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1974–1978 1978–1980 1980–1984 1984–1985 1985–1986 1986–1987 1987–1988 1988–1989 1989–1990 1990–1992 1992–1996 1996–1997 1997–1999 1999–2000 2000–2001 2001–2002 2002–2003 2003–2004 2004–2005 2005–2006 2011–2012 |
Genoa CFC Brescia Calcio Genoa CFC Pisa Calcio Lazio Rzym Pisa Calcio Genoa CFC Empoli FC Cosenza Calcio Carrarese Calcio US Cremonese SSC Napoli Inter Mediolan Piacenza Calcio Torino FC CSKA Sofia Ancona Calcio SSC Napoli AC Siena AS Lucchese-Libertas A.S. Gubbio 1910 |
|
Luigi "Gigi" Simoni (ur. 22 stycznia 1939 w Crevalcore), włoski piłkarz oraz trener piłkarski. Jako zawodnik grał m.in. w Torino Calcio, Juventusie, Brescii Calcio, SSC Napoli i Genoi. Właśnie w tym ostatnim klubie w sezonie 1974-1975 rozpoczął pracę szkoleniową i wkrótce wywalczył awans do Serie A. Podobne wyniki osiągał później z Pisą Calcio, z Brescią oraz z US Cremonese.
Dopiero w 1997 roku zaczął pracować w klubie z czołówki Serie A. Został trenerem Interu Mediolan. Zespół, w którym grali wówczas m.in. Ronaldo, Roberto Baggio, Javier Zanetti, Iván Zamorano i Gianluca Pagliuca, zajął w lidze drugie miejsce (za Juventusem) oraz po efektownym (3:0) zwycięstwie nad Lazio Rzym zdobył Puchar UEFA. Podczas kolejnego sezonu podopieczni Simoniego w w rundzie grupowej Ligi Mistrzów pokonali najgroźniejszych rywali, drużynę Realu Madryt, otwierając sobie drogę do awansu do kolejnej rundy rozgrywek. Wkrótce jednak Simoni został zwolniony z funkcji trenera drużyny. Prezes Massimo Moratti skarżył się na zbyt defensywny styl gry zespołu.
Po krótkiej przygodzie w bułgarskim CSKA Sofia Simoni otrzymał propozycję pracy w drugoligowej Anconie Calcio, którą wprowadził do ekstraklasy. Jednak przed rozpoczęciem sezonu został zdymisjonowany. W sezonie 2004-2005 pracował jeszcze w Sienie, ale po osiemnastu kolejkach złożył wymówienie.
Od listopada 2005 roku do 2006 roku był trenerem grającego w Serie C A.S. Lucchese-Libertas.
Sukcesy szkoleniowe [edytuj]
- "Panchina d'oro" ("Złota ławka") dla najlepszego szkoleniowca 1998 roku przyznawana przez trenerów zespołów z Serie A.
|
|||||
|
|||||
|
||||||||
