Miechunka pomidorowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Miechunka pomidorowa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | psiankowce |
| Rodzina | psiankowate |
| Rodzaj | miechunka |
| Gatunek | miechunka pomidorowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Physalis philadelphica Lam.[2] Encycl. 2(1): 101 101 1786 |
|
| Synonimy | |
|
Physalis aequata J. Jacq. ex Nees, |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Miechunka pomidorowa, m. lepka, m. skórzasta (Physalis philadelphica Lam.) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny psiankowatych. Miechunka pomidorowa pochodzi z Meksyku, Salwadoru i Gwatemali[3]. Rozpowszechniona została w uprawie wielu ciepłych krajach. W Polsce jest uprawiana (rzadko) i przejściowo dziczejąca (efemerofit).
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Roślina ma wzrost sympodialny, silnie rozgałęzione łodygi, częściowo płożące. Jest prawie naga. U nas osiąga wysokość 45-60 cm.
- Korzeń
- Silnie rozrośnięty.
- Liście
- Pojedyncze.
- Kwiaty
- Żółte, podobne do kwiatów ziemniaka, obcopylne. Kwitnie cały czas aż do przymrozków.
- Owoce
- Żółte lub fioletowe, w osłonie (skórzastym kielichu) podobnego koloru, skórka pokryta woskiem, ważą 50-75 g. Są to soczyste, dwukomorowe jagody. W środku znajduje się dużo, drobnych nasion. Owocuje obficie i regularnie.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina uprawna
- Uprawiana jako warzywo.
- Sztuka kulinarna
- Owoce można spożywać na surowo, choć w takiej postaci nie mają wielkich walorów. Dodawane są do sałatek, sosów, przetworów, ciepłych dań. Jest nieodłącznym elementem meksykańskiej peperonaty – sosu do tortilli. Wartość odżywcza: Witamina C: 7,1 – 15,7% (mniej od pomidora), flawonoid – kwercetyna, minimalna zawartość saponozonów.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
- ↑ 2,0 2,1 The Plant List Physalis philadelphica. [dostęp 20011-06-18].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].
[edytuj] Bibliografia
- Matthew Biggs, Jekka McVicar, Bob Flowerdew: Wielka księga warzyw, ziół i owoców. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2007. ISBN 83-11-10578-2.
