Ronaldinho

Ronaldinho
Imię i nazwisko	Ronaldo de Assís Moreira
Data i miejsce urodzenia	21 marca 1980 Porto Alegre, Brazylia
Pseudonim	Ronnie, R10, El Maestro
Pozycja	ofensywny pomocnik, napastnik
Wzrost	181 cm
Masa ciała	80 kg
Informacje klubowe
Obecny klub	Flamengo
Numer	10
Kariera seniorska1
Lata	Klub	M (G)
1998–2001 2001–2003 2003–2008 2008–2011 2011–	Grêmio Paris Saint-Germain Barcelona Milan Flamengo	52 (21) 55 (17) 145 (70) 76 (20) 31 (14)
Reprezentacja narodowa2
Lata	Reprezentacja
1998–	Brazylia	94 (33)
1 Mecze i gole w lidze aktualne na 10 marca 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 10 marca 2012.

Dorobek medalowy

Mistrzostwa świata Złoto Japonia i Korea Południowa 2002 piłka nożna

Ronaldinho lub Ronaldinho Gaúcho (wym. [ʁonawˈdʒĩɲu gaˈuʃu]; właśc. Ronaldo de Assís Moreira; ur. 21 marca 1980, Porto Alegre, Brazylia) – piłkarz brazylijski grający zazwyczaj na pozycji pomocnika lub napastnika, mistrz świata 2002, dwukrotny mistrz Ameryki Południowej, zwycięzca Ligi Mistrzów 2006. Posiada obywatelstwo hiszpańskie.

Został dwukrotnie uznany Piłkarzem Roku przez FIFA (2004, 2005), a także UEFA w roku 2005, a magazyn France Football w 2005 roku nagrodził go Złotą Piłką.

Na początku 2011 roku przeniósł się do Flamengo Rio de Janeiro, gdzie od razu został kapitanem drużyny.

Biografia

Ronaldo de Assís Moreira urodził się 21 marca 1980 roku w Porto Alegre. Dzieciństwo spędził w jednej z najbiedniejszych dzielnic tego miasta – Vila Nova. Koledzy ze szkoły nazywali go czarnym łowcą bramek, gdyż już w szkole podstawowej widoczny był jego kunszt piłkarski. Mieszkał tam z ojcem João, robotnikiem stoczniowym i byłym piłkarzem, matką Migeuliną, ekspedientką, z wykształcenia pielęgniarką oraz dwójką starszego rodzeństwa, bratem Roberto Assis i siostrą Deisi. Grał wtedy również w Futsal.

Roberto był zawodowym piłkarzem. Grał m.in. we Włoszech. Dzięki jego zarobkom cała rodzina przeniosła się z dzielnicy biedoty do luksusowej willi z basenem. Właśnie w tym basenie João zmarł na atak serca. Ronaldinho prawdopodobnie nie pamięta dokładnie ojca, gdyż miał zaledwie 8 lat w chwili jego śmierci. Od tego momentu bardzo zżył się ze swoją matką Migueliną, natomiast rolę ojca rodziny przejął starszy brat, Roberto. Ten z kolei, gdy musiał przedwcześnie zakończyć karierę piłkarską z powodu kontuzji, został agentem utalentowanego młodszego brata.

25 stycznia 2005 roku na świat przyszedł Joāo – syn Ronaldinho i Janainy Natielle Viany Mendes. Maleństwo dostało imię po zmarłym dziadku.

Pod koniec 2006 roku Ronaldinho otworzył w São Paulo "Instytut Ronaldinho". Dzieci z ubogich rodzin mogą tam doskonalić swoje umiejętności piłkarskie.

