Operacja Ochronna Tarcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Operacja Ochronna Tarcza
Intifada Al-Aksa
Czas 29 marca3 maja 2002
Miejsce Zachodni Brzeg Jordanu
Przyczyna Intifada Al-Aksa
Wynik Powodzenie Izraela.
Strony konfliktu
Izrael Izrael Fatah
Hamas flag2.png Hamas
Autonomia Palestyńska Formacje policyjne Autonomii Palestyńskiej
Dowódcy
gen. Itzhak Eitan
Siły
Izrael Siły Obrony Izraela: Brygada Golani, Nahal, Brygada Spadochroniarzy, 5 Brygada Piechoty Rezerwy, 408 Brygada Piechoty Rezerwy, Brygada Jerozolimska (rezerwy), Shayetet 13, jednostki pancerne i inżynieryjne
Straty
Izrael Izrael: 29 zabitych, ponad 100 rannych ok. 500 zabitych, setki rannych i aresztowanych

Operacja Ochronna Tarcza lub Mur Obronny (hebr. מבצע חומת מגן, Mivtza Homat Magen) – operacja wojskowa przeprowadzona na szeroką skalę przez Siły Obrony Izraela (IDF, Cahal) w 2002 roku, w trakcie tzw. Intifady Al-Aksa. Była to największa operacja wojskowa na Zachodnim Brzegu Jordanu od czasu wojny sześciodniowej w 1967 r.

Operacja Ochronna Tarcza rozpoczęła się 29 marca 2002 roku wkroczeniem IDF do Ramallah. Podobne akcje miały miejsce w sześciu największych miastach na Zachodnim Brzegu i w otaczających je osadach. 1 kwietnia armia izraelska weszła do Tulkarm i Kalkiliji, następnego dnia do Betlejem, a później także do Dżeninu i Nablusu. Okres od 3 do 21 kwietnia cechował się wprowadzeniem ścisłej godziny policyjnej dla cywilnej populacji zajętych terenów, jak również ograniczeniami w poruszaniu się nałożonymi na zagranicznych rezydentów, włączając w to zakaz wjazdu dla personelu medycznego, jak również dla obserwatorów monitorujących przestrzeganie praw człowieka i dziennikarzy[1].

W trakcie trwającej trzy tygodnie operacji, zginęło co najmniej 500 Palestyńczyków, a 1500 zostało rannych. Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Palestine Red Crescent Society (odpowiednik Czerwonego Krzyża), 4258 osób zostało zaaresztowanych przez Izraelczyków. IDF stracił 29 żołnierzy, a 127 zostało rannych. Poza stratami w ludziach, odnotowano także znaczne straty ekonomiczne - zniszczone zostały znaczne ilości mienia, czego efektem był m.in. drastyczny wzrost bezrobocia na terenie Zachodniego Brzegu[1]. Bank Światowy ocenił, że palestyńskiej infrastrukturze i instytucjom wyrządzono szkody w wysokości 360 milionów dolarów, z czego 158 milionów dolarów szkód wyrządziły bombardowania i niszczenie domów w Nablusie i Dżeninie[1]. Duża część palestyńskiej populacji straciła swoje mieszkania. Władze Autonomii Palestyńskiej nie były w stanie w pełni odbudować zniszczonych budynków jeszcze przez 2 lata od czasu zakończenia operacji.

Raport ONZ na temat operacji stwierdza, że Obie walczące strony zachowywały się w taki sposób, że często narażały cywili na niebezpieczeństwo. Wiele walk podczas Operacji Ochronna Tarcza miało miejsce na terenach mocno zaludnionych przez cywili i w wielu wypadkach używana była ciężka artyleria[1].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]