Nornik łąkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nornik łąkowy
Microtus pennsylvanicus
(George Ord, 1815)
Nornik łąkowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina myszowate
Rodzaj Microtus
Gatunek nornik łąkowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Nornik łąkowy (Microtus pennsylvanicus) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych.

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała: 9-12,5 cm
  • Długość ogona: 3,5-6,5 cm

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje na terenach trawiastych i lasach często w pobliżu wody w Kanadzie i północnej części USA.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Nornik łąkowy z łatwością przystosowuje się do najrozmaitszych środowisk. Tworzy kolonie, jednak w ich obrębie każdy dorosły osobnik ma własne terytorium. Gryzonie te robią wiodące w runi ścieżki. Żywi się pokarmem roślinnym, jak kora, nasiona, korzenie i trawy. Gniazda z trawy buduje w płytkich chodnikach biegnących pod ścieżkami lub w głębszych norach.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samice w ciągu roku wydają na świat od 3 do 13 miotów, a liczba młodych w miocie może dochodzić do 10. Ciąża trwa 3 tygodnie, a w ciągu 3 tygodni samice są już dojrzałe płciowo.

Przypisy

  1. Microtus pennsylvanicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dr Philip Whitfield, Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt, Warszawa 1997, ISBN 83-7066-683-3