Kariera piłkarska

Talent Brazylijczyka został zauważony przez działaczy Grêmio Porto Alegre i właśnie w tym klubie Ronaldinho zaczął stawiać swoje pierwsze piłkarskie kroki. Warto wspomnieć tu o dość niecodziennym zdarzeniu – w jednym ze spotkań drużyn młodzieżowych strzelił 23 bramki w tym 3 bezpośrednio z rzutów rożnych. Ronaldinho swoje pierwsze trofeum zdobył na Mistrzostwach Świata do lat 17, przy okazji zostając królem strzelców. Dzięki tak obiecującym początkom kariery nie musiał długo czekać na debiut w seniorskiej reprezentacji. U boku największych gwiazd brazylijskiej piłki zagrał przeciwko Łotwie w wygranym przez Brazylijczyków meczu 3:0. W 1999 pojechał na turniej Copa America, wygrany przez Canarinhos, gdzie w 4 meczach strzelił jedną bramkę (bramka zdobyta w meczu przeciwko Wenezueli). Gaucho tak mocno oczarował fanów Grêmio swymi umiejętnościami i charakterem, że działacze klubu nie chcieli dopuścić do jego transferu w obawie przed fanatycznymi kibicami. Jednak w 2001 roku Ronaldinho przeszedł do Paris Saint-Germain za 9 mln euro. Brazylijczyk miał możliwość przejścia do klubów znacznie potężniejszych, choćby Barcelony, Realu czy Interu Mediolan. Decyzja jednak okazała się trafna, młody zawodnik grał na tyle dobrze, że uzyskał powołanie do reprezentacji od Luiza Felipe Scolariego, dzięki czemu mógł zadebiutować na mistrzostwach świata. Na boiskach Japonii i Korei canarinhos zostali mistrzami świata, a Ronaldinho znacząco przyczynił się do tego sukcesu.

Świetny występ na Mundialu spowodował, że o pozyskanie Brazylijczyka zaczęły starać się najlepsze wówczas kluby piłkarskie w Europie. Walkę o Ronaldinho stoczyły Manchester United, Real Madryt i FC Barcelona. Angielski klub potrzebował następcy dla Davida Beckhama, Real szukał kolejnej gwiazdy, a Barca musiała się wzmocnić po nieudanym sezonie. Ostatecznie Brazylijczyk zawitał w klubie ze stolicy Katalonii, a do kasy paryskiego klubu wpłynęło 32,25 mln euro. Jak nietrudno było przewidzieć, szybko stał się gwiazdą drużyny. W swoim pierwszym sezonie (2003/2004) zdobył 15 goli, jednak to nie zdobywanie bramek było jego najważniejszym zadaniem, tylko finezja. W następnym sezonie prezes, Joan Laporta, dokonał transferów znacząco wzmacniających skład drużyny. Postawa Ronaldinho i całego zespołu doprowadziły do mistrzostwa Hiszpanii w sezonie 2004/2005.

W sezonie 2005/2006 FC Barcelona ponownie zdobyła mistrzostwo Hiszpanii oraz odniosła triumf w Lidze Mistrzów. Ronaldinho odegrał bardzo ważną rolę strzelając m.in. 2 bramki Realowi Madryt w derbach Hiszpanii (Real Madryt 0 – 3 FC Barcelona). W następnym sezonie (2006–2007) była bardzo zaciekła walka o mistrzostwo Hiszpanii i w pierwszej połowie sezonu ,,Roni" starał się jak mógł i nawet pod nieobecność Eto'o walczył o tytuł najlepszego strzelca, ale gdy doszedł Eto'o i Messi (około początku drugiej połowy sezonu), bardzo dobrze asystował najlepszym Katalońskim napastnikom. W marcu doznał kontuzji i nie zagrał do końca sezonu 2007/2008. Sugerowano również, że brak Brazylijczyka w składzie spowodowany jest słabą formą.

Od początku sezonu 2008/09, Ronaldinho występował w zespole AC Milan. Pierwszą bramkę dla "rossonerich", strzelił w derbowym spotkaniu przeciwko drużynie Inter Mediolan – 28 września, wygranym 1:0.

W zimowej przerwie sezonu 2010/2011 Ronaldinho zmienił klub na Flamengo Rio de Janeiro. Wartość odstępnego wynosiła 3mln euro.

Kluby

Gremio Porto Alegre

Profesjonalna kariera Ronaldinho Gaúcho w barwach Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense rozpoczęła się w 1998 roku, ale młody Ronaldo zaczął występować w drużynach juniorskich tego klubu już w wieku sześciu lat. Tam jako trzynastolatek dokonał rzadkiego wyczynu: w jednym meczu strzelił 23 gole, w tym trzy bezpośrednio z rzutów rożnych.

Debiut w pierwszej drużynie Grêmio przypadł na mecz w ramach Copa Libertadores 1998. Miał już wówczas za sobą dobre występy w Mistrzostwach Świata U-17. Rok później zadebiutował w reprezentacji Brazylii.

