Mary Astor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mary Astor
Mary Astor w sierpniu 1931 roku.
Mary Astor w sierpniu 1931 roku.
Imię i nazwisko Lucile Vasconcellos Langhanke
Data
i miejsce urodzenia
3 maja 1906
Stany Zjednoczone Quincy
Data
i miejsce śmierci
25 września 1987
Stany Zjednoczone Los Angeles
Zawód aktorka
Współmałżonek Kenneth Hawks (1928-1930)
Franklin Thorpe (1931-1936)
Manuel del Campo (1936-1941)
Thomas Gordon Wheelock (1945-1955)
Lata aktywności 1920–1964
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mary Astor, właśc. Lucile Vasconcellos Langhanke (ur. 3 maja 1906 w Quincy, zm. 25 września 1987 w Los Angeles) − amerykańska aktorka sceniczna, filmowa i telewizyjna; laureatka Oscara za drugoplanową rolę w filmie Wielkie kłamstwo.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jako 14-latka wygrała konkurs piękności i wkrótce podpisała kontrakt w Hollywood. Debiutowała niewielką rolą w filmie Scarecrow[1][2] (1920), w kilku kolejnych latach także grała mało znaczące role. Sławę zyskała filmem Beau Brummel (1924), na planie którego nawiązała romans ze swoim ekranowym partnerem Johnem Barrymorem. Jej kariera rozwijała się nadal po nadejściu ery filmu dźwiękowego. Występowała m.in. w Kaprysie platynowej blondynki, Man of Iron, Więźniu królewskim czy Sokole maltańskim. W 1944 odebrała Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie Wielkie kłamstwo.

Od połowy lat 40. jej popularność malała, przeżywała także problemy osobiste - alkoholizm, rozwody, śmierć pierwszego męża, choroba serca; podjęła także próbę samobójczą. Jej ostatnim filmem - z łącznej liczby 123 - był Nie płacz, Charlotto (1964), gdzie zagrała u boku swojej przyjaciółki Bette Davis. Po tym filmie przeszła na emeryturę. Opublikowała dwie książki autobiograficzne.

Astor zmarła 25 września 1987 w wieku 81 lat, z powodu niewydolności oddechowej płuc spowodowanej przez rozedmę płuc, w szpitalu Motion Picture House.

Została pochowana na cmentarzu Holy Cross Cemetery, w Culver City.

Mary Astor ma swoją gwiazdę w Hollywood Walk of Fame przy 6701 Hollywood Boulevard.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne
Seriale telewizyjne

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mary Astor. T. 36: Kolekcja Alfred Hitchcock Przedstawia. Poznań: Oxford Educational Sp. z o.o., sierpień 2010, s. 18. ISBN 978-83-252-1120-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Jane Darwell
za Grona gniewu
Oscar dla Najlepszej aktorki drugoplanowej
1942
za Wielkie kłamstwo
Następca
Teresa Wright
za Pani Miniver