Ethel Barrymore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ethel Barrymore
EthelBarrymore1901.jpg
Ethel Barrymore w roku 1901.
Prawdziwe
nazwisko
Ethel Mae Blythe
Data i miejsce
urodzenia
15 sierpnia 1879
Stany Zjednoczone Filadelfia
Data i miejsce
śmierci
18 czerwca 1959
Stany Zjednoczone Beverly Hills
Zawód Aktorka
Współmałżonek Russel Griswold Colt (1909–1923)
Lata aktywności 1895–1957
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie Filmweb.pl

Ethel Mae Blythe (ur. 15 sierpnia 1879 w Filadelfii, zm. 18 czerwca 1959 w Beverly Hills) − amerykańska aktorka, siostra Johna i Lionela Barrymore'ów, stryjeczna babcia Drew Barrymore.

Czterokrotnie nominowana do Oscara, statuetkę odebrała raz za rolę drugoplanową w filmie Nic oprócz samotnego serca.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ethel Barrymore urodziła się jako Ethel Mae Blythe w Filadelfii, jako drugie dziecko pary aktorów Maurice'a Barrymore'a (którego prawdziwe nazwisko brzmiało Herbert Blythe) i Georgiany Drew. Dzieciństwo spędziła w Filadelfii, gdzie uczęszczała do katolickich szkół.

Ethel jest siostrą aktorów Johna i Lionela, ciotką aktora Johna Drew Barrymore'a oraz cioteczną babką aktorki Drew Barrymore. Jest również siostrzenicą Johna Drew, Jr. i Sidneya Drew. Matką chrzestną aktorki była polska aktorka Helena Modrzejewska.

[edytuj] Kariera

Ethel Barrymore była cenioną aktorką teatralną w Nowym Jorku, jedną z najjaśniejsztch gwiazd Broadwayu. Dziś wielu uważa ją za największą aktorkę swojego pokolenia.

Jej pierwszy występ na Broadwayu, to rola w 1895 roku w sztuce The Imprudent Young Couple, w którym wystąpiła u boku swojego wuja Johna Drew, Jr. i Maude Adams. Ponownie zagrała z Drew i Adams w 1896 roku w przedstawieniu Rosemary. Grała Norę w Nora, czyli dom lalki Ibsena (1905) oraz Julię w Romeo i Julia Szekspira (1922).

Była także zdecydowanym działaczką związku Actors' Equity Association, brała udział w głośnych strajkach w 1919 roku. W 1926 roku osiągnęła jeden z swoich największych sukcesów, odtwarzając rolę wyrafinowanej żony w komedii Williama Somerseta Maughama The Constant Wife.

W filmie debiutowała w 1914 roku występując w niemym filmie The Nightingale. W 1932 roku zagrała w Ostatniej cesarzowej, w towarzystwie swoich dwóch braci, Johna i Lionela. W filmie wcieliła się postać w carycy Aleksandry.

Barrymore była fanką baseballu i boksu. Jej podziw dla boksu zakończył się, kiedy na żywo widziała walkę pomiędzy Dempseyem a Willardem z 4 lipca 1919, walki niezwykle brutalnej, w której Dempsey wybił z szczęki Willarda kilka zębów. Ethel nie brała później udziału w innym spotkaniu bokserskim, choć oglądała boks w telewizji.

Otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie z 1944 r. Nic oprócz samotnego serca, gdzie wystąpiła u boku Cary'ego Granta. 22 marca 2007 r., jej Oscar był oferowany do sprzedaży w serwisie eBay. Aktorka była jeszcze trzykrotnie nominowana do Nagrody Akademii Filmowej w tej samej kategorii, jednak nagrody nigdy więcej nie otrzymała.

Wystąpiła m.in. w Krętych schodach (1946) w reżyserii Roberta Siodmaka, Akcie oskarżenia (1947) w reżyserii Alfreda Hitchcocka oraz Portrecie Jennie (1948). Jej ostatni występ w filmie to Johnny Trouble z 1957 roku. Aktorka również sporo występowała w serialach telewizyjnych po 1950 roku.

