MiG-23
| MiG-23MLD | |
MiG-23S |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | MiG |
| Typ | samolot myśliwski |
| Konstrukcja | duralowa, półskorupowa, płat o zmiennej geometrii (od 16° do 72°) |
| Załoga | 1 pilot |
| Historia | |
| Data oblotu | 10 czerwca 1967 |
| Lata produkcji | 1970 - 1985 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | turboodrzutowy Chaczaturow R-35-300 |
| Ciąg | 83,6 kN (127 kN z dopalaniem) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 13,97 m - rozłożone 7,78 m - złożone |
| Długość | 16,71 m |
| Wysokość | 4,82 m |
| Powierzchnia nośna | 37,25 m² |
| Masa | |
| Własna | 10 400 kg |
| Startowa | 18 145 kg |
| Zapas paliwa | 5700 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 2446 km/h (2,35 Ma) |
| Prędkość wznoszenia | 240 m/s |
| Pułap | 18 500 m |
| Zasięg | 3000 km |
| Promień działania | 1150 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 × działko GSz-23 kal. 23 mm 3000 kg uzbrojenia na 6 węzłach pod kadłubem i skrzydłami |
|
| Użytkownicy | |
| Rzuty | |
MiG-23 (ros. МиГ-23 oznaczenie NATO: Flogger – biczownik) – radziecki samolot odrzutowy o zmiennej geometrii skrzydeł, zaprojektowany jako myśliwiec, lecz później powstały także wersje przeznaczone do innych celów. Przez pilotów nazywany niekiedy żartobliwie "pterodaktyl". Używany był w ZSRR. Wersja MiG-23MF znalazła się na wyposażeniu armii krajów Układu Warszawskiego oraz Algierii, Iraku, Kuby i Libii. Wersji MiG-23BN używały Algieria, Czechosłowacja, Egipt, Etiopia, Indie, Irak, Kuba, Liban oraz Syria i Wietnam. Polskie maszyny wycofano ze służby ze względu na ich małą liczebność.
Spis treści |
[edytuj] Historia konstrukcji
Pracę nad maszyną rozpoczęto w 1964, a pierwszy prototyp wzbił się w powietrze 10 czerwca 1967. Pierwsza wersja seryjna MiG-23S (1970 r.) była napędzana silnikiem R-27. Jej odmiana miała oznaczenie MiG-23SM. Zmodyfikowana wersja MiG-23M (oblot prototypu w 1972 r.) otrzymała silnik R-29 i bogatsze wyposażenie. Najbardziej rozpowszechniona jest jej odmiana MiG-23MF. Późniejsze jej odmiany (wersje Mig-23ML/MLD/P/PD), mają zmniejszoną płetwę przed statecznikiem pionowym. Wersja myśliwsko-szturmowa MiG-23BN (1977 r.) ma smukły, skośnie ścięty w dół nos. Wersja treningowa dwumiejscowa MiG-23U. Dalszym rozwinięciem jest MiG-27. Produkowany seryjnie.
[edytuj] Służba w Wojsku Polskim
Polskie MiGi-23MF były używane przez 28 "Słupski" Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w latach 1979-1999, który stacjonował na lotnisku w Redzikowie.
[edytuj] Wersje
- MiG-23S - jednomiejscowy samolot myśliwski napędzany silnikiem R-27
- MiG-23SM - wersja o dodatkowych zamkach pod skrzydłami
- MiG-23M - wersja z 1975 wyposażona w silnik R-29 i lepszą awionikę
- MiG-23MS - wersja M , zubożona, eksportowana do państw arabskich (m.in. Syria, Irak), z radarem Sapfir-21 (używanego w MiG-21S/SM/bis)
- MiG-23MF - nieznacznie zmodyfikowana eksportowa wersja M , eksportowana głownie do państw bloku UW, z nieznacznie unowocześnioną awioniką, najliczniejsza.
- MiG-23ML - wersja o poprawionych własnościach pilotażowych dzięki zmniejszeniu masy samolotu o 1250 kg (L - jak "Lekki"), z nowym silnikiem R-35 o nieco większy ciągu, zmodyfikowanym wyposażeniu elektronicznym
- MiG-23P - Odmiana wersji ML, przeznaczona dla Obrony Powietrznej ZSRR, wyposażona w radar Sapfir-23P
- MiG-23MLA - modyfikacja wersji ML, z nieznacznie ulepszonym wyposażeniem elektronicznym (m.in nowy termonamiernik TP-26, ulepszony radar, nowe pociski R-24 będące modyfikacja pocisków R-23 )
- MiG-23MLD - modyfikacja wersji ML, D - jak dorabotannyj - dopracowany, z poprawioną aerodynamiką poprawiającą manewrowość samolotu
- MiG-23BN - wersja myśliwsko-szturmowa różniąca się kształtem nosa
- MiG-23U - dwumiejscowa wersja treningowa, wyposażona w silnik R-27
- MiG-23UB - modyfikacja wersji U, wyposażona w silnik R-29
- MiG-23-98 - zmodyfikowane eksperymentalnie w 1998/1999 r. egzemplarze MiG-23MLD z nowym radarem Moskit-23 i wskaźnikiem laserowym OLS-M. Brak produkcji/modernizacji seryjnej.
Rozwinięciem konstrukcji MiG-a-23 jest samolot MiG-27
[edytuj] Opis konstrukcji
Konstrukcja półskorupowa z duraluminium, z płatem o zmiennym kącie skosu skrzydeł, regulowanym ręcznie. Możliwe były trzy ustawienia płata: +18°40', +47°40' i +74°40', podwozie chowane z przednim kołem. Kabina hermetyzowana z fotelem katapultowym. W skrzydłach są klapy i przerywacze lecz nie ma lotek. W tylnej, dolnej części kadłuba, dodatkowy, rozkładany w locie statecznik pionowy. Uzbrojenie stanowi dwulufowe działko GSz-23 i 5 węzłów na rakiety i bomby, lub na zbiorniki z paliwem.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||

