Marko Bezruczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marko Bezruczko
Grób Marka Bezruczki na cmentarzu prawosławnym w Warszawie

Marko Bezruczko, ukr. Марко Безручко (ur. 31 października 1893 w Tokmaku[1], zm. 10 lutego 1944 w Warszawie) – generał armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

W 1912 podjął studia w Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył w 1914. W 1918 jako oficer Sztabu Generalnego kierował I Oddziałem Armii URL. W 1919 szef sztabu Samodzielnego Korpusu Strzelców Siczowych. W wojnie polsko-bolszewickiej dowódca 6 Siczowej Dywizji Strzelców Armii URL. 7 maja 1920 dowodzona przez niego 6 dywizja, wraz z wojskami polskimi zajęła Kijów. Dowodził obroną Zamościa przed Armią Czerwoną, uczestniczył w rozbiciu Armii Konnej Budionnego w bitwie pod Komarowem. W 1921-1924 członek Wyższej Rady Wojennej URL.

W 1921 był komendantem Obozu Internowania nr 6 w Aleksandrowie Kujawskim[2].

W latach 30. był przewodniczącym Ukraińskiego Towarzystwa Wojskowo-Historycznego w Warszawie. Pochowany na cmentarzu prawosławnym na warszawskiej Woli.

Przypisy

  1. Марко Безручко. Військовий діяч, генерал-хорунжий Армії УНР
  2. A. Bieroza, Kozacki Kurhan w Aleksandrowie Kujawskim, "Polski Żołnierz Prawosławny", nr 3 (65), lipiec-sierpień-wrzesień 2010, ISSN 1233-7587, s.9

Bibliografia, literatura, linki[edytuj | edytuj kod]

  • Марко Безручко w: Енциклопедія історії України: Т. 1. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. - Київ 2003, Wyd. «Наукова думка». ISBN 966-00-0632-2
  • Robert Potocki, Idea restytucji Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920-1939), Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1999; ISBN 83-85854-46-0 , rozdziały książki dotyczące wojny 1920 i planów strategicznych tworzenia armii URL w latach trzydziestych: [1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]