MiG-27

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MiG-27
MiG-27 w barwach lotnictwa Indii
MiG-27 w barwach lotnictwa Indii
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakłady Lotnicze Irkut, Ułan Udejski Zakład Lotniczy
Konstruktor MiG
Typ samolot myśliwsko-bombowy
Konstrukcja półskorupowa duraluminiowa
Załoga 1 pilot
Historia
Data oblotu 1972
Dane techniczne
Napęd 1 × silnik turboodrzutowy Chaczaturow R-29-300
Ciąg 81 kN (123 kN z dopalaniem)
Wymiary
Rozpiętość 13,80 m rozłożone
7,40 złożone
Długość 17,1 m
Wysokość 5 m
Powierzchnia nośna 37,35 m² skrzydła rozłożone
34,16 m² skrzydła złożone
Masa
Własna 11908 kg
Startowa 20670 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1885 km/h (1,54 Macha) na pułapie 8000 m
Prędkość wznoszenia 200 m/s
Pułap 14 000 m
Zasięg 2500 km
Promień działania 780 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 × działko GSz-6-30 kal. 30mm z zapasem 260-300 sztuk amunicji
4000 kg uzbrojenia na 7 węzłach podwieszeń
Użytkownicy
Rosja, Białoruś, Kazachstan, Kuba, Indie, Irak, Iran, Sri Lanka, Syria, Ukraina
World operators of the MiG-27.png
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

MiG-27 (ros. МиГ-27) (oznaczenie NATO: Flogger D) – radziecki myśliwiec bombardujący o zmiennej geometrii skrzydeł i konstrukcji opartej na szturmowych wersjach (B/BK/BM/BN) MiG-23, przystosowany do ataków na cele naziemne oraz do lotów na niskim pułapie.

Prace nad zmodyfikowaną wersją MiGa-23 rozpoczęto w 1969 r. Pierwszy lot samolotu odbył się w 1972 r.

Nowe cechy samolotu w porównaniu do MiGa-23:

  • ścięty nos samolotu, umożliwiający lepszą widoczność (pozbawiony radaru)
  • zainstalowany dalmierz laserowy i wyszukiwacz celów
  • dodatkowe opancerzenie kokpitu
  • duże i wytrzymalsze podwozie, dostosowane do lotnisk polowych
  • uproszczony i przystosowany do lotów na małej wysokości silnik

Zmiana nosa powodowała częste pomyłki, w starszej literaturze możemy znaleźć fotografie MiGa 23 w wersjach szturmowych (B/BK/BM/BN). Samoloty możemy wizualnie odróżnić po braku regulowanych wlotów powietrza w MiGu 27.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

MiGi-27 były używane przez Związek Radziecki a następnie Rosję i Ukrainę. MiGi-27 nadal pozostają na wyposażeniu sił zbrojnych Indii, Iranu, Kazachstanu, Kuby i Sri Lanki.

Od 1986 roku MiG-27 był montowany, a od 1988 produkowany na licencji w Indiach, gdzie nosił oznaczenie MiG-27M Bahadur (Dzielny/Odważny). Powstało tam 165 egzemplarzy maszyny, z których część wyeksportowano do Sri Lanki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]