MiG-19
Z Wikipedii
| MiG-19 | |
 MiG-19PM w muzeum w Monino |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Producent | MiG |
| Typ | samolot myśliwski |
| Konstrukcja | całkowicie metalowa |
| Załoga | jedna osoba |
| Historia | |
| Data oblotu | 1954 |
| Lata produkcji | 1955 |
| Zachowane egzemplarze | Kilka w muzeach |
| Dane techniczne | |
| Napęd | Tumanski RD-9 |
| Moc | 2 X 25,48 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 9,0 m |
| Długość | 13,02 m |
| Wysokość | 3,88 m |
| Powierzchnia nośna | 25 m2 |
| Masa | |
| Własna | 5200 kg |
| Użyteczna | 2228 kg |
| Startowa | 9100 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maksymalna | 1432 km/h |
| Pułap | 17250 m |
| Zasięg | 1910 km |
| Długotrwałość lotu | 2,5h |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
 |
|
MiG-19 – radziecki samolot myśliwski.
Spis treści |
[edytuj] Historia
W latach 50. w biurze konstrukcyjnym A. Mikojana opracowano nowy samolot myśliwski, zdolny do wykonywania zadań w nocy oraz w trudnych warunkach atmosferycznych. Otrzymał on oznaczenie I-360. Przedprototypem samolotu był SM-2 (oblatany w 1952 r.). Samolot miał 2 silniki AM-5. Jednak ich mały ciąg, uniemożliwiający przekroczenie bariery dźwięku spowodował, że wymieniono je na dwa silniki AM-9. Prototypem MiG-a-19 stał się samolot SM-9. Badania MiG-a-19 w locie trwały do 1955r. Ulepszeniem silników zajmował się S. Tumanski, tworząc nowe silniki RD-9.
W roku 1956 samolot pod nazwą SM-30 został dostosowany do startu z wyrzutni. W tym celu dodano mu odrzucany silnik rakietowy na paliwo stałe. Samolot miał zwalczać samoloty zwiadowcze przekraczające granice państw Układu Warszawskiego. Ze względu na znacznie wyższe od MiG-ów-15/17 koszty produkcji MiG-19 był wytwarzany w ZSRR w ograniczonych ilościach (~2200 sztuk), a tworzenie kolejnych wersji wstrzymano wobec dobrze rokujących projektów znacznie szybszych myśliwców Su-9 i MiG-21. Kompletne oprzyrządowanie produkcji sprzedano w 1959 r. do Chin, gdzie samolot ten utrzymał się w produkcji jako Shenyang J-6 (oznaczenie eksportowe F-6) do roku 1981. Oprócz Chin produkcję licencyjną na niewielką skalę (103 samoloty dla potrzeb własnych) podjęła Czechosłowacja.
Samoloty MiG-19 oraz J-6/F-6 używane były w krajach Układu Warszawskiego: ZSRR, Bułgarii, Czechosłowacji, NRD, Polsce, Rumunii i na Węgrzech oraz w Afganistanie, Albanii, Algierii, Bangladeszu, Birmie, Chinach, Egipcie, Indonezji, Iraku, Iranie, Kambodży, Kongo, Korei Północnej, Pakistanie, Somalii, Sri Lance, Sudanie, Syrii, Tanzanii, Ugandzie, Wietnamie, Zambii i na Kubie.
Wielkość chińskiej produkcji samolotów J-6/F-6 oceniana jest na ~3300 egzemplarzy, wliczając w to dwumiejscowy wariant treningowy JJ-6/FT-6 z kadłubem dłuższym o 84 cm. Ponadto w zakładach Nanczang w latach 1970-1996 wyprodukowano ponad 1000 samolotów szturmowych Q-5 (oznaczenie eksportowe A-5), będących modyfikacją MiG-a-19 z dwoma wlotami powietrza do silników po bokach kadłuba oraz integralną komorą bombową w dolnej części kadłuba. Oprócz Chin samoloty A-5 stosowane są w lotnictwie Bangladeszu, Korei Północnej, Birmie oraz Pakistanu.
[edytuj] Opis
MiG-19 to wolnonośny średniopłat. Konstrukcja jest całkowicie metalowa. Samolot jest wyposażony w pokładową stację radiolokacyjną, w związku z czym zwiększyły się jego rozmiary. Celowanie odbywa się za pomocą automatycznego celownika optycznego (sprzężonego ze stacją radiolokacyjną). Do kontroli skuteczności strzelania służą dwa fotokarabiny.
Samolot posiadał radiostację nadawczo-odbiorcza RSIU-3M, radiolokacyjne urządzenie odpowiadające SRO-2, zestaw lądowania bez widoczności OSP-48, urządzenie ostrzegawcze "Syrena-2", machometr M-1,5, sztuczny horyzont AGI-1, wariometr WAR-150, busolę GIK-1, prędkościomierz KUS-2000 i wskaźnik przeciążenia.
Był pierwszym seryjnym myśliwcem ZSRR przekraczającym prędkość dźwięku (1 Ma) w locie poziomym.
[edytuj] Uzbrojenie
Uzbrojenie zależało od wersji samolotu.
- MiG-19 – pierwsza wersja seryjna, uzbrojona w trzy działka NR-23 kal. 23 mm
- MiG-19S – uzbrojony w 3 działka NR-30 kal. 30 mm, 2 zasobniki niekierowanych pocisków rakietowych oraz 2 bomby o masie 50-250 kg.
- MiG-19P – posiadał radar RP-1, dwa działka 23 mm NR-23
- MiG-19PM – nie posiadał uzbrojenia strzeleckiego i bombowego, uzbrojony był w 4 pociski kierowane klasy powietrze-powietrze
[edytuj] Migi-19 w WP
W związku z coraz częstszym naruszaniem polskiej przestrzeni powietrznej przez samoloty NATO, zdecydowano się na zakup samolotów, które posiadałyby większą prędkość wznoszenia i prędkość maksymalną. Wybór padł na MiG-i-19. W latach 1957-1958 polskie lotnictwo otrzymało 22 MiG-i-19P oraz 14 MiG-ów-19PM. Samoloty były używane w czterech jednostkach - 28 PLM, 62 PLM, 39 PLM oraz w WSP Modlin do 1974 r.
[edytuj] Linki zewnętrzne
MiG-1 • MiG-2 • MiG-3 • MiG-4 • MiG-5 • MiG-6 • MiG-7 • MiG-8 • MiG-9 • MiG-11 • MiG-13 • MiG-15 • MiG-17 • MiG-19 • MiG-21 • MiG-23 • MiG-25 • MiG-27 • MiG-29 • MiG-31 • MiG-33 • MiG-35 • MiG-110 • MiG-AT • MiG Skat
|
Samoloty szkolno-treningowe
|
|
|
Prototypy i konstrukcje doświadczalne
|
|
