Oliwiny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Bazalt z widocznymi oliwinami
Perydot w bazalcie
Oliwiny – grupa minerałów zaliczana do krzemianów. Mają zazwyczaj barwę zieloną w odcieniach, ale też brązową, czarną a wyjątkowo są białe lub bezbarwne.
Ogólny wzór chemiczny oliwinów to (Mg, Fe)2 SiO4.
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
- Oliwiny są głównie krzemianami: magnezu (forsteryt), żelaza (fajalit) oraz manganu (tefroit) i znacznie rzadziej niklu.
- Często zawierają izomorficzne domieszki chromu, glinu, tytanu, sporadycznie też: wapnia – monticellit i kirschtenit.
- Większość z nich stanowi roztwory stałe (kryształy mieszane), będące członami szeregu izomorficznego: forsteryt – fajalit (oliwiny magnezowo -żelazowe).
- wszystkie oliwiny krystalizują w układzie rombowym.
- tworzą zazwyczaj kryształy słupkowe i tabliczkowe
- występują w skupieniach ziarnistych, zbitych, czasami występują jako pojedyncze ziarna, niekiedy występują w postaci ziarnistych skupień zwanych „bombami oliwinowymi”,
- są kruche i stosunkowo twarde,
- są bardzo mało odporne i szybko ulegają przeobrażeniu w różne minerały z grupy serpentynu,
- czasami wykazują specjalne zjawiska optyczne: efekt kociego oka i asteryzm.
Występowanie [edytuj]
- Przeważnie występują w zasadowych i ultrazasadowych skalach magmowych: perydotytach, dunitach, iherzolitach, bazaltach oliwinowych, melafirach i diabazach.
- oliwiny zasobne w magnez lub mangan (forsteryt i tefroit) są składnikami różnych utworów zmetamorfizowanych (żelaza, manganu, skarnów, metasomatytów itd.),
- oliwiny występują w niektórych meteorytach,
- w niektórych serpentynitach jako minerał reliktowy
- w niektórych skałach okruchowych: piaskach i żwirach.
Miejsca występowania: Egipt – kryształy ponad 5 cm; Kenia; Tanzania; Etiopia; USA; Meksyk; Czechy; Rosja – kryształy fajalitu ok. 10 cm (Kołyma), kryształy forsterytu ok. 16cm (Ural); Polska – na Dolnym Śląsku (w trzeciorzędowych bazaltach – najczęściej jest to chryzolit).
Zastosowanie [edytuj]
- stanowią surowiec do produkcji materiałów ogniotrwałych
- stanowią surowiec do produkcji technicznego szkła kwarcowego
- mają znaczenie naukowe
- są poszukiwane i cenione przez kolekcjonerów
- znajdują zastosowanie w jubilerstwie
Porównanie forsterytu, oliwinu właściwego i fajalitu [edytuj]
Dane przedstawione poniżej są opisem składu chemicznego modeli wyidealizowanych. W przyrodzie naturalne "czyste" człony szeregu izomorficznego forsteryt-fajalit nie występują.
Forsteryt [edytuj]
- Wzór empiryczny: Mg2[SiO4]
- WMasa cząsteczkowa g/cm3: 140.69
Oliwin właściwy [edytuj]
- Wzór empiryczny: (Mg1,6,Fe2+0,4)Σ=2,0[SiO4]
- Masa cząsteczkowa g/cm3: 153.31
Fajalit [edytuj]
- Wzór empiryczny: Fe2+2[SiO4]
- Masa cząsteczkowa g/cm3: 203.78