Mezon eta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mezon η (eta) to rodzaj mezonów pozbawionych zapachu o zerowym spinie. Istnieją cząstki η i η' należące do nonetu π, K, η. Obie są połączeniem stanów \pi^{0}=\frac{1}{\sqrt{2}}(u\bar{u}+d\bar{d}) oraz s\bar{s}. Istnieją też cząstki ηc (c\bar{c}) i ηb (b\bar{b}).

Właściwości stanu podstawowego mezonu η:

masa m = 547,853 ± 0,024 MeV[1]
szerokość Γ = 1,30 ± 0,07 keV.
Główne kanały rozpadu[1] (za pośrednictwem oddziaływań elektromagnetycznych):
\eta \rightarrow \gamma\gamma\qquad (39{,}31 \pm 0{,}20\%)
\eta \rightarrow 3\pi^0\qquad (32{,}57 \pm 0{,}23%)
\eta \rightarrow \pi^+\pi^-\pi^0\qquad (22{,}74 \pm 0{,}28%)
\eta \rightarrow \pi^+\pi^-\gamma\qquad (4{,}60 \pm 0{,}16%)

Mezon η jest własną antycząstką.

Prowadzono badania nad stanami związanymi mezonu η z jądrem atomowym. Przypuszczalnie takie stany istnieją, chociaż jeszcze nie zostały odkryte. Okazało się też, że nie istnieje układ boromejski proton – eta – proton.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 K. Nakamura et al. (Particle Data Group). 2010 Review of Particle Physics. „Journal of Physics G”. 37, 2010. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]