Paris Saint-Germain

W 2001 roku Ronaldinho przenosi się do Europy, aby grać we francuskim Paris Saint-Germain. Transfer do PSG kosztował Francuzów 9 milionów euro, a menedżerem piłkarza był jego brat Roberto. Pomimo usilnych starań piłkarzowi nie udaje się poprowadzić zespołu do sukcesów z powodu braku wsparcia u partnerów z boiska. W 2002 roku jako gracz paryskiego zespołu jedzie na Mistrzostwa Świata w Korei i Japonii w roku 2002. Z drużyną Brazylii prowadzoną przez Luiza Felipe Scolarego wygrywa turniej pokonując w finale Niemcy.

FC Barcelona

Z przejściem Ronaldinho do katalońskiego klubu było wiele spekulacji. Na początku mówiło się, że piłkarz jest już niemal na 100% piłkarzem Manchesteru United. Potem chciał go sprowadzić Real Madryt. Sam zawodnik mówił, że od dziecka marzył o grze w białych barwach. Wcześniej mówił podobnie o grze w Manchesterze. Ostateczna wiadomość o podpisaniu kontraktu z FC Barceloną ucieszyło kibiców tego klubu. Transfer piłkarza kosztował kataloński klub 32,25 miliona euro i odbył się w lecie 2003 roku. Po przejściu do Barcelony, chciał go sprowadzić Roman Abramowicz do kupionej niedawno przez siebie Chelsea F.C. Ronaldinho szybko stał się najjaśniejszą gwiazdą Barcelony. Dzięki nieprawdopodobnej technice i finezji stał się ikoną światowego futbolu, a swoich kibiców doprowadza do szału radości niemal na każdym kontynencie. W grudniu 2004 został zwycięzcą plebiscytu FIFA na Piłkarza Roku. Już pierwszy sezon w nowym klubie jest udany. Dzięki wspaniałej grze Ronaldinho i całego zespołu Barça zakończyła sezon w Primera Division na drugiej pozycji. Następny sezon był jeszcze lepszy gdyż Ronaldinho, Deco, Carles Puyol, Samuel Eto'o mogli cieszyć się ze zdobycia mistrzostwa Hiszpanii. W roku 2005 Ronaldinho ponownie został wybrany na Piłkarza Roku a organizacja UEFA dała mu nagrodę. Sezon 2005/2006 był jego najlepszym sezonem w karierze. Z FC Barceloną zdobył mistrzostwo Hiszpanii i wygrał Ligę Mistrzów. Natomiast po zakończeniu sezonu zagrał w Mistrzostwach Świata w Niemczech i był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Brazylii. Ostatni podpisany kontrakt zawodnika z klubem zawierał klauzulę odejścia 150 milionów euro.

A.C. Milan

Od sezonu 2008/09 Brazylijczyk jest zawodnikiem zespołu z Mediolanu. Milan zapłacił za Ronaldinho 21 milionów euro. Kwota ta może zostać powiększona o kolejne 4 miliony, jeśli zespół z San Siro w przyszłym sezonie zakwalifikuje się do rozgrywek Ligi Mistrzów. Ronaldinho zadebiutował w nowym klubie 31 sierpnia 2008 roku w przegranym 2:1 meczu przeciwko Bologni, zaś swoją pierwszą bramkę w barwach "Rossonerich" strzelił po dośrodkowaniu swojego kolegi z kadry narodowej Kaki, w meczu derbowym przeciwko Interowi, w którym podopieczni Carlo Ancelottiego wygrali 1:0. Łącznie w Milanie rozegrał 77 spotkań i strzelił 23 bramki (stan na 2 maja 2010). 17 stycznia 2010 roku w wygranym 4-0 meczu z AC Siena strzelił swojego pierwszego w nowym klubie hat-tricka.

Flamengo

Pod koniec 2010 r. Ronaldinho został sprzedany do Flamengo za 3 mln euro. Od razu został kapitanem drużyny. Ronaldinho zadebiutował w koszulce Flamengo 02.02.2011 w wygranym meczu z Novą Iguaçą (1:0). Pierwszą bramkę zdobył z rzutu karnego w wygranym meczu z Bovistą 06.02.2011 (3:2).

