Miechunka peruwiańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miechunka peruwiańska
Physalis peruviana1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd psiankowce
Rodzina psiankowate
Rodzaj miechunka
Gatunek miechunka peruwiańska
Nazwa systematyczna
Physalis peruviana L.
Sp. pl. ed. 2, 2:1670. 1763
Synonimy

Physalis edulis Sims[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Miechunka peruwiańska (Physalis peruviana L.) – gatunek byliny z rodziny psiankowatych. Inne nazwy: miechunka jadalna, rodzynek brazylijski, wiśnia peruwiańska, jagoda inkaska, jagoda peruwiańska, topo-tono. Pochodzi z Ameryki Południowej (Boliwia, Peru, Kolumbia i Ekwador), ale rozprzestrzenił się w wielu innych regionach świata: Australia i Nowa Zelandia, Wyspy Brytyjskie, Hawaje, Karaiby, Wyspy Galapagos, a także w wielu regionach Afryki, Azji i Polinezji[2]. W Polsce jest czasami uprawiany.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina owłosiona, silnie rozgałęziona o wzroście sympodialnym. Osiąga w swoim naturalnym środowisku do 1,2 m wysokości.
Łodyga
Płożąca, silnie owłosiona.
Liście
Sercowate i nieco filcowate.
Kwiaty
Wyrastają pojedynczo na zwisających szypułkach. Są obupłciowe, samopłodne. Mają charakterystyczny, rozdęty podczas kwitnienia kielich. Korona kwiatów żółta, 5-łatkowa, dołem pokryta ciemnymi plamkami.
Owoce
Okrągła i pachnąca jagoda. Owoce osiągają masę 4–5 g i są zamknięte w zrośniętych działkach kielicha.
Owoc miechunki peruwiańskiej

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna. Na obszarze swojego naturalnego występowania jest uprawiana jako warzywo.
  • Sztuka kulinarna. Owoc spożywany może być na surowo, bez niejadalnej otoczki, zasuszony lub duszony w słodkim sosie. Ma słodko-kwaśny smak.
    • Wartości odżywcze: 9% glukozy (jest słodki), dość dużo jak na rodzinę psiankowatych witaminy C (ok. 11mg/100g).
  • Roślina ozdobna. W Polsce ze względu na warunki klimatyczne uprawia się ją jako roślinę jednoroczną. Jest uprawiana z rozsady.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.