Ángel Di María

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ángel Di María
Di maria - Milano.jpg
Imię i nazwisko Ángel Fabián Di María
Data i miejsce
urodzenia
14 lutego 1988
Rosario, Argentyna Argentyna
Pseudonim El Fideo
Pozycja Pomocnik, Skrzydłowy
Wzrost 180 cm[1]
Masa ciała 70 kg[2]
Informacje klubowe
Obecny klub Manchester United
Numer 7
Kariera juniorska
2001–2005 Rosario Central
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2005–2007
2007–2010
2010–2014
2014–
Rosario Central
Benfica Lizbona
Real Madryt
Manchester United
35 (6)
76 (7)
124 (22)
1 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2005–2007
2008
2008–
 Argentyna U-20
 Argentyna IO
 Argentyna
13 (3)
6 (2)
51 (10)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 30 sierpnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1 lipca 2014.
Dorobek medalowy

Ángel Fabián Di María (ur. 14 lutego 1988 roku w Rosario) – argentyński piłkarz, występujący na pozycji skrzydłowego oraz pomocnika w Manchesterze United.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ángel Di María piłkarską karierę rozpoczynał w drużynie Rosario Central. Od 2001 roku trenował w drużynach juniorskich, natomiast do kadry pierwszego zespołu został włączony w 2005 roku. W debiutanckim sezonie pełnił funkcję rezerwowego i wystąpił w 10 ligowych pojedynkach, natomiast podczas rozgrywek 2006/2007 wziął udział w 24 meczach argentyńskiej Primera División. W styczniu 2007 roku Di María był bliski przejścia do Rubina Kazań, jednak ostatecznie zrezygnował z oferty rosyjskiego klubu. Następnie zainteresowanie pozyskaniem Di Maríí wyraziły takie drużyny jak Manchester United, Arsenal FC i Club Atlético Boca Juniors, lecz piłkarz nie zdecydował się na transfer.

Ostatecznie argentyński zawodnik 27 lipca 2007 roku podpisał kontrakt z Benficą. Do portugalskiego zespołu trafił razem z Andrésem Díazem, a za obu tych graczy Benfica zapłaciła 6 milionów euro[3]. W debiutanckim sezonie w barwach nowego klubu Di María rozegrał w Superlidze 26 spotkań i razem z ekipą "Orłów" zajął 4. miejsce w ligowej tabeli. W sezonie 2008/2009 Di María wywalczył z Benficą Puchar Ligi Portugalskiej. W październiku 2009 roku piłkarz przedłużył kontrakt ze swoim zespołem o 3 lata, co zagwarantowało mu pozostanie w Lizbonie do 30 czerwca 2015 roku. W umowie została zawarta klauzula, na mocy której Argentyńczyk będzie mógł odejść z drużyny za minimum 40 milionów euro. Sezon 2009/10 okazał się przełomowym w karierze młodego Argentyńczyka. Mnóstwo asyst, oraz bardzo ważne gole w ogromnym stopniu przyczyniły się do wielkich sukcesów zespołu ze stolicy Portugalii. Zawodnicy z Estádio da Luz pewnie sięgnęli po Mistrzostwo Kraju, dokładając do tego drugie z rzędu zwycięstwo w Pucharze Ligi.

Fantastyczna postawa Ángela spowodowała wielkie zainteresowanie młodym graczem wśród europejskich gigantów. W momencie gdy wydawało się, że podpisze on kontrakt z Manchesterem United, do walki o skrzydłowego wkroczył Real Madryt. Mourinho, który przejął Królewskich był zachwycony umiejętnościami technicznymi Di Maríí i postanowił zrobić wszystko aby zasilił on jego zespół. Po długich i ciężkich negocjacjach ostatecznie udało się zbić cenę, która wyniosła 25 mln euro. 28 czerwca 2010 roku doszło do oficjalnego porozumienia między klubami, a sam zawodnik związał się z nowym klubem 6-letnim kontraktem.[4].

