Pieśń Lodu i Ognia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pieśń Lodu i Ognia
A Song of Ice and Fire
Autor George R. R. Martin
Miejsce wydania  Stany Zjednoczone
Język angielski
Data powstania 1991 -
Data I wyd. 1996 (A Game of Thrones)
Wydawca Bantam Books
Voyager Books
Typ utworu High fantasy
Data I wyd. polskiego 1998 (Gra o tron)
Pierwszy wydawca polski Zysk i S-ka
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Pieśń Lodu i Ognia (ang. A Song of Ice and Fire) – seria powieści fantasy autorstwa amerykańskiego pisarza George’a R. R. Martina, zaplanowana na siedem tomów, z których obecnie wydanych zostało pięć: Gra o tron, Starcie królów, Nawałnica mieczy, Uczta dla wron oraz Taniec ze smokami. Trwają prace nad kolejnymi tomami sagi: The Winds of Winter i A Dream of Spring.

Martin rozpoczął pracę nad pierwszym tomem w 1991 roku, aby wydać książkę w 1996. Rok później książka otrzymała nagrodę Locusa w kategorii najlepsza powieść fantasy. Nagroda ta została jeszcze trzykrotnie przyznana Martinowi: w 1999 za Starcie królów, w 2001 za Nawałnicę mieczy oraz za Taniec ze smokami w 2012[1]. Pierwsze pięć tomów rozeszło się w nakładzie ponad 15 milionów sztuk i zostało przetłumaczonych na ponad 20 języków[2].

Książki[edytuj | edytuj kod]

Dotychczas na świecie ukazało się pięć tomów sagi, natomiast dwa tomy są w przygotowaniu. W Polsce tomy cyklu Pieśń Lodu i Ognia wydaje Zysk i S-ka.

Tytuł oryginalny i data wydania Tytuł polski i data wydania
A Game of Thrones (1996) Gra o tron (1998)
A Clash of Kings (1999) Starcie królów (2000)
A Storm of Swords (2000) Nawałnica mieczy. Stal i śnieg (2002)
Nawałnica mieczy. Krew i złoto (2002)
A Feast for Crows (2005) Uczta dla wron. Cienie śmierci (2006)
Uczta dla wron. Sieć spisków (2006)
A Dance with Dragons (2011) Taniec ze smokami. Część I (2011)
Taniec ze smokami. Część II (2012)
The Winds of Winter
A Dream of Spring

Podczas pisania Uczty dla wron okazało się, że objętość powstającej książki przekracza możliwości wydawnicze, dlatego Martin zdecydował się na jej podział. W ten sposób w Uczcie dla wron opisana została tylko część wydarzeń (z punktu widzenia tylko niektórych bohaterów), a pozostałe (dziejące się w tym samym czasie, tylko w innych miejscach) zostały opisane w Tańcu ze smokami[3].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Miejscem akcji Pieśni Lodu i Ognia jest fikcyjny świat, w którym pory roku mogą trwać kilka lat[4]. Około trzysta lat przed wydarzeniami z Gry o tron Siedem Królestw leżących na kontynencie Westeros zostało podbitych i zjednoczonych przez ród Targaryenów, który ujarzmił smoki. Kilkanaście lat przed pierwszą częścią powieści ostatni król z rodu Targaryenów, Aerys II, został zabity w wyniku rebelii sił wielkich lordów, dowodzonych przez młodego Roberta Baratheona. Po obaleniu Targaryenów Robert zostaje nowym królem. W międzyczasie ostatni potomkowie rodu Targaryenów – książę Viserys i jego młodsza siostra Daenerys – przebywają na wygnaniu na kontynencie Essos. Główny wątek powieści koncentruje się na wydarzeniach związanych ze śmiercią Roberta oraz walce o władzę między wielkimi rodami Arrynów, Baratheonów, Greyjoyów, Lannisterów, Martellów, Starków, Tullych i Tyrrelów oraz chęci odzyskania tronu przez Viserysa i Daenerys.

Każda z książek podzielona jest na rozdziały, w których sposób narracji ograniczony jest do punktu widzenia jednej postaci. Ilość „punktów widzenia” w danym tomie wynosi około dziesięciu postaci. Często losy głównych bohaterów przeplatają się, nie wszystkie główne postacie pojawiają się jednak w każdym tomie.

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

Parę rozdziałów z dotychczas wydanych tomów Pieśni Lodu i Ognia zostało wydanych jako nowele w latach 1996-2002:

  • Blood of the Dragon (lipiec 1996)[5], rozdziały Daenerys z Gry o tron.
  • Path of the Dragon (grudzień 2000)[6], rozdziały Daenerys z Nawałnicy mieczy.
  • Arms of the Kraken (sierpień 2002)[7], na podstawie rozdziałów o Żelaznych Wyspach z Uczty dla wron.

Martin napisał również cztery opowiadania osadzone w realiach świata Pieśni Lodu i Ognia:

W opracowaniu pozostaje opowiadanie The She-Wolves/The She-Wolves of Winterfell, które miało zostać wydane w 2013 roku, zamiast niego wydano jednak The Princess and the Queen, a premiera The She-Wolves została przesunięta.

Serial telewizyjny[edytuj | edytuj kod]

18 stycznia 2007 autor ogłosił, że stacja Home Box Office Inc zrealizuje pilot serialu opartego na cyklu Pieśni Lodu i Ognia[12].

2 marca 2010, po zrealizowaniu odcinka pilotażowego, stacja podjęła decyzję o produkcji pierwszej serii serialu, którego premiera odbyła się 17 kwietnia 2011[13]. Zdjęcia rozpoczęły się 26 lipca 2010. Większość scen była kręcona w Irlandii Północnej i na Malcie.

19 kwietnia 2011 roku stacja HBO podjęła decyzję o realizacji kolejnej serii. Jest ona oparta na wydarzeniach z drugiego tomu cyklu Pieśni Lodu i Ognia[14].

Po emisji drugiego odcinka drugiej serii zarząd HBO podjęło decyzję o zrealizowaniu trzeciej serii. Ukazała się on na wiosnę 2013 roku (31 marca w Stanach Zjednoczonych, 1 kwietnia w Polsce) na antenie HBO i jest oparta na pierwszym, oraz częściowo na drugim, tomie Nawałnicy mieczy.

Po emisji pierwszego odcinka trzeciej serii zarząd HBO oznajmił, że ukaże się czwarta seria, której pierwszy odcinek wyemitowany został 6 kwietnia 2014 roku (w Polsce 7 kwietnia). Do obsady dołączyli m.in. Indira Varma[15], Pedro Pascal[15] i Mark Gatiss.

Gry komputerowe[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie motywów z Pieśni Lodu i Ognia zrealizowano kilka gier komputerowych:

  • Blood of Dragons (2006) - multiplayer online game, której akcja toczy się około 140 lat przed wydarzeniami z powieści, w czasach panowania króla Daerona I oraz jego podboju Dorne[16].
  • Gra o tron: Początek (2011) – strategiczna gra czasu rzeczywistego wydana przez Cyanide, pozwalająca graczowi na uczestnictwo w ponad 1000 lat historii zawartej w sadze i toczenie bitew oraz intryg między zwaśnionymi rodami Westeros[17].
  • Gra o tron (2012) – komputerowa gra fabularna oparta na Grze o tron. Gracz może wcielić się w dwóch nieistniejących w książkowym pierwowzorze bohaterów: Morsa Westforda, członka Nocnej Straży, oraz Alestera Sarwycka – wygnańca, który po piętnastoletniej tułaczce powraca do Westeros. Ponadto w grze można spotkać także znane z książek postaci[18].
  • Game of Thrones Ascent (2013) - komputerowa gra strategiczna, jako jedna z pierwszych tego typu zaprojektowana pod portale społecznościowe. Gracz przejmuje kontrolę nad jednym z pomniejszych rodów Westeros. Gra ma oferować budowanie sojuszy, zdrady, małżeństwa, morderstwa i walkę o tytuł najpotężniejszego rodu Westeros[19].
  • Game of Thrones: A Telltale Games Series (w produkcji) - 7 grudnia 2013 roku zapowiedziano, że studio Telltale Games zajmie się produkcją gier opartych na serialu telewizyjnym[20].
  • Game of Thrones: Seven Kingdoms (w produkcji) - w lutym 2012 roku Bigpoint Games zapowiedziało rozpoczęcie prac nad grą MMORPG osadzoną w świecie Pieśni Lodu i Ognia. Produkcją zajmuje się studio Artplant, które wydało też między innymi Battlestar Galactica Online[21].

Inne produkty[edytuj | edytuj kod]

Powstały również gra karciana[22], gra fabularna[23] oraz komiks[24] pod tytułem Gra o tron. Wydawnictwo Fantasy Flight Games wydało również dwie gry planszowe: Gra o tron (oryg. A Game of Thrones) w 2003 roku[25] i Bitwy Westeros (oryg. Battles of Westeros) w 2010 roku[26]. W oparciu o zamieszczone w książce opisy potraw powstała również książka kucharska Uczta lodu i ognia (oryg. Feast of Ice and Fire)[27].

20 marca 2007 roku George R. R. Martin ogłosił na swoim blogu, że udzielił licencji na produkcję replik broni ze świata Pieśni Lodu i Ognia firmie Jalic Inc. z Michigan pod nazwą Valyrian Steel[28]. W ofercie znalazły się między innymi: Długi Pazur – miecz półtoraręczny Jona Snowa, Lód – rodowy miecz dwuręczny Starków oraz młot bojowy Roberta Baratheona. Firma produkuje także repliki broni użytych w produkcji HBO, które wyglądem odbiegają od tych opisanych w powieści.

Przypisy

  1. Locus Award Nominees List (ang.)
  2. OxfordWords blog > Words are wind – the language of Game of Thrones (ang.)
  3. Locus online: George R.R. Martin: The Gray Lords (ang.)
  4. Westeros.pl: Klimat Westeros (pol.)
  5. Blood of the Dragon, Asimov's Science Fiction (ang.)
  6. Path of the Dragon, Asimov's Science Fiction (ang.)
  7. Dragon, Arms of the Kraken (ang.)
  8. Amazon.com: Legends: Stories By The Masters of Modern Fantasy (ang.)
  9. weltbild.pl: Legendy II (pol.)
  10. Warriors Review: The Mystery Knight by GRRM (ang.)
  11. DANGEROUS WOMEN ANTHOLOGY RELEASED (ang.)
  12. HBO OPTIONS ICE & FIRE (ang.)
  13. WINTER IS COMING … TO HBO (ang.)
  14. HBO renews 'Game of Thrones' for second season! (ang.).
  15. 15,0 15,1 Kolejna gwiazda "Rzymu" zagra w Grę o Tron
  16. Blood of Dragons - MUD Details (ang.)
  17. gry-online.pl: Gra o tron: Początek (PC) (pol.)
  18. Gra o tron (PC) (pol.)
  19. Game of Thrones Ascent: Oficjalna strona (pol.)
  20. Daniel Kłosiński: Telltale: licencja na „Grę o Tron” to „wieloletnia umowa na kilka tytułów” (pol.). Eurogamer, 2013-12-10. [dostęp 2013-12-10].
  21. Artplant creates Game of Thrones MMO (ang.)
  22. A Game of Thrones LCG: Fire Made Flesh (ang.)
  23. Amazon.com: A Game of Thrones: D20-Based Open Gaming RPG (ang.)
  24. GEORGE R.R. MARTIN'S A GAME OF THRONES (ang.)
  25. A Game of Thrones (first edition) (ang.)
  26. Battles of Westeros (ang.)
  27. http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2567/Uczta-lodu-i-ognia---Chelsea--Monroe-Cassel
  28. Not A Blog – Nothing Holds an Edge Like Valyrian Steel (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]