Marcelo Vieira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcelo
Marcelo Vieira.jpg
Imię i nazwisko Marcelo Vieira da Silva Júnior
Data i miejsce
urodzenia
12 maja 1988
Rio de Janeiro, Brazylia Brazylia
Pseudonim Marcelo
Pozycja Obrońca
Wzrost 174 cm[1]
Masa ciała 73 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Real Madryt
Numer 12
Kariera juniorska
2002–2005 Fluminense
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2005–2006
2007–
Fluminense
Real Madryt
30 (6)
207 (15)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2005
2007
2008–2012
2006–
 Brazylia U-17
 Brazylia U-20
 Brazylia IO
 Brazylia
3 (1)
4 (0)
12 (1)
37 (4)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 listopada 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 8 lipca 2014 2014.

Marcelo Vieira da Silva Júnior znany jako Marcelo (ur. 12 maja 1988 roku w Rio de Janeiro) – brazylijski piłkarz, grający na pozycji bocznego obrońcy w Realu Madryt.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W wieku dziewięciu lat młody zawodnik rozpoczął swoją przygodę z futsalem. Halową odmianę piłki nożnej uprawiał przez cztery kolejne lata.

Mając trzynaście lat zdecydował zapisać się do szkółki brazylijskiego klubu Fluminense. Występował tam przez sześć kolejnych lat. Piłkarscy eksperci szybko dostrzegli w nim wielki potencjał. Został nawet nominowany do jedenastki sezonu ligi brazylijskiej w 2006 roku.

Świetna postawa w lidze brazylijskiej spowodowała duże zainteresowanie europejskich klubów. Najlepszą ofertę przedstawił Real Madryt, który pozyskał Marcelo w zimowym okienku, sezonu 2006/07. Ówczesny prezydent Królewskich - Ramón Calderón na oficjalnej prezentacji powitał go następującymi słowami: „Zakup Marcelo to dla nas bardzo ważny transfer. To bardzo młody i zdolny piłkarz, który w przyszłości stanie się czołowym zawodnikiem Europy. Tym bardziej cieszymy się, że udało nam się go kupić, gdyż interesowało się nim wiele klubów ze Starego Kontynentu.” Piłkarscy eksperci szybko ochrzcili nowego piłkarza Królewskich jako następcę legendarnego Roberto Carlosa, który jeszcze wtedy występował w Realu[2].

Marcelo, który w ekipie Królewskich gra z numerem „12”,w lidze hiszpańskiej zadebiutował 7 stycznia 2007 roku, kiedy to pojawił się w na murawie w końcowych minutach spotkania z Deportivo La Coruña, przegranego przez jego klub 2-0. W sezonie 2006/07 po raz pierwszy w lidze hiszpańskiej w pierwszym składzie wystąpił 14 kwietnia 2007 roku. Real grał wtedy na wyjeździe z Racingiem Santander i przegrał to spotkanie 1-2. Marcelo, mimo iż sezon zakończył jedynie z 6 ligowymi występami na koncie, dodał swoją cegiełkę do zdobycia Mistrzostwa Hiszpanii. W kolejnych rozgrywkach Real prowadził już Niemiec Bernd Schuster[3], który odważnie postawił na brazylijskiego piłkarza. Stał się on w tym czasie kluczowym piłkarzem Królewskich.

Początek sezonu 2007/08 miał wymarzony, gdyż wraz z kolegami zdobył Superpuchar Hiszpanii. Schuster świetnie poukładał madrycki zespół, broniąc z nim mistrzowski tytuł. W połowie sezonu 2008/09 Schustera zastąpił Juande Ramos[4], a Marcelo walczył o miejsce w składzie z Gabrielem Heinze. Nowy trener wolał, żeby to właśnie argentyński piłkarz grał na lewej obronie, gdzie dotychczas występował zawodnik z numerem „12”. Marcelo nie stracił jednak miejsca w składzie, gdyż Juande Ramos przygotował dla niego miejsce na lewym skrzydle. W swoim debiucie na tej pozycji, kiedy to Real grał na wyjeździe ze Sportingiem Gijón, Marcelo zdobył gola, a Real wygrał 4-0. Od tego czasu piłkarz rodem z Kraju Kawy grał na przemian na lewym skrzydle i lewej obronie.