Do najbliższych przyjaciół aktorki należał Winston Churchill, który podobno kiedyś proponował jej małżeństwo.

Aktorka była trzecią kobietą, której twarz zdobiła okładkę tygodnika Time (nr. z 10 października 1924 roku).

Ethel Barrymore zmarła z powodu choroby układu krążenia w 1959 roku, w swoim domu w Hollywood, w stanie Kalifornia. Została pochowana w Calvary Cemetery w Los Angeles.

Ethel Barrymore Theatre w Nowym Jorku jest nazwany jej imieniem. Aktorka posiada również właśną gwiazdę w Hollywood Walk of Fame znajdującą się przy 7001 Hollywood Boulevard.

[edytuj] Filmografia

Barrymore na zdjęciu z 1896 roku.
Filmy fabularne
  • 1957: Johnny Trouble jako Katherine Chandler
  • 1954: Young at Heart jako Ciocia Jessie Tuttle
  • 1953: Historia trzech miłości (The Story of Three Loves) jako Pani Hazel Pennicott (nowela "Mademoiselle")
  • 1952: Just for You jako Alida De Bronkhart
  • 1952: Ostatni termin (Deadline - U.S.A.) jako Margaret Garrison
  • 1951: It's a Big Country jako Pani Brian Patrick Riordan
  • 1951: The Secret of Convict Lake jako Granny
  • 1951: Miła staruszka (Kind Lady) jako Mary Herries
  • 1950: Pinky jako Panna Em
  • 1949: The Red Danube jako Matka przełożona
  • 1949: That Midnight Kiss jako Abigail Trent Budell
  • 1949: Wielki grzesznik (The Great Sinner) jako Babcia Ostrovsky
  • 1948: Portret Jennie (Portrait of Jennie) jako Panna Spinney
  • 1948: Moonrise jako Babcia
  • 1947: Akt oskarżenia (The Paradine Case) jako Lady Sophie Horfield
  • 1947: Night Song jako Panna Willey
  • 1947: Moss Rose jako Lady Margaret Drego
  • 1947: Córka farmera (The Farmer's Daughter) jako Agatha Morley
  • 1945: Kręte schody (The Spiral Staircase) jako Pani Warren
  • 1944: Nic oprócz samotnego serca (None But the Lonely Heart) jako Ma Mott
  • 1933: All at Sea
  • 1932: Ostatnia cesarzowa (Rasputin and the Empress) jako Caryca Aleksandra
  • 1926: Camille jako Olympe
  • 1919: Rozwódka (The Divorcee) jako Lady Frederick Berolles
  • 1918: Our Mrs. McChesney jako Emma McChesney
  • 1917: National Red Cross Pageant jako Flanders
  • 1917: Amerykańska wdowa (An American Widow) jako Elizabeth Carter
  • 1917: The Eternal Mother jako Maris
  • 1917: Life's Whirlpool jako Esther Carey
  • 1917: The Lifted Veil jako Clorinda Gildersleeve
  • 1917: Największa władza (The Greatest Power) jako Miriam Monroe
  • 1917: The Call of Her People jako Egypt
  • 1917: Biały Kruk (The White Raven) jako Nan Baldwin
  • 1916: The Awakening of Helena Ritchie jako Helena Richie
  • 1916: Pocałunek nienawiści (The Kiss of Hate) jako Nadia Turgeneff
  • 1915: The Final Judgment jako Jane Carleson / Pani Murray Campbell
  • 1914: The Nightingale jako Isola Franti, 'Słowik'
Seriale telewizyjne
  • 1955: General Electric Theater jako Matka
  • 1954: Climax! jako Madame Rosalie La Grange
  • 1953: Omnibus
  • 1952: Hollywood Opening Night
  • 1950: NBC Television Opera Theatre jako Narrator

[edytuj] Linki zewnętrzne


Nagrody
Poprzednik
Katina Paxinou
za Komu bije dzwon
Oscar dla Najlepszej aktorki drugoplanowej
1945
za Nic oprócz samotnego serca
Następca
Anne Revere
za Wielka nagroda


Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach