Miory
| Miory | |||||
|
|||||
| Państwo |  Białoruś |
||||
| Obwód |  witebski |
||||
| Wysokość | 140 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2010) • liczba ludności |
8100[1] |
||||
| Nr kierunkowy | +375 2152 | ||||
| Kod pocztowy | 211287 | ||||
|
Położenie na mapie Białorusi
  Miory
|
|||||
 55°37′N 27°37′E / 55.616666666667, 27.616666666667Na mapach: 55°37′N 27°37′E / 55.616666666667, 27.616666666667 |
|||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Miory (biał. Мёры, Miory) – miasto na Białorusi, centrum administracyjne rejonu miorskiego obwodu witebskiego, 210 km od Witebska, 8,1 tys. mieszkańców (2010).
Miory otrzymały prawa miejskie w 1972 roku. W okresie II RP siedziba gminy Miory.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Miory to dawny ośrodek dóbr Ryłłów. W roku 1640 kupione zostały przez sędziego brasławskiego Sebastiana Światopełka Mirskiego. Światopełk Mirski w 1641 zbudował drewniany kościół katolicki. W XIXw. dobra podzielone zostały między Doboszyńskich, Puciatów, Reuttów i Klottów. Część Mirskich pozostawała w ich rękach do 1939 r.
Nowy kościół pw. Wniebowzięcia NMP wybudowano w latach 1905-1907 z inicjatywy ks. Józefa Borodzicza. Kościół wybudowano z czerwonej cegły w stylu neogotyckim. Jest to świątynia trójnawowa z pięciobocznym prezbiterium. Fasadę kościoła zdobią dwie trójkondygnacyjne wieże nakryte spiczastymi dachami. Ozdobą fasady jest także portal, rozeta i ostrołukowe nisze. Ściany wzmocnione schodkowanymi szkarpami. Wystrój wnętrza neogotycki. Na uwagę zasługuje polichromowany ołtarz boczny, ambona i rzeźbiona chrzcielnica. Na ścianie kościoła umieszczona jest tablica erekcyja z portretami: papieża Piusa X, arcybiskupa wileńskiego Edwarda von Roppa i ks. Józefa Borodzicza oraz epitafium Kornelii z Orłów Borodziczowej, matki ks. Borodzicza. Na zewnętrznych ścianach kościoła wmurowano epitafia książąt Światopełk Mirskich, właścicieli pobliskiego majątku Kamienpol. Od roku 1937 proboszczem w Miorach był ks. Franciszek Kuksewicz. Dnia 22 czerwca 1941 po aresztowaniu przez NKWD przewieziony został do Berezwecza. Ks. Kuksewicz pod koniec czerwca 1941 został rozstrzelany za Dźwiną, w czasie ewakuacji więźniów z Berezwecza. Kościół w Miorach po II wojnie światowej jest nieprzerwanie czynny.
Herb [edytuj]
Herb Mior został ustanowiony 20 stycznia 2006 roku rozporządzeniem prezydenta Białorusi nr 36[2].
Galeria [edytuj]
-
Jezioro Miorskie i kościół
-
Główny plac miasta
-
Kościół katolicki
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Zenobia Alejun, Ziemio moja..., "Civitas Christiana", Kętrzyn, 2007, (broszura)
- Zenobia Alejun, Żyli na Ziemi Wileńskiej, "Civitas Christiana", Kętrzyn, 2007 (broszura, str. 50 – ks. Franciszek Kuksewicz)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- ABC Miory i Ziemia Miorska Portal Edukacyjny (pol.)
- Kresy północno-wshodnie Miory (pol.)
- Miory w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.
|
|||||||
