Moskwicz 423

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Moskwicz 424)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Moskwicz 423/423N/424
Moskwicz 423N
Moskwicz 423N
Inne nazwy ros. Москвич 423/423Н
Producent MZMA
Okres produkcji 19571965
Miejsce produkcji  ZSRR, Moskwa
Poprzednik brak
Następca Moskwicz 426
Dane techniczne
Segment C
Typy nadwozia kombi 5-drzwiowe
Silniki gaźnikowe R4:
423: 1220 cm³, 35 KM
423N/424: 1358 cm³, 45 KM
Skrzynia biegów trójstopniowa
od 1959 czterostopniowa
Rodzaj napędu silnik z przodu, napęd na tylne koła
Długość 4055 mm
Szerokość 1540 mm
Wysokość 1560 mm
Rozstaw osi 2370 mm
Masa własna 1020/1030 kg
Liczba miejsc 4
Dane dodatkowe
Pokrewne Moskwicz 402, 407, 403,
Moskwicz 411, 430
Konkurencja Škoda 1202 Combi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Moskwicz 423 i 424 (ros. Москвич 423, 424) – radzieckie samochody osobowe z nadwoziem kombi produkowane przez Moskiewską Fabrykę Samochodów Małolitrażowych (MZMA) w latach 1957 - 1965 (od 1958 w zmodernizowanej wersji 423N, od 1963 w wersji 424).

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Moskwicz 423 był pierwszym produkowanym seryjnie w ZSRR samochodem z nadwoziem kombi (w rosyjskiej terminologii: uniwersalnym)[1]. Opracowano go jako wersję nadwoziową produkowanego od 1956 roku sedana Moskwicz 402. Początkowo planowano budować samochód w wersji trzydrzwiowej, dla większej unifikacji z opracowywanym równocześnie furgonem Moskwicz 430, lecz zrezygnowano z tego z powodu kłopotliwego zajmowania miejsc na tylnej kanapie i ostatecznie samochód produkowano jako pięciodrzwiowy. Z powodu niewygodnego i niebezpiecznego podnoszenia tylnej klapy o sporej masie, zastosowano ostatecznie w tylnej ścianie drzwi otwierane na lewo. Po złożeniu tylnych siedzeń powierzchnia bagażowa miała rozmiary 1473 x 1220 mm i ładowność 250 kg. Koło zapasowe przewożone było w nowoczesny sposób: na płasko pod podłogą bagażnika, lecz wadą takiego rozwiązania było dość wysokie umieszczenie podłogi (760 mm) i dolnej krawędzi drzwi. W stosunku do sedana wzmocniono (poszerzono) resory z tyłu, dla zwiększenia ładowności[1].

Samochód wszedł do produkcji w 1957 roku, napędzany tym samym silnikiem, co model 402 – starą dolnozaworową 4-cylindrową jednostką o mocy 35 KM i pojemności 1220 cm³[2]. W wersji tej wyprodukowano tylko 1525 samochodów, po czym od połowy 1958 do 1963 produkowano zmodernizowany model 423N, odpowiadający nowemu sedanowi Moskwicz 407[1]. Głównym ulepszeniem był mocniejszy 4-cylindrowy silnik górnozaworowy o pojemności 1358 cm³ i mocy 45 KM[2]. Od końca 1959 roku starą trójstopniową skrzynię biegów zastąpiono czterostopniową, co poprawiło charakterystyki samochodu. Wprowadzono też w tym czasie opony bezdętkowe i nową przekładnię główną[1].

Samochód podlegał w toku produkcji ograniczonym zmianom zewnętrznym, podobnie do sedanów 402/407. Najwcześniejsze wersje modelu 423N nie różniły się od 423, lecz jeszcze w 1958 wprowadzono krótszą chromowaną ozdobę na przedniej krawędzi tylnych błotników i nazwę Москвич nad atrapą chłodnicy[1]. Jedynie nieliczne samochody 423N, przeznaczone głównie na eksport, otrzymały nowo wprowadzone w 1959 roku w modelu 407 dwukolorowe malowanie nadwozia, z kolorami oddzielonymi stalową listwą o poziomym przebiegu. W 1960 zasadniczej zmianie uległa atrapa chłodnicy – grubą poziomą chromowaną belkę we wlocie powietrza zastąpiła chromowana krata[1]. Wkrótce umieszczoną z przodu na masce stylizowaną czerwoną flagę (zwiększającą niebezpieczeństwo ran pieszych) zamieniła gładsza metalowa ozdoba, a w 1962 usunięto pionowe kły ze zderzaka[3].