W sezonie 2010/11 został trzecim kapitanem Realu Madryt. Brazylijski obrońca walnie przyczynił się do wywalczenia Pucharu Hiszpanii, stając się pewnym punktem drużyny. Od momentu przyjścia do Los Blancos José Mourinho, Marcelo bardzo poprawił grę w defensywie, przez co stał się jednym z najlepszych zawodników świata na tej pozycji. Świetny sezon 2010/11, zaowocował wybraniem go przez ekspertów i kibiców do jedenastki marzeń Ligi Mistrzów. Do sezonu 2011/12 Los Balcos przystępowali w bojowych nastrojach. Ich głównym celem było zdetronizowanie FC Barcelony i zdobycie mistrzowskiego tytułu. Cel niezwykle trudny, jednak po fantastycznym sezonie piłkarze Realu cieszyli się ze zdobycia 32. tytułu Mistrza Hiszpanii. Marcelo był kluczowym zawodnikiem, notując wiele asyst i zdobywając kilka goli. W sierpniu 2012 roku, Królewscy ponownie okazali się lepsi od Dumy Katalonii pokonując odwiecznego rywala w rozgrywkach Superpucharu Hiszpanii.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Osobny rozdział stanowią występy Marcelo w reprezentacji Brazylii. W 2005 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata U-17, gdzie wraz z kolegami z drużyny narodowej sięgnął po srebrny medal. Canarinhos rozgrywali wspaniały turniej, a Marcelo był podporą reprezentacji. Do wielkiego sukcesu zabrakło niewiele, jednak w finałowym starciu zostali zmiażdżeni przez Meksyk 0-3. Dwa lata później, na Mundialu U-20, ekipa z Ameryki Południowej jechała w roli jednego z faworytów. Młodzi piłkarze jednak zawiedli na całej linii, odpadając już w fazie grupowej.

W 2008 roku, Marcelo odniósł swój pierwszy sukces w reprezentacyjnej karierze, zdobywając brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie.

W dorosłej reprezentacji zadebiutował 5 października 2006 roku, w pojedynku z Walią. Marcelo nie mógł wymarzyć sobie lepszego debiutu, ponieważ w swoim pierwszym występie w seniorskiej kadrze, zdobył piękną bramkę, a Canarinhos wygrali 2-0.

26 lipca 2011 roku dostał hiszpańskie obywatelstwo. Dzięki temu, grając w Europie nie będzie zajmował miejsca przeznaczonego dla graczy spoza tego kontynentu.

Fantastyczny sezon 2011/12 spowodował, że trener reprezentacji Brazylii, Mano Menezes powołał Marcelo na Igrzyska Olimpijskie w Londynie. Zawodnik Realu był jednym z trzech zawodników, którzy przekroczyli barierę 23. roku życia. Młodzi Brazylijczycy kroczyli od zwycięstwa do zwycięstwa, jednak jedyna porażka w turnieju przyszła w najgorszym momencie, finale. Pogromcami drużyny Menezesa byli Meksykanie, którzy w walce o złoty medal wygrali 2-1. Ostatecznie wychowanek Fluminense musiał zadowolić się jedynie srebrnym medalem.

W 2014 roku został powołany przez Luiza Felipe Scolariego na Mistrzostwa Świata. W meczu otwarcia przeciwko Chorwacji w szóstej minucie spotkania pokonał Julio Cesara. Brazylia odrobiła straty i wygrała 3:1. Brazylia zajęła 4 miejsce.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku poślubił swoją wieloletnią dziewczynę Clarice Alves, która zawodowo zajmuje się aktorstwem. 24 września 2009 roku na świat przyszedł ich syn Enzo.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Stan na 4 listopada 2014

Klub Sezon Liga Puchar krajowy1 Ameryka Płd/Europa Inne2 Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Fluminense 2005 12 2 0 0 0 0 0 0 0 12 2 0
2006 18 4 0 0 0 0 0 0 0 18 4 0
Razem 30 6 0 0 0 0 0 0 0 30 6 0
Real Madryt 2006/07 6 0 0 0 0 0 0 0 0 6 0 0
2007/08 24 0 2 2 0 0 6 0 1 32 0 3
2008/09 27 4 3 2 0 0 5 0 0 34 4 3
2009/10 35 4 9 2 0 0 6 0 0 43 4 9
2010/11 32 3 4 6 0 1 12 2 2 50 5 7
2011/12 32 3 5 5 0 0 7 0 3 44 3 8
2012/13 14 0 0 3 0 0 2 1 0 19 1 0
2013/14 28 1 5 4 0 0 7 1 1 39 2 6
2014/15 9 0 3 3 1 0 4 0 2 1 0 0 17 1 5
Razem 207 15 28 27 1 1 49 4 9 1 0 0 284 20 38
Łącznie w karierze 237 21 28 27 1 1 49 4 9 1 0 0 314 26 38

1(Superpuchar krajowy)
2(Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata)

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Marcelo Vieira da Silva (hiszp.). Real Madrid CF. [dostęp 22 listopada 2012].
  2. Marcelo następcą Carlosa. realmadrid.pl. [dostęp 5 lutego 2012].
  3. Bernd Schuster trenerem piłkarzy Realu Madryt. sport.pl. [dostęp 5 lutego 2012].
  4. Zmiana trenera Realu Madryt. wiadomosci24.pl. [dostęp 5 lutego 2012].
  5. Marcelo w "11" Ligi Mistrzów 2011 (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]