Park Narodowy Padjelanta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Padjelanta
Padjelanta nationalpark
Położenie Norrbotten, Szwecja
Data utworzenia 1962
Położenie na mapie Norrbotten
Mapa lokalizacyjna Norrbotten
Park Narodowy Padjelanta
Park Narodowy Padjelanta
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Park Narodowy Padjelanta
Park Narodowy Padjelanta
Ziemia 67°22′22″N 16°48′15″E/67,372778 16,804167Na mapach: 67°22′22″N 16°48′15″E/67,372778 16,804167
Portal Portal Ochrona środowiska
Szczyty Niják (1922 m n.p.m.) i Gisuris na terenie Parku Narodowego Padjelanta

Park Narodowy Padjelanta (szw. Padjelanta nationalpark) – park narodowy, największy w Szwecji i jeden z największych w Europie. Jest położony na terenie gminy Jokkmokk, w regionie Norrbotten. Park utworzono w 1962 roku, a w 1996 wraz z położonymi w pobliżu parkami narodowymi Sarek, Muddus i Stora Sjöfallet trafił na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako obszar Laponia. Na zachodzie granicę parku wyznacza granica państwowa z Norwegią. Po norweskiej stronie leży Park Narodowy Rago.

Nazwa parku wywodzi się ze słowa Badjelánnda, które w języku lule oznacza wyżynę bądź teren górski, co znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości, gdyż znaczna część parku leży powyżej granicy drzew. Obecnie na terenie parku znajdują się 3 wsie LapończykówDuorbun, Jåhkågasska oraz Sirges. Ich mieszkańcy wypasają renifery na łąkach parku.

Park chroni głównie płaskowyż otaczający jeziora Vastenjaure i Virihaure. W rezultacie krajobraz parku jest dość płaski, szczególnie w porównaniu z alpejskim charakterem Parku Narodowego Sarek, położonego na wschód od Padjelanta. Pomimo pozornego ubóstwa przyrodniczego, liczba gatunków roślin jest zaskakująco wysoka: na terenie Parku Narodowego Padjelanta stwierdzono ponad 400 gatunków roślin, co jest rekordowym wynikiem na szwedzkich fieldach[1].

Jezioro Virihaure

Spośród zwierząt na terenie parku można spotkać lisa polarnego, sowę śnieżną i rosomaka.

Na teren parku można dostać się łodzią z Ritsem przez jezioro Akkajaure lub w czasie letnich miesięcy samolotem do stacji badawczej Staloluokta.

Przez teren parku przebiega znany szlak turystyczny zwany Padjelantaleden (Szlak Padjelanta). Szlak ma 160 km długości i jego punkty końcowe leżą w Kvikkjokk na południowym wschodzie i w Vaisaluokta lub Änonjalme poniżej szczytu Áhkká na północy.

Niektóre źródła[2] podają, że południowo-wschodnia zatoka jeziora Rissájávrre jest szwedzkim biegunem niedostępności. Droga położona najbliżej tego punktu znajduje się w odległości 47 km. Izolacja tego miejsca jest częściowo iluzją, gdyż szlak Padjelantaleden przebiega w odległości mniej niż 5 km od tego punktu.

Przypisy

  1. Strona Parku Narodowego Padjelanta (ang.). [dostęp 2008-11-07].
  2. C. Grundsten: Vandra Kungsleden och andra färdvägar. T. 2. Svenska Turistföreningen, 1991, s. 74.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]