Artur Hajzer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Artur Hajzer
Artur  Hajzer
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1962
Zielona Góra
Data i miejsce śmierci 7 lipca 2013
Gaszerbrum I
w Karakorum
Zawód przedsiębiorca, taternik, alpinista, himalaista
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Wikicytaty Artur Hajzer w Wikicytatach

Artur Henryk Hajzer (ur. 28 czerwca 1962 w Zielonej Górze, zm. 7 lipca 2013 na stoku Gaszerbrum I w Karakorum[1]) – polski taternik, alpinista i himalaista, twórca projektu Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015, kierownik wypraw działających w ramach tego projektu[2], współzałożyciel i były prezes (wraz z Januszem Majerem) nieistniejącej już firmy ADD będącej właścicielem marki Alpinus produkującej odzież outdoorową oraz sprzęt turystyczny i wspinaczkowy, współtwórca (również z Majerem) firmy w tej samej branży: HiMountain. Był członkiem Kapituły Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka”[3] aż do jej rozwiązania w 2011[4]. Mieszkał przez 9 ostatnich lat życia w Mikołowie, w dzielnicy Kamionka[5].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wspinanie Artur Hajzer rozpoczął w roku 1976 od Tatr. Przeszedł wiele dróg na Kazalnicy Mięguszowieckiej, Ganku i innych ścianach. W Alpach przeszedł kilka trudnych dróg w masywie Mont Blanc, m.in. na Petit Dru i Mont Blanc du Tacul.

W górach wysokich zadebiutował w 1982 wspinaczką na szczyt Daplipangdi-Go (wówczas Gaurishanka-Go) w Himalajach Nepalu (6126 m n.p.m.). W kolejnym roku zdobył Tiricz Mir, najwyższy wierzchołek Hindukuszu (7706 m). Z Jerzym Kukuczką 3 lutego 1987 dokonał pierwszego zimowego wejścia na Annapurnę. Spośród ośmiotysięczników zdobył też Manaslu w 1986 wraz z Jerzym Kukuczką, Sziszapangmę 18 września 1987 wraz z Wandą Rutkiewicz, Ryszardem Wareckim i Jerzym Kukuczką, Dhaulagiri w 2008[6] i Nanga Parbat w 2010, oba z Robertem Szymczakiem[7]. W 2011 wraz z Adamem Bieleckim i Tomaszem Wolfartem zdobył kolejny ośmiotysięcznik, Makalu[8].

Wspólnie z Krzysztofem Wielickim trzykrotnie szturmował południową ścianę Lhotse. W 1989 był głównym organizatorem akcji ratunkowej po lawinie pod Mount Everest, dzięki której udało się sprowadzić jedynego ocalałego Andrzeja Marciniaka.

10 lutego 2008 r. miał wypadek lawinowy w Tatrach Zachodnich[9]. Po urwaniu nawisu śnieżnego na południowej grani Ciemniaka został porwany przez lawinę. Udało mu się utrzymać blisko jej powierzchni i dzięki nadajnikowi Pieps oraz szybkiej akcji ratowników TOPR z użyciem helikoptera udało się go odnaleźć i uratować[10]. Za złamanie obowiązującego w Tatrzańskim Parku Narodowym zakazu poruszania się poza wyznaczonymi szlakami turystycznymi został ukarany przez jego dyrekcję symbolicznym upomnieniem[11].

Był kierownikiem wyprawy na Gaszerbrum I, zorganizowanej w ramach programu Polski Himalaizm Zimowy, podczas której w dniu 9 marca 2012 r. Adam Bielecki i Janusz Gołąb dokonali pierwszego zimowego wejścia[12]. Podczas kolejnej, trwającej od czerwca 2013 wyprawy na Gaszerbrum I[13][14], wycofując się z obozu III do II 7 lipca 2013 odpadł od jednej ze ścian Kuluaru Japońskiego[15] i spadł około 500 m. Zostało to potwierdzone przez towarzyszącego mu Marcina Kaczkana, który widział spadającego Hajzera, a następnie odnalazł i zidentyfikował jego ciało[1][16].

Miał dwóch synów: Filipa i Jakuba oraz żonę Izabelę.

Zdobyte ośmiotysięczniki[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1996 – Atak rozpaczy, Gliwice, Explo 1994.
  • 2011 – Korona Ziemi: nie-poradnik zdobywcy, Katowice, Wydawnictwo Stapis 2011.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista pierwszych zimowych wejść na ośmiotysięczniki

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Potwierdziły się tragiczne informacje: Artur Hajzer nie żyje (pol.). onet.pl, 2013-07-10. [dostęp 2013-07-10].
  2. Polski Himalaizm Zimowy.
  3. Zasady działalności Kapituły Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka”. wspinanie.pl. [dostęp 2012-03-21].
  4. Komunikat Kapituły Jedynki w sprawie wyprawy Golden Lunacy.
  5. http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/946735,artur-hajzer-mieszkal-w-mikolowie-kamionce-jak-wspominaja-go-sasiedzi,id,t.html
  6. 6,0 6,1 Klub Wysokogórski Trójmiasto. [dostęp 2009-03-24].
  7. 7,0 7,1 Nanga Parbat zdobyta! PZA.org.pl. [dostęp 2010-06-23].
  8. 8,0 8,1 Makalu – sukces! Polski Himalaizm Zimowy 2010–2015. [dostęp 2011-09-30].
  9. Lawina w Tatrach porwała znanego himalaistę. wp.pl, 11 lutego 2008. [dostęp 2013-07-10].
  10. Artur Hajzer: Lawina na Ciemniaku – pełny raport Artura. Wspinanie.pl, 11 lutego 2008. [dostęp 2013-07-10].
  11. Artur Hajzer dostał naganę od TPN. Onet.pl, 12 lutego 2008. [dostęp 2013-07-10].
  12. Wielki sukces polskich himalaistów – Gasherbrum (8068 m n.p.m.) po raz pierwszy zdobyty zimą. polskihimalaizmzimowy.pl. [dostęp 2012-04-19].
  13. Hajzer i Kaczkan na Gaszerbrumach (pol.). polskihimalaizmzimowy.pl, 2013-06-24. [dostęp 2013-07-10].
  14. Hajzer i Kaczkan na Gaszerbrumach – kuluar japoński zaporęczowany, aklimatyzacja zakończona (pol.). polskihimalaizmzimowy.pl, 2013-07-01. [dostęp 2013-07-10].
  15. Artur Hajzer nie żyje (pol.). pza.org.pl, 2013-07-03. [dostęp 2013-07-10].
  16. Tragedia na Gaszerbrum I. Majer: Hajzer dzwonił do mnie, mówił, że Marcin spadł. Kaczkan: Hajzer przeleciał obok mnie (pol.). gazeta.pl, 2013-07-10. [dostęp 2013-07-10].
  17. M.P. z 2012 r. Nr 0, poz. 869 – pkt 4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Kurczab: Leksykon polskiego himalaizmu. Warszawa: Agora SA – Biblioteka Gazety Wyborczej, 2008, s. 48-49, seria: Polskie Himalaje. ISBN 978-83-7552-383-6.