Patrick Ewing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Patrick Ewing
Patrick Ewing
#33, 6
środkowy
Pseudonim King Kong
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1962
Kingston
Wzrost 213 cm
Masa ciała 109 kg
Kariera
Aktywność 1985–2002
Draft 1985, numer: 1
New York Knicks

Patrick Aloysius Ewing (ur. 5 sierpnia 1962 w Kingston) – amerykański koszykarz, pochodzenia jamajskiego, grający w lidze National Basketball Association. Asystent trenera w klubie Charlotte Bobcats.

Ewing urodził się w Kingston na Jamajce, a kiedy miał 12 lat przybył z rodziną do USA. Zamieszkali w Cambridge, gdzie Patrick uczęszczał do publicznej szkoły średniej Cambridge Rindge and Latin. Następnie studiował na Georgetown University w Waszyngtonie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda ligi uczelnianej[edytuj | edytuj kod]

Grając w Georgetown Hoyas stał się jednym z niewielu graczy, którzy trzykrotnie zostali wybrani do drużyny All-America. (Drużyna All-America jest zespołem złożonym z najlepszych zawodników wybieranych przez członków narodowych mediów. Do drużyny wybierani są zawodnicy grający w collegu, czasami również ze szkół średnich. Jest to wyróżnienie honorowe.) Ewing dostąpił tego zaszczytu w roku 1983, 1984 i 1985. Uznany został za najlepszego gracza turnieju, kiedy w 1984 roku Hoyas zdobyli mistrzostwo ligi uniwersyteckiej (NCAA). W 1985 roku otrzymał wyróżnienia: Naismith Award, Eastman Award, Rupp Trophy oraz został wybrany najlepszym graczem uniwersyteckim w roku 1985. Podczas kariery w college'u zdobył 2184 punkty i zaliczył 1316 zbiórek.

New York Knicks[edytuj | edytuj kod]

W 1985 roku został wybrany przez Knicks z numerem 1. w drafcie NBA. Chociaż kontuzje prześladowały go podczas pierwszego roku w lidze, został wybrany Debiutantem Roku 1986 w NBA. Zdobywał średnio 20 punktów, notował średnio 9 zbiórek i 2 bloki na mecz. Bardzo szybko stał się czołowym środkowym ligi. Ewing jedenaście razy wystąpił w Meczu Gwiazd, raz został wybrany do Pierwszej Drużyny NBA, sześć razy do Drugiej Drużyny, trzy razy do Drugiej Drużyny Obrońców. Był członkiem oryginalnej Drużyny Marzeń (Dream Team) podczas Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w roku 1992, z którą zdobył złoty medal olimpijski (drugi w karierze; pierwszy zdobył w roku 1984 w Los Angeles, a w trakcie turnieju olimpijskiego zablokował 18 rzutów). W 1996 roku został wybrany do Pięćdziesiątki Najwspanialszych Graczy w historii NBA.

Pomimo wszystkich swoich osiągnięć Ewing nigdy nie poprowadził Knicks do mistrzowskiego tytułu, chociaż był kluczowym graczem, gdy Knicks sięgali po mistrzostwo Konferencji Wschodniej w roku 1994. W Finałach NBA Knicks przegrali w końcowych sekundach siódmego meczu z drużyną Houston Rockets, którą prowadził Hakeem Olajuwon. Ponownie Knicks dostali się do Finałów NBA w roku 1999, ale Ewing opuścił drugą część fazy playoff z powodu kontuzji ścięgna udowego.

Schyłek kariery[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku opuścił ostatecznie Knicks, ponieważ został sprzedany do Seattle SuperSonics. W wymianie Knicks oddali Ewinga do Seattle, a Chrisa Dudleya do Phoenix Suns, otrzymując w zamian Glena Rice’a, Luca Longleya, Travisa Knighta oraz dwa prawa wyboru w drugiej rundzie draftu. Zamiana ta uważana była przez wielu za duży błąd w polityce Knicks, którzy zanotowali pogorszenie wyników. Ewing po roku gry w Sonics i kolejnym w Orlando Magic odszedł na emeryturę 18 września 2002 roku.

Ewing uważany jest za jednego z najlepszych graczy w historii New York Knicks jak i całej NBA. 28 lutego 2003 roku koszulka Patricka Ewinga z numerem 33. została zastrzeżona podczas wielkiej uroczystości w hali Madison Square Garden.

Obecnie kontynuuje karierę jako asystent trenera w Charlotte Bobcats.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku mierzący 160 cm Muggsy Bogues zablokował jego rzut.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • Rekordy:
    • największa liczba punktów w jednym meczu – 51 (24 marca 1990 przeciwko Boston)
    • największa liczba zbiórek w jednym meczu – 22 (19 grudnia 1992 przeciwko Miami)
    • największa liczba asyst w jednym meczu – 11 (19 kwietnia 1996 przeciwko Charlotte)
    • największa liczba przechwytów w jednym meczu – 5 (4-krotnie)
    • największa liczba bloków w jednym meczu – 9 (3-krotnie)