Rajon Rondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rajon Rondo
Rajon Rondo
#9 Boston Celtics
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko Rajon Pierre Rondo
Pseudonim RR9
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1986
Louisville, USA
Obywatelstwo USA
Wzrost 185 cm
Masa ciała 84,4 kg
Kariera
Aktywność od 2006
Szkoła średnia Eastern HS (Middletown, Kentucky),
Oak Hill Academy (Mouth of Wilson, Virginia)
College Kentucky
Draft 2006, numer: 21
Phoenix Suns

Rajon Pierre Rondo (ur. 22 lutego 1986 w Louisville) – amerykański koszykarz, rozgrywający. Zawodnik Boston Celtics.

Mierzący 185 cm wzrostu koszykarz studiował na University of Kentucky. Do NBA został wybrany z 21 numerem w drafcie 2006 przez Phoenix Suns, jednak natychmiast został oddany do Celtics. W swoim drugim sezonie stał się graczem pierwszej piątki, a zespół z wielkimi gwiazdami: Paulem Pierce'em, Kevinem Garnettem i Rayem Allenem, w składzie sięgnął po mistrzowskie pierścienie. Obecnie uznawany za jednego z najlepszych rozgrywających NBA. W sezonie 2009-2010 uplasował się na pierwszym miejscu sezonu zasadniczego jeśli chodzi o liczbę asyst (794 asysty, średnio 9.8 na mecz) oraz pierwszym pod względem przechwytów (189, średnio 2.3 na mecz). 40 razy zaliczał double-double w tym dwa razy triple-double (odpowiednio 8 i 2 miejsce w statystykach).

College[edytuj | edytuj kod]

Rondo występował drużynie University of Kentucky, która sceptycznie podchodziła do talentu młodego zawodnika, gdzie wyżej notowany był Sebastian Telfair. Rondo, wraz z All-Americans Joe Crawford i Randolph Morris, dał Kentucky najwyższej klasę rekrutacji na rok 2004. Rondo doprowadził Kentucky do kilku zwycięstw – nad Uniwersytetu w Louisville, w stanie Karolina Południowa i Central Florida, ale Kentucky nie awansowało do Final Four w NCAA Tournament. Później został wybrany do All-SEC Freshmen Team. Pierwszy rok Rajona w Kentucky wypadł rewelacyjnie, między innymi pobił rekord liczby przechwytów w sezonie- 87. Ukończył pierwszego roku studiów w Kentucky średnio 8,1 punktów, 2,9 zbiórek, 3,5 asyst i 2,6 przechwytów.

Drugi rok także był bardzo udany. Już na samym jego początku w meczu przeciwko drużynie z Ole Miss zdobył 12 asyst w zaledwie 23 minuty gry, a w następnym meczu z Lousiville zanotował 25 punktów. Średnio 11,2 punktów, 6,1 zbiórek, 4,9 asyst i 2,1 przechwytów na mecz Rondo zanotował w swoim drugim roku. Został w tym czasie powołany do U-21 w 2005 r. USA Men's World Championship Team, który wyjechał do Argentyny na FIBA World Championships. Na turnieju zanotował średnio 11,0 punktów na mecz. Zwracał coraz większą uwagę skautów NBA. Drużyna USA U-21 zdobyła złoty medal na Global Games odbywający się w Teksasie.

Kariera w NBA[edytuj | edytuj kod]

2006 NBA Draft[edytuj | edytuj kod]

Po sezonie 2005-06 NCAA, Rondo ogłosił, że rezygnuje z dwóch ostatnich sezonów w Kentucky i spróbuje swoich sił w NBA. Został wybrany z 21 numerem w drafcie 2006 przez Phoenix Suns, jednak natychmiast został oddany do Boston Celtics.

Debiut[edytuj | edytuj kod]

Podczas jego debiutanckiego sezonu w NBA, Rondo odgrywał małą rolę, był uznawany za 3 rozgrywającego zespołu z Bostonu po, wspomnianym już wcześniej, Sebastianie Telfair i Delonte West. Swój debiutancki sezon regularnej gry w NBA przypada na 1 listopada 2006 r., był to mecz z New Orleans Hornets w Bostonie. Mimo roli zmiennika zanotował kilka udanych występów, w meczu z Toronto Raptors rzucił 23 punkty, a z Washington Wizards zdołał uzyskać swój pierwszy double-double. Dobra gra zaowocowała wybraniem zawodnika do All-NBA Rookie Team. Ukończył sezon ze średnią 6,4 punktów i 3,8 asyst na mecz. W końcu jednak, Celtics zakończył sezon z niechlubnym rekordem 24-58 i tym samym nie zakwalifikował się do play-off.

