Fatih Terim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fatih Terim
Fatih Terim.jpg
Imię i nazwisko Fatih Terim
Data i miejsce
urodzenia
14 września 1953
Adana, Turcja
Pozycja obrońca
Wzrost 172 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Galatasaray (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1969-1974
1974-1985
Adana Demirspor
Galatasaray
?
327 (129)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1974-1985 Turcja 51 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1987-1989
1989-1990
1990-1993
1993-1996
1996-2000
2000-2001
2001-2002
2002-2004
2005-2009
2011-
MKE Ankaragücü
Göztepe A.Ş.
Turcja U-21
Turcja
Galatasaray
ACF Fiorentina
A.C. Milan
Galatasaray
Turcja
Galatasaray

Fatih Terim (ur. 14 września 1953 w Adanie) – turecki piłkarz i trener piłkarski. Od 2005 do 2009 był selekcjonerem reprezentacji Turcji. Wcześniej prowadził ją w latach 1993-96, awansując z nią po raz pierwszy w historii do mistrzostw Europy w 1996. Na Euro 2008 doprowadził turecką drużynę narodową do półfinału. Jako szkoleniowiec Galatasaray Stambuł zdobył cztery tytuły mistrza Turcji oraz – w 2000Puchar UEFA. Obecnie trener Galatasaray.

Spis treści

Kariera piłkarska [edytuj]

Urodził się w biednej rodzinie w Adanie. W wieku dwudziestu lat porzucił szkołę, aby profesjonalnie grać w piłkę. I mimo iż nigdy nie zdobył tytułu mistrza kraju, był cenionym środkowym obrońcą. Trzydzieści pięć razy wystąpił jako kapitan w narodowej reprezentacji.

Sukcesy piłkarskie [edytuj]

  • wicemistrzostwo Turcji 1978, Puchar Turcji 1975, 1981 i 1984 oraz finał Pucharu Turcji 1979 z Galatasaray

W lidze tureckiej rozegrał 473 mecze i strzelił 9 goli.

W reprezentacji Turcji w latach 1975-84 rozegrał 51 meczów.

Kariera trenerska [edytuj]

Po zakończeniu udanej kariery piłkarskiej w 1987 rozpoczął pracę trenerską w MKE Ankaragücü. W 1990 został asystentem Seppa Piontka w reprezentacji i to spotkanie w dużej mierze ukształtowało jego osobowość trenerską. Poznał wówczas najnowszą myśl szkoleniową, którą Piontek przywiózł ze sobą ze Starego Kontynentu i którą próbował narzucić piłkarzom tureckim. Po trzech latach Niemiec zrezygnował i wyznaczył Terima na swojego następcę.

Młody (miał wówczas czterdzieści lat) szkoleniowiec postawił zdecydowanie na mniej doświadczonych piłkarzy. Już w swoim pierwszym podejściu drużyna Terima awansowała do wielkiego turnieju – Euro 1996. Na angielskich boiskach Turcy, których średnia wieku wynosiła 26 lat, razili nieskutecznością i brakiem pomysłu na organizację gry. Turcy przegrali wszystkie mecze, nie strzelając żadnej bramki. Mimo niepowodzenia, to właśnie Terimowi udało się odkryć to pokolenie piłkarzy, które na początku XXI wieku triumfowało w Pucharze UEFA i zdobyło trzecie miejsce na Mistrzostwach Świata w 2002. Selekcjoner po Euro zrezygnował i rozpoczął nowy etap swojej kariery w Stambule, obejmując stanowisko szkoleniowca Galatasaray SK.

Po zdobyciu najważniejszych krajowych laurów i umocnieniu się na pozycji najlepszej klubowej drużyny w Turcji, w sezonie 1999-2000 Galatasaray nie miał sobie równych w rozgrywkach Pucharu UEFA. Wówczas pierwszy raz w historii drużyna z Turcji zdobyła międzynarodowe trofeum. Dzień finałowego meczu na kopenhaskim stadionie Parken z Arsenalem do dziś uważany jest za jedną z najważniejszych dat w całej historii piłkarstwa znad Bosforu.

Po zdobyciu Pucharu UEFA na Terima posypały się propozycje z najlepszych klubów europejskich. Wybrał tę z Włoch. Przez kilka miesięcy trenował Fiorentinę, ale został zwolniony już po dwudziestu kolejkach. Na początku sezonu 2001-02 przyjął ofertę z przeżywającego duży kryzys Milanu, ale stamtąd odszedł jeszcze szybciej, bo po dziewięciu ligowych meczach. Rozczarowany wrócił do kraju i w 2002 ponownie został szkoleniowcem Galatasaray Stambuł. Jednak problemy finansowe, ciągła rotacja kadrowa i kontuzje uniemożliwiły powtórzenie sukcesów z końca lat 90. Niezadowoleni prezesi podziękowali Terimowi na początku 2004.

Kiedy w połowie 2005 ważyły się losy Turcji w eliminacjach do Mundialu, uznano, że selekcjoner Ersun Yanal nie stanowi wystarczającej gwarancji awansu. Przed decydującymi meczami zwolniono więc go, a kadrę ponownie powierzono nie pracującemu nigdzie od roku Terimowi. Miał on za zadanie wprowadzić reprezentację do barażów (Ukraina już wcześniej zapewniła sobie awans z pierwszego miejsca). Jesienią 2005 Turcy wygrali z Ukrainą i Albanią oraz zremisowali z Danią co zapewniło im drugie miejsce w grupie. W dwumeczu barażowym przegrali jednak ze Szwajcarami (0:2 na wyjeździe, 4:2).

19 stycznia 2006 po ponownym wyborze Haluka Ulusoya na prezydenta piłkarskiej federacji Terim podał się do dymisji. Po rozmowie z Ulusoyem 30 stycznia zmienił zdanie i postanowił dalej pracować z drużyną narodową.

21 listopada 2007 dzięki zwycięstwu nad Bośnią i Hercegowiną awansował wraz z zespołem tureckim na Euro 2008. Turcja zajęła drugie miejsce w grupie. Podczas Euro Terimowi udało się wyjść z grupy (po zwycięstwie nad Szwajcarią i Czechami). W ćwierćfinale rozgrywanym 20 czerwca 2008 Turcja pokonała po rzutach karnych Chorwację. W półfinale Turcy przegrali z Niemcami 2:3. Prowadzona przez Terima drużyna skończyła turniej z brązowym medalem, a selekcjoner oświadczył, iż kończy pracę z kadrą[1]. Turecka federacja ogłosiła jednak, że Terim pozostanie na stanowisku[2]. Jednakże Terim zrezygnował z prowadzenia reprezentacji Turcji w 2009 r. po nieudanych eliminacjach do Mistrzostwach Świata w 2010.

W 2011 r. po raz trzeci został trenerem Galatasaray.

Sukcesy trenerskie [edytuj]

Przypisy

  1. Paul Saffer: Proud Terim set to stand down (ang.). UEFA.com, 25 czerwca 2008. [dostęp 26 czerwca 2008].
  2. Fatih Terim zostaje z reprezentacją (pol.). sport.pl, 27 czerwca 2008. [dostęp 27 czerwca 2008].