Nadsiarczan potasu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nadsiarczan potasu
Nadsiarczan potasu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny K2S2O8
Masa molowa 270 g/mol
Wygląd biały, bez zapachu
Identyfikacja
Numer CAS 7727-21-1
PubChem 24412[1]
Podobne związki
Inne aniony K2SO3, K2SO4
Inne kationy (NH4)2S2O8, Na2S2O8
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nadsiarczan potasu (K2S2O8) – związek nieorganiczny, sól kwasu nadsiarkowego i potasu.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Nadsiarczan potasu jest bezbarwnym ciałem stałym bez zapachu. Jest silnym utleniaczem. Rozpuszczalność tej soli w wodzie wynosi 52 g/l w temperaturze 20°C. Nie rozpuszcza się w etanolu. pH jego wodnych roztworów wynosi ok. 4-5 (50 g/l, 20 °C).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Substancja jest stosowana w galwanizerniach, przy produkcji kauczuku syntetycznego oraz w przemyśle tekstylnym. Ponadto nadsiarczan potasu znalazł zastosowanie we fryzjerstwie (jako składnik preparatów rozjaśniających włosy) w przemyśle kosmetycznym, w fotografice i w oczyszczalniach ścieków.

Toksyczność[edytuj | edytuj kod]

Nadsiarczan potasu działa drażniąco na błonę śluzową oczu oraz dróg oddechowych, powodując kaszel, duszności i uczulenia. Może również wywoływać astmę oskrzelową i obrzęki płuc.

Podczas kontaktu ze skórą nadsiarczan potasu powoduje podrażnienia, a często również toksyczne i alergiczne zapalenie skóry.

Po połknięciu substancja wywołuje podrażnienie błony śluzowej ust, gardła, przełyku i przewodu pokarmowego.

Pierwsza pomoc[edytuj | edytuj kod]

Po kontakcie nadsiarczanu z oczami lub skórą należy zmyć ją dużą ilością wody.

Po spożyciu substancji należy podać choremu dużą ilość wody i spowodować wymioty.

Należy również skontaktować się z lekarzem.

Działanie na organizmy wodne[edytuj | edytuj kod]

Nadsiarczan potasu reaguje z wodą, tworząc toksyczne produkty, mogące przedostać się do środowiska. Szkodliwość substancji jest zależna od wartości pH.

Dawki toksyczne dla niektórych organizmów:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]