Wyprodukowano 29 562 samochodów Moskwicz 423N. Pomimo dużego zapotrzebowania, samochody te prawie nie trafiały dla indywidualnych odbiorców, gdyż samochody kombi kojarzone były przez władze z prywatną wytwórczością, nie popieraną w ustroju komunistycznym[1]. Większość przeznaczono dla gospodarki narodowej (przedsiębiorstwa państwowe, sklepy itp.). Część zbudowano na eksport[1].Zbliżonymi samochodami do Moskwicza 423 był trzydrzwiowy furgon Moskwicz 430 i małoseryjne terenowe kombi Moskwicz 411 (1515 sztuk)[1].

Moskwicz 424[edytuj | edytuj kod]

W 1963 model 423N zastąpił Moskwicz 424, odpowiadający "przejściowemu" sedanowi Moskwicz 403. Z modelu 423 przejęto m.in. nadwozie, nieznacznie zmodyfikowany silnik, układ napędowy i zawieszenie tylne, a nowe było przednie zawieszenie, ulepszone hamulce z samoregulującymi się cylindrami i mechanizm kierowniczy z nową kierownicą[1]. Produkowano go do 1965 roku. Samo nadwozie modelu 424 na rynek radziecki praktycznie nie różniło się od późnego modelu 423. Inny był jedynie numer modelu w załamaniach dekoracyjnej listwy na bokach przednich błotników (o ile miały tę listwę), a na późniejszych seriach widoczny był spryskiwacz szyby przedniej (uruchamiany nożną pompką)[4].

Większe zmiany zewnętrzne wprowadzono jedynie w modelu eksportowym 424E (ros. 424Э), który miał powiększoną przednią kratę z kierunkowskazami zachodzącymi na boki błotników, nowe dekoracyjne podwójne listwy po bokach oraz lusterka wsteczne na błotnikach[4]. Produkowano też wariant 407Ju dla krajów o gorącym klimacie (od jużnyj - południowy). Istniały też wczesne wersje eksportowe 424SE i 424K[4]. Modelowi 424 odpowiadał trzydrzwiowy furgon Moskwicz 432.


Dane techniczne modelu 423 (423N)[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[1]
  • Nadwozie: samonośne, stalowe, 5-drzwiowe, 4-miejscowe
  • Długość/szerokość/wysokość: 4055 / 1540 / 1560 mm
  • Rozstaw osi: 2370 mm
  • Rozstaw kół: 1220 mm
  • Masa własna: 1020 (1030) kg
  • Masa całkowita: 1420 (1430) kg
  • Prześwit pod osiami: 200 mm
  • Silnik: M-402 (M-407) - gaźnikowy, 4-suwowy, 4-cylindrowy rzędowy, dolnozaworowy (górnozaworowy), chłodzony cieczą, umieszczony z przodu, napędzający koła tylne
  • Pojemność skokowa: 1220 (1358) cm³
  • Średnica cylindra x skok tłoka: 72x75 (76x75) mm
  • Moc maksymalna: 35 KM przy 4200 obr/min (45 KM / 33 kW przy 4500 obr/min)[2]
  • Stopień sprężania: 7:1
  • Maksymalny moment obrotowy: 71 Nm przy 2400 obr/min (88 Nm przy 2600 obr/min)
  • Gaźnik: K-59
  • Skrzynia przekładniowa mechaniczna 3-biegowa lub 4-biegowa, częściowo zsynchronizowane, z dźwignią przy kierownicy
  • Zawieszenie przednie: niezależne, poprzeczne wahacze resorowane sprężynami, teleskopowe amortyzatory hydrauliczne
  • Zawieszenie tylne: zależne, sztywna oś na podłużnych resorach półeliptycznych, teleskopowe amortyzatory
  • Hamulce przednie i tylne bębnowe, hydrauliczne; hamulec ręczny mechaniczny na koła tylne
  • Ogumienie o wymiarach 5,60-15"
  • Prędkość maksymalna: 100 (105) km/h
  • Zużycie paliwa: 7 (6,5) l/100 km przy 60 km/h

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Moskwicz-423/423N, Avtolegendy SSSR Nr.20, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X, (ros.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Lew M. Szugurow, Awtomobili Rossii i SSSR, 1993, ISBN 5-87483-006-5 (ros.), s.32
  3. Moskwicz 407, Avtolegendy SSSR Nr.1, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X, (ros.)
  4. 4,0 4,1 4,2 Moskwicz-403, Avtolegendy SSSR Nr.32, DeAgostini 2010, ISSN 2071-095X, (ros.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Moskwicz-423/423N, Avtolegendy SSSR Nr.20, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X, (ros.)