Sezon 2007–2008[edytuj | edytuj kod]

Początkiem sezonu 2007 Celtics sprzedali Telfair i Westa, tym samym Rondo stał się pierwszym rozgrywającym drużyny z Massachusetts. Otoczony dwiema nowymi gwiazdami Kevinem Garnettem, Rayem Allenem oraz kapitanem Paulem Pierce'em drużyna na czele z Rajonem zaczęła osiągać wyczekiwane przez fanów zwycięstwa. Rondo w 77 rozegranych meczach, miał średnią 10,6 punktów na mecz, 5,1 asysty i 4,2 zbiórek na mecz. Rolę jako rozgrywającego odzwierciedlały liczby asyst i przechwytów w meczu. W meczu z New Jersey Nets doznał kontuzji, która wyeliminowała go z gry na 4 mecze. Jednak po kontuzji szybko odbudował dawną formę zdobywając z Los Angeles Clippers 24 punkty, kilka tygodni po wyleczeniu urazu. Mimo udanego sezonu młodego rozgrywającego, do głosu zaczęły dochodzić opinie o potrzebie sprowadzeniu starszego zawodnika na tą pozycję. W marcu na zasadzie wolnego agenta do Bostonu sprowadzony został Sam Cassell, aby spełniać rolę rezerwowego. Runda zasadnicza dla całej drużyny zakończyła się wspaniale, Celtowie uzyskali najlepszy wynik od wielu lat. Wystartowali z numerem 1 w Konferencji Wschodniej play-offs.

Rondo zadebiutował w play-off 20 kwietnia 2008 r. z Atlanta Hawks i uzyskał z gry 15 punktów, 9 asyst i 2 przechwyty. Boston pokonał drużynę z Atlanty, później mierzył się z Cleveland Cavaliers oraz Detroit Pistons, oba zespoły nie sprostały drużynie Rondo, Boston w finale zmierzył się z Los Angeles Lakers. Celtics wygrali rywalizację 4-2, a Rajon przesądził o zwycięstwie Bostonu w meczu numer 6. Rondo zdobył swój pierwszy mistrzowski pierścień.

Sezon 2008–2009[edytuj | edytuj kod]

Mimo świetnego poprzedniego sezonu, Rondo był krytykowany za ilość niecelnych rzutów. W trzecim roku w NBA zanotował po raz pierwszy triple-double (16 punkty, 13 zbiórek i 17 asyst), przeciwko Indiana Pacers. Niecałe trzy tygodnie później rzucił 25 punktów w meczu z Utah Jazz. Zaczął deklasować bardziej doświadczonych zawodników na jego pozycji, w meczu z San Antonio Spurs, gdzie gra Tony Parker miał 16 asyst, w meczu z Dallas Mavericks, gdzie na co dzień występuje Jason Kidd zanotował po raz drugi w karierze triple-double (w tym 15 zbiórek). W swoje 23 urodziny Rondo rzucił 32 punkty w meczu z Phoenix Suns. 8 kwietnia 2009, Rondo zanotował 31 punktów w wygranym meczu z New Jersey Nets. Zajął piąte miejsce w rankingu sezonu NBA w liczbie asyst (8.2) i przechwytów (1,9). Do play-off Boston wszedł jako druga drużyna Konferencji Wschodniej.

W pierwszej rundzie Boston Celtics mierzył się z Chicago Bulls. Rajon Rondo zdołał osiągnąć dwukrotnie w meczu z Bykami, triple-double, stał się pierwszym graczem z Celtics który dokonał to w jednej serii. W meczu numer 6 miał 19 asyst co stało się rekordem w play-offach. W następnej rundzie mierzyli się z Orlando Magic. W pojedynkach z Magic, Rajon uzyskał po raz trzeci w play-off NBA triple-double, pobił tym samym wyczyn legendarnego Larry'ego Birda. Jednak Boston przegrał rywalizację z Orlando, mimo to sam zawodnik osiągnął w statystykach wspaniały rezultat zbliżony do triple-double (średnio 16,9 punktów, 9,7 zbiórek i 9,8 asyst).

Sezon 2009–2010[edytuj | edytuj kod]

Podczas sezonu 2009-10, Rondo średnio notował 13,7 punktów, 9.8 asyst i 2,3 przechwytów. W dniu 2 listopada 2009 r., podpisał pięcioletnie przedłużenie kontraktu gwarantujące mu 55 milionów dolarów. Przeciwko Orlando Magic w Boże Narodzenie, Rondo zdobył 17 punktów, 13 zbiórek i 8 asyst, dwóch asyst zabrakło jednak do triple double. Trzy dni później, Rondo zdobył 30 punktów oraz 15 asyst w zwycięskim meczu z Golden State Warriors. 10 stycznia 2010 r., Rondo doczekał się triple-double, 22 punktów, 13 asyst i 10 zbiórek przeciwko Toronto Raptors. W dniu 28 stycznia 2010 roku otrzymał swoją pierwszą nominację do NBA All-Star jako rezerwy do drużyny Konferencji Wschodniej na rok 2010 NBA All-Star Game. W meczu z Houston Rockets, 2 kwietnia 2010 roku pobił rekord Bob Cousy w serii zdobytych asyst.

