Luigi Simoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gigi Simoni
Luigi Simoni 1963.jpg
Imię i nazwisko Luigi Simoni
Data i miejsce
urodzenia
22 stycznia 1939
Crevalcore, Włochy
Pozycja Pomocnik
Kariera juniorska
ACF Fiorentina
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1959–1961
1961–1962
1962–1964
1964–1967
1967–1968
1968–1971
1971–1974
AC Mantova
SSC Napoli
AC Mantova
Torino FC
Juventus F.C.
Brescia Calcio
Genoa CFC
47 (10)
11 (1)
48 (8)
81 (18)
11 (0)
100 (12)
88 (13)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1974–1978
1978–1980
1980–1984
1984–1985
1985–1986
1986–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1992
1992–1996
1996–1997
1997–1999
1999–2000
2000–2001
2001–2002
2002–2003
2003–2004
2004–2005
2005–2006
2011–2012
Genoa CFC
Brescia Calcio
Genoa CFC
Pisa Calcio
Lazio Rzym
Pisa Calcio
Genoa CFC
Empoli FC
Cosenza Calcio
Carrarese Calcio
US Cremonese
SSC Napoli
Inter Mediolan
Piacenza Calcio
Torino FC
CSKA Sofia
Ancona Calcio
SSC Napoli
AC Siena
AS Lucchese-Libertas
A.S. Gubbio 1910

Luigi "Gigi" Simoni (ur. 22 stycznia 1939 w Crevalcore), włoski piłkarz oraz trener piłkarski. Jako zawodnik grał m.in. w Torino Calcio, Juventusie, Brescii Calcio, SSC Napoli i Genoi. Właśnie w tym ostatnim klubie w sezonie 1974-1975 rozpoczął pracę szkoleniową i wkrótce wywalczył awans do Serie A. Podobne wyniki osiągał później z Pisą Calcio, z Brescią oraz z US Cremonese.

Dopiero w 1997 roku zaczął pracować w klubie z czołówki Serie A. Został trenerem Interu Mediolan. Zespół, w którym grali wówczas m.in. Ronaldo, Roberto Baggio, Javier Zanetti, Iván Zamorano i Gianluca Pagliuca, zajął w lidze drugie miejsce (za Juventusem) oraz po efektownym (3:0) zwycięstwie nad Lazio Rzym zdobył Puchar UEFA. Podczas kolejnego sezonu podopieczni Simoniego w w rundzie grupowej Ligi Mistrzów pokonali najgroźniejszych rywali, drużynę Realu Madryt, otwierając sobie drogę do awansu do kolejnej rundy rozgrywek. Wkrótce jednak Simoni został zwolniony z funkcji trenera drużyny. Prezes Massimo Moratti skarżył się na zbyt defensywny styl gry zespołu.

Po krótkiej przygodzie w bułgarskim CSKA Sofia Simoni otrzymał propozycję pracy w drugoligowej Anconie Calcio, którą wprowadził do ekstraklasy. Jednak przed rozpoczęciem sezonu został zdymisjonowany. W sezonie 2004-2005 pracował jeszcze w Sienie, ale po osiemnastu kolejkach złożył wymówienie.

Od listopada 2005 roku do 2006 roku był trenerem grającego w Serie C A.S. Lucchese-Libertas.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • wicemistrzostwo Włoch 1998 oraz Puchar UEFA 1998 z Interem Mediolan
  • "Panchina d'oro" ("Złota ławka") dla najlepszego szkoleniowca 1998 roku przyznawana przez trenerów zespołów z Serie A.