Argentyński skrzydłowy, tuż po należnym mu odpoczynku, z racji rozgrywanego Mundialu, przyleciał prosto do Madrytu, gdzie zaczął przygotowywać formę do zbliżającego się sezonu 2010/11. Podczas przedsezonowych pojedynków, wychowanek Rosario Central pokazał, że wielkie pieniądze, które zostały na niego wydane, okazały się bardzo dobrym posunięciem. 22 sierpnia 2010 roku, podczas towarzyskiego meczu z Hérculesem Alicante po raz pierwszy trafił do siatki w barwach Realu. Na ligowy debiut nie musiał długo czekać, ponieważ juz 29 sierpnia wystąpił w wyjazdowym spotkaniu z Mallorcą. Los Blancos zagrali przeciętne spotkanie i po bezbramkowym remisie zaczęli przygotowania do kolejnych meczów. Na debiutancką bramkę w lidze musiał czekać do 18 października. Rywalem był Real Sociedad, a młody pomocnik zdobył fantastyczną bramkę zza pola karnego. Ostatecznie sezon 2010/11 Galacticos zakończyli z jednym trofeum na koncie. 20 kwietnia 2011 roku, podczas spotkania z FC Barceloną w ramach Pucharu Króla, zawodnicy Mourinho po ciężkim boju wygrali z odwiecznym rywalem 1-0. Bramkę w dogrywce zdobył Cristiano Ronaldo, po asyście Di Maríí. Przed sezonem 2011/12 głównym celem Realu było zdetronizowanie Blaugrany w rozgrywkach ligowych. Cel niezwykle ciężki do zrealizowania, jednak po ciężkim i wyczerpującym sezonie się udało. Real osiągnął niesamowite wyniki i z 9-cioma punktami przewagi wyprzedził Dumę Katalonii. Skrzydłowy Realu, mimo iż przez kilka miesięcy był kontuzjowany, rozgrywał fenomenalne mecze i okazał się jednym z najważniejszych elementów układanki Mou. 9 sierpnia 2012 roku zawodnik Królewskich przedłużył kontrakt ze stołecznym klubem do 2018 roku. Na początku sezonu 2012/13 Los Blancos ponownie zmierzyli się z Barcą, tym razem w rozgrywkach o Superpuchar Hiszpanii. Po niezwykle zaciętym dwumeczu, trofeum powędrowało do Madrytu, a Argentyńczyk zdobył jedną z czterech bramek zdobytych przez Real w dwumeczu.

26 sierpnia 2014 roku podpisał z Manchesterem United pięcioletni kontrakt. Został wykupiony z Realu Madryt za 59,7 mln funtów i tym samym został najdrożej kupionym piłkarzem na Wyspach Brytyjskich w historii.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku Di María zadebiutował w reprezentacji Argentyny do lat 20, dla której rozegrał łącznie 13 meczów i strzelił 3 bramki. Razem z nią w 2007 roku wziął udział w Młodzieżowych Mistrzostwach Ameryki Południowej w Paragwaju, a w tym samym roku wywalczył w Kanadzie Mistrzostwo Świata U-20.

W 2008 roku wychowanek Rosario Central został powołany do prowadzonej przez Sergia Batistę do kadry na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. W ćwierćfinałowym meczu z Holandią Di María w 15. minucie dogrywki strzelił zwycięską bramkę na 2-1, co spowodowało, że młody zawodnik był na ustach wielu fanów. W finałowym pojedynku rywalem Albicelestes byli Nigeryjczycy, którzy musieli uznać wyższość piłkarzy z Ameryki Południowej. Skromne zwycięstwo 1-0 zapewnił 21-letni wtedy Ángel. Było to drugie z rzędu złoto zdobyte przez Argentynę na Olimpiadzie.

