Nadsiarczan potasu

Nadsiarczan potasu
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) Dipotasu nadtlenosiarczan
Inne nazwy i oznaczenia Peroksodisiarczan(VI) potasu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	K2S2O8
Masa molowa	270 g/mol
Wygląd	biały, bez zapachu
SMILES [K]OS(=O)(=O)OOS(=O)(=O)O[K]
Identyfikacja
Numer CAS	7727-21-1
PubChem	24412
Właściwości Gęstość i stan skupienia 2,48 g/cm³ (20 °C); ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 52 g/l (20 °C) Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach nierozpuszczalny w etanolu Temperatura topnienia 100 °C (rozkład)
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia Utleniający (O) Szkodliwy (Xn) Zwroty R R8, R22, R36/37/38, R42/43 Zwroty S S22, S24, S26, S37 NFPA 704 0 1 0
Podobne związki
Inne aniony	K2SO3, K2SO4
Inne kationy	(NH4)2S2O8, Na2S2O8
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nadsiarczan potasu (K₂S₂O₈) – związek nieorganiczny, sól kwasu nadsiarkowego i potasu.

Właściwości

Nadsiarczan potasu jest bezbarwnym ciałem stałym bez zapachu. Jest silnym utleniaczem. Rozpuszczalność tej soli w wodzie wynosi 52 g/l w temperaturze 20°C. Nie rozpuszcza się w etanolu. pH jego wodnych roztworów wynosi ok. 4-5 (50 g/l, 20 °C).

Zastosowanie

Substancja jest stosowana w galwanizerniach, przy produkcji kauczuku syntetycznego oraz w przemyśle tekstylnym. Ponadto nadsiarczan potasu znalazł zastosowanie we fryzjerstwie (jako składnik preparatów rozjaśniających włosy) w przemyśle kosmetycznym, w fotografice i w oczyszczalniach ścieków.

Toksyczność

Nadsiarczan potasu działa drażniąco na błonę śluzową oczu oraz dróg oddechowych, powodując kaszel, duszności i uczulenia. Może również wywoływać astmę oskrzelową i obrzęki płuc.

Podczas kontaktu ze skórą nadsiarczan potasu powoduje podrażnienia, a często również toksyczne i alergiczne zapalenie skóry.

Po połknięciu substancja wywołuje podrażnienie błony śluzowej ust, gardła, przełyku i przewodu pokarmowego.

Pierwsza pomoc

Po kontakcie nadsiarczanu z oczami lub skórą należy zmyć ją dużą ilością wody.

Po spożyciu substancji należy podać choremu dużą ilość wody i spowodować wymioty.

Należy również skontaktować się z lekarzem.

Działanie na organizmy wodne

Nadsiarczan potasu reaguje z wodą, tworząc toksyczne produkty, mogące przedostać się do środowiska. Szkodliwość substancji jest zależna od wartości pH.

Dawki toksyczne dla niektórych organizmów:

• Bakterie Pseudomonas putida 36 mg/l
• Dafnia (rozwielitka) 357 mg/l/100 h
• Gupik 100 mg/l/24 h

Bibliografia

• Karta charakterystyki nadsiarczanu potasu.
• Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy: Peroksodisiarczan(VI) potasu.