Wendy Hiller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wendy Hiller
Wendy Hiller w filmie Single-Handed (1953)
Wendy Hiller w filmie Single-Handed (1953)
Imię i nazwisko Wendy Margaret Hiller
Data
i miejsce urodzenia
15 sierpnia 1912
Bramhall
Data
i miejsce śmierci
14 maja 2003
Beaconsfield
Zawód aktorka
Współmałżonek Ronald Gow (1937-1993)
Lata aktywności 1937-1993
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dama Wendy Margaret Hiller (ur. 15 sierpnia 1912 w Bramhall, zm. 14 maja 2003 w Beaconsfield) − brytyjska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. laureatka Oscara za rolę drugoplanową w filmie Osobne stoliki. Jej kariera trwała prawie sześćdziesiąt lat. Mimo wielu znaczących występów filmowych, pozostała zapamiętana przede wszystkim jako aktorka teatralna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Bramhall, przedmieściach Stockportu, w hrabstwie Cheshire, jako córka Marie Hiller (z domu Stone), i Watkina Franka Hillera, producenta bawełny w Manchesterze. Hiller zaczęła profesjonalną karierę jako aktorka w laboratorium teatralnym w Manchesterze na początku 1930 roku. Po raz pierwszy odniosła sukces jako mieszkanka slumsów Sally Hardcastle w teatralnej wersji Love on the Dole z 1934 roku. Sztuka stała się ogromnym sukcesem i wyjechała w tournee po regionalnych teatrach Anglii. W 1935 roku spektakl zawędrował na West End do Garrick Theatre. Wyszła za mąż za autora tej sztuki Ronalda Gowa, piętnaście lat od niej starszego, w roku 1937 (tym samym roku zadebiutowała w filmie Lancashire Luck, którego scenariusza autorem był Gow).

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

Pod naciskiem George'a Bernarda Shawa wystąpiła jako Eliza Doolittle w filmowej wersji Pigmaliona (1938) z Lesliem Howardem w roli profesora Higginsa. Tym występem zdobyła swoją pierwszą nominację do Oscara, rola stała się jedną z jej najbardziej znanych ról filmowych. W 1939 roku jako pierwsza Brytyjka występująca w brytyjskim filmie, otrzymała nominację do Oscara. Była też pierwszą aktorką, która wypowiedziała słowo "cholerny" ((ang.) bloody) w brytyjskim filmie, kiedy to postać Elizy grana przez Wendy stwierdza: "Cholernie mało prawdopodobne, biorę taksówkę!" ((ang.) Not bloody likely, I'm going in a taxi!).

Pomimo szybkiego sukcesu i ofert z Hollywood, wróciła na scenę w pełnym wymiarze czasu po 1945 r. i tylko od czasu do czasu przyjmowała role filmowe. Po powrocie do filmu w 1950 roku wcieliła się w rolę wykorzystywanej żony w obrazie Wykolejeniec (1952), by do roku 1957 zagrać tylko w dwóch obrazach. Została nagrodzona Oscarem dla najlepszej aktorki drugoplanowej w 1959 roku za film Osobne stoliki (1958), gdzie wcieliła się w postać Pat Cooper, samotnej kierowniczki hotelu. W filmie Hiller partnerował Burt Lancaster. Pomimo laurów pozostawała w niej bezkompromisowa obojętność na gwiazdy filmu, o czym świadczy jej reakcja na wieść o tym, że otrzymała Oscara: "nieważne zaszczyty, zimna gotówka jest tym, co dla mnie znaczy najwięcej". Hiller otrzymała trzecią nominację do Oscara za rolę prostej, niewybrednej, ale poczciwej Lady Alice More, graną u boku Paula Scofielda w obrazie Oto jest głowa zdrajcy (1966). Następnie Hiller wróciła do swojej roli z londyńskiej sceny w filmie Toys in the Attic (1963), który przyniósł jej nominację do Złotego Globu. Wendy wcieliła się w postać starszej siostry, grając u boku Deana Martina i Geraldine Page.

Jej wizerunek dominującej, zaborczej matki w filmie Synowie i kochankowie (1960), przyniósł jej nominację do nagrody BAFTA w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa. Za rolę Wielkiej Księżnej Rosji w filmie Morderstwo w Orient Expressie (1974), zdobyła międzynarodowe uznanie i Evening Standard British Film Award dla najlepszej aktorki. Inne ważne role w późniejszych latach to: uciekająca z nazistowskich Niemiec po śmierci męża Rebecca Weiler w Przeklętym rejsie (1976) i matka przełożona London Hospital w obrazie Człowiek słoń (1980).

