Powiat wołomiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powiat wołomiński
Herb
Herb powiatu
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
Województwo mazowieckie
Siedziba władz powiatu Wołomin
Starosta Piotr Uściński
Powierzchnia 955,37 km²
Ludność (III 2011)
 • liczba
 • gęstość

222 492
232,89 osób/km²
Urbanizacja 66,55%
Tablica rejestracyjna WWL, WV
TERYT 1.14.20.34.00.0
Gminy powiatu
gminy miejskie 4
miejsko-wiejskie 3
wiejskie 5
Adres starostwa
powiatowego
ul. Prądzyńskiego 3
05-200 Wołomin
Strona internetowa powiatu

Powiat wołomiński − powiat w Polsce leży w centralnej części województwa mazowieckiego, na północny wschód od Warszawy. Został utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Wołomin.

Powiat wołomiński jest jednym z najludniejszych z powiatów ziemskich województwa mazowieckiego.

Logo powiatu wołomińskiego[edytuj | edytuj kod]

Logo autorstwa Jarosława Łossana

Nowe logo, którego autorem jest pan Jarosław Łossan, wybrane w lipcu 2008 r., składa się z:

  • 12 zielonych czworokątów, które symbolizują 12 gmin powiatu wołomińskiego
  • 11 żółtych czworokątów, symbolizujących obszary współpracy, takie jak np. turystyka, edukacja, kultura[1].

Kolory użyte w logo oznaczają:

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W skład powiatu wchodzą:

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Powiat graniczy z m.st. Warszawą oraz powiatami ziemskimi: legionowskim, wyszkowskim, węgrowskim, mińskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powiat powstał w roku 1952 roku, po przeniesieniu starostwa powiatowego z Radzymina do Wołomina. W stosunku do obecnego terytorium obejmował dodatkowo miasto Rembertów, (obecnie terytorium Warszawy) oraz gminę Zabrodzie, obecnie w powiecie wyszkowskim.

W wyniku reformy administracji państwowej z 1975 roku wszystkie powiaty uległy likwidacji. Reaktywowano je dopiero z dniem 1 stycznia 1999 roku. Powiat powstał z gmin należących do 3 województw: warszawskiego, ostrołęckiego i siedleckiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stopa bezrobocia w powiecie wołomińskim w latach 2000-2010 na tle Polski[2][3][4]

Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2006):

  Ogółem Kobiety Mężczyźni
  osób  % osób  % osób  %
Ogółem 202 444 100 104 551 51,64 97 893 48,36
Miasto 134 733 66,55 70 616 34,88 64 117 31,67
Wieś 67 711 33,45 33 935 16,76 33 776 16,68

Zabytki architektury[edytuj | edytuj kod]

  • Dwór w Jadowie - Obecny zespół dworski zachowuje wygląd z czasów jego gruntownej przebudowy po 1860 roku przez rodzinę Kotarbińskich ówczesnych właścicieli majątku. Władali nim do 1945 roku, kiedy przejęto go na skarb państwa i zamieniono na gospodarstwo rybackie.
  • Dwór "Zosia" w Czarnej został zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku dla Tomasza de Tylii, podstolego ziemi warszawskiej. Jest to budowla parterowa, drewniana, o konstrukcji zrębowej. Nowi właściciele dokonali renowacji krajobrazowego parku założonego w pierwszej połowie XIX wieku.
  • Dwór w Głuchach - w którym urodził się i przeżył lata dziecinne Cyprian Kamil Norwid. Jest drewnianą budowlą klasycystyczną. Na szczycie ganku od ogrodu rzeźba głowy Adama Mickiewicz dłuta Bolesława Jeziorańskiego. W 1964 roku stał się własnością Beaty Tyszkiewicz i Andrzeja Wajdy, którzy dwór odrestaurowali. Otaczający dwór park z połowy XIX wieku posiada wiele ciekawych okazów, wśród nich aleje wysadzane lipami, klonami i grabami oraz piękny okazały klon srebrzysty - pomnik przyrody.
  • Dwór w Chrzęsnem - Zbudowany w 1635 roku dla w stylu renesansowym z pewnymi cechami barokowymi dla Stefana Grzybowskiego, kasztelana lubelskiego, starosty warszawskiego. Na piętrze stropy belkowe oraz rokokowe kominki z piaskowca z połowy XVIII wieku. Obok dworu budynek administracyjny, spichlerz oraz resztki parku.
  • Pałac w Woli Rasztowskiej – Położony blisko szosy RadzyminJadów, otoczony resztkami parku krajobrazowego z pierwszej połowy XIX wieku. Został zbudowany około 1680 roku. Jest to budowla barokowa. Obecnie w pałacu znajduje się miejscowa szkoła podstawowa.
  • Pałac w Markach to rezydencja rodziny Briggsów, właścicieli wielkiej fabryki przędzalniczej. Zbudowany w latach 1883-1890 według projektu Antoniego Beilla.
  • Kościół p. w. Świętej Trójcy w Kobyłce - zbudowany w roku 1742 w stylu późnego baroku przez architekta włoskiego Guido Antonio Longhiego z fundacji biskupa Marcina Załuskiego. Przekształcony i rozbudowany w 1763 roku dla jezuitów przez innego włoskiego architekta, Jakuba Fontanę. Posiada bogate wyposażenie rokokowe. W 1999 roku w niszach fasady kościoła od strony wschodniej odrestaurowano freski przedstawiające drogę krzyżową.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons