Park Narodowy Padjelanta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Narodowy Padjelanta
Padjelanta nationalpark
Położenie Norrbotten, Szwecja
Data utworzenia 1962
Powierzchnia 1984 km²
Położenie na mapie Norrbotten
Mapa lokalizacyjna Norrbotten
Park Narodowy Padjelanta
Park Narodowy Padjelanta
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Park Narodowy Padjelanta
Park Narodowy Padjelanta
Ziemia 67°22′22″N 16°48′15″E/67,372778 16,804167Na mapach: 67°22′22″N 16°48′15″E/67,372778 16,804167
Portal Portal Ochrona środowiska
Szczyty Niják (1922 m n.p.m.) i Gisuris na terenie Parku Narodowego Padjelanta

Park Narodowy Padjelanta (szw. Padjelanta nationalpark) – park narodowy, największy w Szwecji i jeden z największych w Europie. Jest położony na terenie gminy Jokkmokk, w regionie Norrbotten. Park utworzono w 1962 roku, a w 1996 wraz z położonymi w pobliżu parkami narodowymi Sarek, Muddus i Stora Sjöfallet trafił na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako obszar Laponia. Na zachodzie granicę parku wyznacza granica państwowa z Norwegią. Po norweskiej stronie leży Park Narodowy Rago.

Nazwa parku wywodzi się ze słowa Badjelánnda, które w języku lule oznacza wyżynę bądź teren górski, co znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości, gdyż znaczna część parku leży powyżej granicy drzew. Obecnie na terenie parku znajdują się 3 wsie LapończykówDuorbun, Jåhkågasska oraz Sirges. Ich mieszkańcy wypasają renifery na łąkach parku.

Park chroni głównie płaskowyż otaczający jeziora Vastenjaure i Virihaure. W rezultacie krajobraz parku jest dość płaski, szczególnie w porównaniu z alpejskim charakterem Parku Narodowego Sarek, położonego na wschód od Padjelanta. Pomimo pozornego ubóstwa przyrodniczego, liczba gatunków roślin jest zaskakująco wysoka: na terenie Parku Narodowego Padjelanta stwierdzono ponad 400 gatunków roślin, co jest rekordowym wynikiem na szwedzkich fieldach[1].

Jezioro Virihaure

Spośród zwierząt na terenie parku można spotkać lisa polarnego, sowę śnieżną i rosomaka.

Na teren parku można dostać się łodzią z Ritsem przez jezioro Akkajaure lub w czasie letnich miesięcy samolotem do stacji badawczej Staloluokta.

Przez teren parku przebiega znany szlak turystyczny zwany Padjelantaleden (Szlak Padjelanta). Szlak ma 160 km długości i jego punkty końcowe leżą w Kvikkjokk na południowym wschodzie i w Vaisaluokta lub Änonjalme poniżej szczytu Áhkká na północy.

Niektóre źródła[2] podają, że południowo-wschodnia zatoka jeziora Rissájávrre jest szwedzkim biegunem niedostępności. Droga położona najbliżej tego punktu znajduje się w odległości 47 km. Izolacja tego miejsca jest częściowo iluzją, gdyż szlak Padjelantaleden przebiega w odległości mniej niż 5 km od tego punktu.

Przypisy

  1. Strona Parku Narodowego Padjelanta (ang.). [dostęp 2008-11-07].
  2. C. Grundsten: Vandra Kungsleden och andra färdvägar. T. 2. Svenska Turistföreningen, 1991, s. 74.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]