Występy klubowe

Klub	Sezon	Liga			Puchar			kontynetalny			Łącznie
		Występy	Gole	Asysty	Występy	Gole	Asysty	Występy	Gole	Asysty	Występy	Gole	Asysty
Grêmio	1998	6	1	0	2	0	0	0	0	0	8	1	0
	1999	17	6	0	3	0	0	0	0	0	20	6	0
	2000	21	14	0	3	3	0	0	0	0	24	17	0
	Łącznie	44	21	0	8	3	0	0	0	0	52	24	0
Paris Saint-Germain
	2001-02	28	9	8	6	2	0	6	2	2	40	13	10
	2002-03	27	8	6	6	3	0	4	1	2	37	12	8
	Łącznie	55	17	11	12	5	0	10	3	4	77	25	18
FC Barcelona
	2003-04	32	15	11	6	3	1	7	4	2	45	22	14
	2004-05	35	9	14	0	0	0	7	4	4	42	13	18
	2005-06	29	17	15	4	2	1	12	7	5	45	26	21
	2006-07	32	21	10	6	1	3	11	3	3	49	25	16
	2007-08	17	8	7	1	0	0	8	1	2	26	9	9
	Łącznie	145	70	57	17	6	5	45	19	16	207	96	80
AC Milan	2008-09	29	8	5	1	0	1	5	2	2	35	10	8
	2009-10	36	12	16	0	0	0	7	3	1	43	15	17
	Łącznie	65	20	21	1	0	1	12	5	3	78	25	25
Łącznie w karierze		309	128	89	38	14	6	67	27	23	414	169	121

Reprezentacja

Z reprezentacją Brazylii U-17 zdobył mistrzostwo świata do lat 17 (został także królem strzelców tego turnieju). Już w 1999 debiutował w dorosłej reprezentacji w meczu przeciwko Łotwie (3:0), a pierwszego gola zdobył w meczu z Wenezuelą. Niezwykle udany dla niego był turniej finałowy Copa América w 1999 roku, gdzie drużyna Brazylii zdobyła tytuł mistrzowski.

Ronaldinho miał znaczący wkład w zdobycie przez Brazylię tytułu mistrza świata w roku 2002. Wystąpił w 5 meczach i strzelił 2 bramki (w meczach przeciwko Chinom i Anglii). W meczu z Anglią – prócz zdobycia fenomenalnej bramki z około 40 m (przelobował bramkarza) – został również ukarany czerwoną kartką, co wykluczyło go z udziału w półfinale. Jednak Ronaldinho wystąpił już w meczu finałowym przeciwko Niemcom i pomógł kolegom pokonać finałowych rywali 2:0. Zagrał też na Mistrzostwach Świata w Niemczech. Jednak tego turnieju nie może uznać za udany. Od czasu gdy trenerem Brazylii został Dunga, Ronaldinho jest powoływany znacznie rzadziej niż za czasów trenera Carlosa Alberto Parreiry. W towarzyskim meczu z Chile 24 marca 2007 wygranym przez Brazylię 4:0 zdobył dwie bramki. W 2008 roku został dodatkowo włączony do kadry U-23 prowadzonej przez Carlosa Dungę na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie, gdzie razem z reprezentacją Brazylii zdobył brązowy medal.

Osiągnięcia

FC Barcelona

• 2005 Superpuchar Hiszpanii
• 2006 Superpuchar Hiszpanii
• 2004/2005 Mistrzostwo Hiszpanii
• 2005/2006 Mistrzostwo Hiszpanii
• 2005/2006 Puchar Ligi Mistrzów

Reprezentacja Brazylii

• 2008 Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008 brązowy medal
• 2005 Puchar Konfederacji w piłce nożnej 2005
• 2002 Mistrzostwo Świata 2002
• 1999 Copa América 1999
• 1997 Mistrzostwo Świata U-17

Indywidualne

• Najlepszy piłkarz La Liga -2003/2004,2005/2006
• Najlepszy piłkarz Ligi Mistrzów 2005/2006
• Najlepszy napastnik Ligi Mistrzów 2004/2005
• Najlepszy południowo-amerykański piłkarz La Liga 2003/2004
• Król strzelców Pucharu Konfederacji 1999
• Najlepszy piłkarz Pucharu Konfederacji 1999
• Brązowa piłka Klubowych Mistrzostw Świata 2006
• Obcokrajowiec Roku La Liga 2004, 2006
• Złota Piłka 2005
• Piłkarz Roku FIFA 2004, 2005
• Wicekról strzelców Ligi Mistrzów 2005/2006
• Golden Foot 2009
• Piłkarz dekady według World Soccer Magazine
• Najlepsza jedenastka Campeonato Brasileiro Série A 2011.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Ronaldinho
• Statystyki na National Football Teams (ang.)