Mariusz Handzlik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Mariusz Handzlik
Mariusz Handzlik.jpg
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1965
Bielsko-Biała
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP
Okres urzędowania od 9 października 2008
do 10 kwietnia 2010
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośm.) Medal Wybitnej Służby Publicznej (Departament Obrony USA) Wielki Oficer Orderu Zasługi (Portugalia) Narodowy Order Zasługi Republiki Malty III klasy Krzyż Komandorski (Średni) Orderu Zasługi (Węgry) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Litewskiej
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Grób Mariusz Handzlika na Powązkach (2011)

Mariusz Handzlik (ur. 11 czerwca 1965 w Bielsku-Białej, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski dyplomata, urzędnik państwowy, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ukończył studia na Wydziale Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na kierunku socjologia ze specjalizacją stosunki międzynarodowe. Uzyskał także wykształcenie uzupełniające w ramach Szkoły Nauk Społecznych Uniwersytetu Wiedeńskiego, Uniwersytetu Genewskiego, Uniwersytetu w Cranfield oraz Centrum Handlu i Bezpieczeństwa Międzynarodowego (CITS) na Uniwersytecie Georgii. Odbył staże zawodowe w amerykańskiej Komisji Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów i Komisji Stosunków Międzynarodowych Senatu, w UNRISD (Instytucie Badawczym Narodów Zjednoczonych dla Rozwoju Społecznego przy ONZ) oraz w Stałym Przedstawicielstwie RP przy Kwaterze Głównej NATO w Brukseli.

Od 1992 pracował jako doradca Prezesa Rady Ministrów ds. polityki zagranicznej. W latach 1994–2000 był pierwszym sekretarzem i radcą ds. polityczno-wojskowych w Ambasadzie RP w Waszyngtonie. Od 2000 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Polityki Eksportowej, a od 2001 wicedyrektora w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 2002 do 2003 był ambasadorem tytularnym i przewodniczącym Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych (MTCR) w Paryżu. W latach 2004–2005 pełnił funkcję radcy-ministra w Stałym Przedstawicielstwie RP przy ONZ w Nowym Jorku.

Od 2006 pracował w Kancelarii Prezydenta na stanowisku dyrektora Biura Spraw Zagranicznych. 9 października 2008 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu ds. międzynarodowych. 26 marca 2009 Instytut Pamięci Narodowej poinformował, że został on zarejestrowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w 1987 jako tajny współpracownik. Mariusz Handzlik zaprzeczył współpracy z SB, a potwierdził jedynie fakt podpisania dokumentu, w którym zobowiązał się do spotkania z oficerem SB[1]. 10 września 2009 w wyniku autolustracji, o którą sam wystąpił Sąd Okręgowy w Warszawie uznał go za pokrzywdzonego przez SB, a nie za tajnego współpracownika tej służby[2].

Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010[3]. 26 kwietnia tego samego roku został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4].

[edytuj] Życie prywatne

Miał troje dzieci: Julię, Iwonę i Jana.

[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. Handzlik zaprzecza, że współpracował z SB. dziennik.pl, 26 marca 2009. [dostęp 12 lipca 2010].
  2. Sąd o prezydenckim ministrze: Nie było żadnej współpracy z SB. gazeta.pl, 9 września 2009. [dostęp 29 kwietnia 2010].
  3. Komunikat Nr 152/VI kad.. sejm.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 29 kwietnia 2010].
  4. Uroczystości pogrzebowe Mariusza Handzlika. interia.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 29 kwietnia 2010].
  5. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  6. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 12 września 2010].
  7. Gazzetta tal-Gvern ta' Malta (ang.). doi.gov.mt. [dostęp 2010-02-09].
  8. 44/2009. (III. 28.) KE határozat, kitüntetés adományozásáról (węg.). uzletinavigator.hu. [dostęp 10 lutego 2011].
  9. Prezydent na Litwie: partnerstwo strategiczne jest sprawą podstawową. prezydent.pl, 16 kwietnia 2009. [dostęp 10 maja 2010].
  10. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 26 marca 2011].
  11. Nagrody za krzewienie demokracji – z polskimi akcentami. wilnoteka.lt, 2 lipca 2011. [dostęp 9 listopada 2011].

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach