Makalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Makalu
Południowo-zachodnia ściana Makalu
Południowo-zachodnia ściana Makalu
Państwo  Chiny
 Nepal
Pasmo Himalaje
Wysokość 8481 m n.p.m.
Wybitność 2386 m
Pierwsze wejście 15 maja 1955
J. Couzy, L. Terray
• zimowe 9 lutego 2009
S. Moro, D. Urubko
Położenie na mapie Wyżyny Tybetańskiej
Mapa lokalizacyjna Wyżyny Tybetańskiej
Makalu
Makalu
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Makalu
Makalu
Ziemia 27°53′03″N 87°05′20″E/27,884167 87,088889Na mapach: 27°53′03″N 87°05′20″E/27,884167 87,088889
Zdjęcie satelitarne Himalajów z zaznaczonym Makalu

Makalu (nep. मकालु, chiń. 马卡鲁山 Mǎkǎlǔ Shān) – ośmiotysięcznik, piąty co do wysokości szczyt świata. Położony w Himalajach Wysokich, na granicy Chin i Nepalu, 20 km na południowy wschód od Mount Everestu. Osiąga wysokość 8481 m n.p.m.. Zbudowany jest z gnejsów, granitów i skał osadowych. Silnie zlodowacony – granica wiecznego śniegu powyżej 5700 m n.p.m. Makalu posiada drugi, niższy wierzchołek – Makalu II (lub Kangchungtse) o wysokości 7678 m.

Geneza nazwy[edytuj | edytuj kod]

Dawna nazwa to Khamba Lung, pochodząca od nazwy tybetańskiego regionu Kham. Pochodzenie nazwy Makalu pozostaje niejasne. Prawdopodobnie słowo to wywodzi się od sanskryckiego maha-kala, przydomka Śiwy. Nie ma jednak co do tego pewności. Góra ma stanowić tron bóstwa. Wyrażenie maha-kala można by również przetłumaczyć jako Wielki Czarny lub Wielka Czerń, co mogłoby się odnosić do wyglądu góry. Inna hipoteza mówi, że nazwa Makalu powstała z przekręcenia słowa Kamalu – a ściślej – Kamalung, co po tybetańsku oznacza dolinę Kamy – rzeki płynącej po północnej stronie masywu.

Historia wypraw[edytuj | edytuj kod]

Szczyt po raz pierwszy został zdobyty 15 maja 1955 przez ekspedycję francuską. Na szczycie stanęli Lionel Terray i Jean Couzy. Pierwszego wejścia zimowego dokonali Simone Moro i Denis Urubko 9 lutego 2009. Pierwsze polskie wejście miało miejsce 15 października 1981, dokonane przez Jerzego Kukuczkę. Do końca XX w. na wierzchołku Makalu stanęło prawie 180 wspinaczy, członków ponad stu ekspedycji. Na stokach góry poniosło śmierć 20 himalaistów, w tym trzech polskich: Andrzej Młynarczyk (1978), Tadeusz Szulc (1982) i Ryszard Kołakowski (1988).

Pierwsze wyprawy[edytuj | edytuj kod]

Polskie wejścia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]