2008 rok był dla Ángela rokiem wyjątkowym z jeszcze jednego powodu. 6 października zadebiutował on w seniorskiej reprezentacji. Spotkanie odbywało się w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2010, a przeciwnikiem Argentyny był Paragwaj. Obie drużyny musiały podzielić się punktami, a spotkanie zakończyło się wynikiem 1-1. Na pierwszego gola w dorosłej kadrze musiał czekać ponad rok. Premierowa bramka miała miejsce podczas towarzyskiego spotkania z ekipą Katalonii, 22 grudnia 2009 roku. Ostatecznie Argentyńczycy przegrali 2-4. Jednak z racji tego, że mecz ten nie odbywał się w terminie ustalonym przez FIFA, spotkanie nie zostało uznane jako oficjalne, toteż gol młodego skrzydłowego nie został zaliczony do jego reprezentacyjnego dorobku. Na pierwszą, oficjalną bramkę musiał czekać do 23 maja 2010 roku, gdzie rywalem Argentyny była Kanada. Pojedynek ten, był ostatnim sprawdzianem przez Mundialem w Afryce. Albicelestes zdali sprawdzian na medal, wygrywając 5-0.

W 2010 roku, ówczesny szkoleniowiec Argentyny, Diego Maradona powołał skrzydłowego na zbliżający się Mundial w RPA. Mimo iż 2-krotni Mistrzowie Świata po raz kolejny zawiedli na wielkiej imprezie, to Di María był jednym z nielicznych zawodników, do których trener nie powinien mieć pretensji.

Do odbywającego się w 2011 roku Copa América Argentyńczycy przystępowali w roli jednego z wielkich faworytów. Skrzydłowy Realu, jako pewny punkt reprezentacji siał postrach wśród obrońców rywali, jednak kolejny raz z wielkiej imprezy nie udało się przywieźć medalu. Barierą nie do przejścia ponownie okazała się 1/4 finału, w której lepsi okazali się piłkarze z Urugwaju, późniejsi triumfatorzy całej imprezy.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

29 lipca 2011 roku Di María wziął ślub z Jorgeliną Cardoso w argentyńskim mieście Rosario. 23 kwietnia 2013 roku na świat przyszło ich pierwsze dziecko, dziewczynka Mia.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia aktualizacja: 26 sierpnia 2014

Klub Sezon Liga Puchar krajowy1 Puchar ligi Ameryka Płd/Europa Inne2 Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Rosario Central 2005/06 10 0 0 0 0 0 4 0 0 14 0 0
2006/07 25 6 2 0 0 0 0 0 0 25 6 2
Łącznie 35 6 2 0 0 0 4 0 0 39 6 2
Benfica Lizbona 2007/08 26 0 3 5 0 0 3 0 0 10 1 1 44 1 4
2008/09 24 2 2 0 0 0 5 1 1 5 1 0 34 4 3
2009/10 26 5 12 1 0 0 4 1 1 14 4 6 45 10 19
Łącznie 76 7 17 6 0 0 12 2 2 29 6 7 123 15 26
Real Madryt 2010/11 35 6 11 8 0 6 10 3 3 53 9 20
2011/12 23 5 15 2 0 0 7 2 1 32 7 16
2012/13 32 7 7 9 2 1 11 0 4 52 9 12
2013/14 34 4 17 7 4 2 11 3 5 52 11 24
2014/15 0 0 0 1 0 0 0 0 0 1 0 0
Łącznie 124 22 47 27 6 9 39 8 13 190 36 72
Manchester United 2014/15 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Łącznie 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Łącznie w karierze 236 35 66 33 6 9 12 2 2 72 14 20 352 57 100

1(Superpuchar krajowy)
2(Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata)

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Benfica Lizbona[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. biografia (hiszp.). http://www.realmadrid.com.
  2. biografia (hiszp.). http://www.realmadrid.com.
  3. Angel di Maria i Andres Diaz w Benfice (pol.). www.transfery.info. [dostęp 24.01.2008].
  4. Di Maria to play for Real Madrid (ang.). realmadrid.com, 2010-06-28. [dostęp 2010-06-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]