MiG-8
| MiG-8 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | MiG |
| Typ | samolot eksperymentalny |
| Konstrukcja | górnopłat w układzie kaczki o konstrukcji drewnianej, podwozie trójpodporowe |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1945 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 silnik gwiazdowy, 5-cylindrowy M-11FM |
| Moc | 110 KM (85 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 9,50 m |
| Długość | 6,80 m |
| Wysokość | 2,47 m |
| Powierzchnia nośna | 15,00 m² |
| Masa | |
| Własna | 746 kg |
| Startowa | 1090 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 215 km/h |
| Pułap | 5200 m |
| Zasięg | 500 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 2 | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR | |
MiG-8 (nazywany czasem także Utka – kaczka) – radziecki samolot eksperymentalny w układzie kaczki, powstały w biurze konstrukcyjnym MiG w połowie lat czterdziestych.
Była to konstrukcja bardzo nowatorska i oryginalna. Powstała w celu zbadania zalet i wad układu kaczki. W MiGu-8 po raz pierwszy w ZSRR zastosowano ukośne skrzydło, a także – po raz pierwszy w samolotach MiG – przednie koło. Podczas badań zbierano m.in. informacje na temat zachowania się ukośnego skrzydła podczas lotów z małą prędkością. Doświadczenia zebrane podczas pracy nad MiG-8 wykorzystano później przy konstruowaniu MiGa-15, który okazał się wielkim sukcesem wytwórni.
MiG-8 został oblatany w listopadzie 1945 r., natomiast badania fabryczne trwały do lata 1946 r.
Zbudowano tylko jeden egzemplarzu samolotu, który był kilkakrotnie przebudowywany. Po zakończeniu badań Utka była wykorzystywana w biurze MiG jako samolot dyspozycyjny.
[edytuj] Opis konstrukcji
Całkowicie drewniany górnopłat w układzie kaczki, ze śmigłem pchającym i kółkiem przednim. Silnik gwiazdowy, pięciocylindrowy M-11F o mocy 82 kW
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||