Uważana jest za jeden z najważniejszych brytyjskich talentów dramatycznych. Otrzymała tytuł szlachecki Oficera Imperium Brytyjskiego (OBE) w 1971 roku, aby w 1975 zostać podniesioną do tytułu Damy komandora (DBE).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne
  • 1993: The Countess Alice jako Księżna Alice von Holzendorf
  • 1991: The Best of Friends jako Laurentia McLachlan
  • 1989: Ending Up jako Adela
  • 1987: Samotna pasja Judith Hearne (The Lonely Passion of Judith Hearne) jako Ciotka D'Arcy
  • 1987: Ania z Zielonego Wzgórza: dalsze dzieje (Anne of Green Gables: The Sequel) jako Pani Harris
  • 1986: All Passion Spent jako Lady Slane
  • 1985: Śmierć serca (The Death of a Heart) jako Matchett
  • 1985: The Importance of Being Earnest jako Lady Bracknell
  • 1983: Attracta jako Attracta
  • 1983: Komedia omyłek (The Comedy of Errors) jako Aemilia
  • 1983: The Kingfisher jako Evelyn
  • 1982: Kochać się (Making Love) jako Winnie Bates
  • 1981: Miss Morison's Ghosts jako Panna Elizabeth Morison
  • 1980: Człowiek słoń (The Elephant Man) jako Matka przełożona
  • 1980: Przekleństwo grobowca króla Tut (The Curse of King Tut's Tomb) jako Księżniczka Vilma
  • 1979: Kot i Kanarek (The Cat and the Canary) jako Allison Crosby
  • 1978: Król Ryszard II (King Richard the Second) jako Księżna Yorku
  • 1976: Przeklęty rejs (Voyage of the Damned) jako Rebecca Weiler
  • 1974: Morderstwo w Orient Expressie (Murder on the Orient Express) jako Księżniczka Dragomiroff
  • 1972: Peer Gynt jako Aase
  • 1970: When We Dead Awaken jako Irene
  • 1969: David Copperfield jako pani Micawber
  • 1968: From Chekhov with Love
  • 1966: Oto jest głowa zdrajcy (A Man for All Seasons) jako Alice More
  • 1963: Toys in the Attic jako Anna Berniers
  • 1960: Synowie i kochankowie (Sons and Lovers) jako Gertrude Morel
  • 1958: Osobne stoliki (Separate Tables) jako Pat Cooper
  • 1957: Jak zamordować bogatego wujka (How to Murder a Rich Uncle) jako Edith Clitterburn
  • 1957: Something of Value jako Elizabeth McKenzie Newton
  • 1953: Single-Handed jako Lucinda Bentley
  • 1952: Wykolejeniec (Outcast of the Islands) jako Pani Almayer
  • 1945: Wiem, dokąd zmierzam (I Know Where I'm Going!) jako Joan Webster
  • 1941: Major Barbara jako Barbara Undershaft
  • 1939: The Fame of Grace Darling jako Grace Darling
  • 1938: Pigmalion (Pygmalion) jako Eliza Doolittle
  • 1937: Lancashire Luck jako Betty Lovejoy
Seriale telewizyjne
  • 1988: A Taste for Death jako Lady Ursula Berowne
  • 1986: Lord Mountbatten: ostatni wicekról Indii (Lord Mountbatten: The Last Viceroy) jako Księżniczka Victoria
  • 1982: Hallmark Hall of Fame jako Janet Mackenzie
  • 1981: Play for Today jako Lady Carlion
  • 1979: Tales of the Unexpected jako Louisa
  • 1978: ITV Playhouse
  • 1972: Clochemerle jako Justine Putet
  • 1972: Love Story jako Ariadne Lewis
  • 1968: The Growing Summer jako Great-Aunt Dymphna
  • 1966-1968: BBC Play of the Month jako Harriet / Lilly Moffat
  • 1966: Knock on Any Door
  • 1965: Jackanory jako Gawędziarka
  • 1965: Profiles in Courage jako Anne Hutchinson
  • 1964: Z Cars jako Pani Hulme
  • 1959: Alfred Hitchcock przedstawia (Alfred Hitchcock Presents) jako Laura Siddons
  • 1956: Lilli Palmer Theatre jako Ethel Waters

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Miyoshi Umeki
za Sayonara
Oscar dla Najlepszej aktorki drugoplanowej
1959
za Osobne stoliki
Następca
Shelley Winters
za Pamiętnik Anny Frank