W 2010 NBA Playoffs, Celtics pokonali Miami Heat w pięciu meczach i spotkali się z Cleveland Cavaliers w drugiej rundzie. W meczu numer 4 przeciwko Cavs osiągnął swój czwarty w play-off triple double (w tym 29 punktów i 18 zbiórek!). Celtics ostatecznie pokonali Cavaliers i następnie Orlando Magic w Finale Konferencji Wschodniej w sześciu meczach. W finale Celtics po raz kolejny spotkali się z Los Angeles Lakers. W meczu 2, Rondo osiągnął drugie triple-double w sezonie (19 punktów, 12 zbiórek i 10 asyst), jednak mimo tego, Celtics ulegli Lakers w siedmiu meczach.

Sezon 2010–2011[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010-2011 zaczął się dla Rondo jak i Bostonu bardzo dobrze. Zaczęli od zwycięstwa nad Miami Heat, która mimo sprowadzenia 2 gwiazd (do Wade'a dołączyli James i Chris Bosh) przegrali 88-80, a Rajon odnotował 17 asyst (więcej niż cała drużyna Miami razem wzięta). Dnia 2.03.2010 roku Rondo przeszedł do historii NBA. Pobił on rekord Johna Stocktona w ilości zdobytych asyst w czterech pierwszych meczach sezonu. Kolejnym znakomitym osiągnięciem do jakiego zbliżył się popularny RR jest największa ilość asyst w jednym spotkaniu, wśród zawodników Bostonu. Rondo w meczu przeciwko NY Knicks zaliczył ich, aż 24 (do rekordu należącego do Boba Cousy'ego zabrakło mu zaledwie 4 podań). Odnotować należy także fakt, że w meczu przeciwko Knicks Rondo osiągnął triple-double. Rajon po czterech rozegranych meczach sezonu odnotował łącznie 67 asyst.

Sezon 2010/2011 był przerywany przez kontuzje, które nękały zawodnika. W meczu z New York Knicks skręcił lewą kostkę – 15 grudnia 2010 – co wykluczyło Rondo z dalszych siedmiu kolejnych gier. 22 kwietnia w trzecim meczu pierwszej rundy play-off z NYK Rondo zanotował triple-double z 20 asystami na koncie, tym samym ustanawiając rekord w ilości asyst Boston Celtics w PO. Rondo w sezonie 2010/11 był trzecim zawodnikiem najlepiej sprzedających się koszulek z jego nazwiskiem, wyprzedzili go tylko James i Bryant.

Sezon 2011–2012[edytuj | edytuj kod]

21 lutego 2012 roku Rondo w wyniku kontuzji Joego Johnsona został w jego miejsce powołany do drużyny wschodu w NBA All-Star Game. Z 18 punktami, 17 zbiórkami i 20 asystami przeciwko NYK 4 marca dołączył do Chamberlaina, Magica Johnsona i Kidda jako gracze mający co najmniej 15 punktów, zbiórek i asyst w tym samym meczu. W wygranym meczu z Miami Heat 1 kwietnia Rondo zanotował kolejny triple-double – 16 punktów, 14 asyst, 11 zbiórek. Rozgrywający Celtics zakończył sezon regularny z 10+ ilością asyst średnio na mecz (24 gier z kolej zakończył z dorobkiem więcej niż 10 asyst). Jest to nie tylko rekord klubu z Bostonu, ale również najdłuższa passa od czasów Johna Stocktona, który w 1992 zanotował 29 meczów z rzędu zakończonych z liczbą 10 asyst i więcej w meczu [1]. Seria była kontynuowana w kolejnym sezonie, a została zakończona na 37 spotkaniach z 10 asystami i/lub więcej w meczu (tym samym Rondo wyrównał 2 wynik w historii który, należy do Johna Stocktona. Na 1 miejscu wciąż pozostaje Magic Johnson z 46 meczami). W tym sezonie Rondo zdobył najwięcej punktów w dotychczasowej karierze – 44 w przegranym meczu z Miami Heat.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)
Stan na koniec sezonu 2013/14

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2006/07 Boston 78 25 23,5 41,8% 20,7% 64,7% 3,7 3,8 1,6 0,1 6,4
2007/08 Boston 77 77 29,9 49,2% 26,3% 61,1% 4,2 5,1 1,7 0,2 10,6
2008/09 Boston 80 80 33,0 50,5% 31,3% 64,2% 5,2 8,2 1,9 0,1 11,9
2009/10 Boston 81 81 36,6 50,8% 21,3% 62,1% 4,4 9,8 2,3 0,1 13,7
2010/11 Boston 68 68 37,2 47,5% 23,3% 56,8% 4,4 11,2 2,3 0,2 10,6
2011/12 Boston 53 53 36,9 44,8% 23,8% 59,7% 4,8 11,7 1,8 0,1 11,9
2012/13 Boston 38 38 37,4 48,4% 24,0% 64,5% 5,6 11,1 1,8 0,2 13,7
2013/14 Boston 30 30 33,3 40,3% 28,9% 62,7% 5,5 9,8 1,3 0,1 11,7
Razem 505 452 33,0 47,5% 25,2% 62,1% 4,6 8,4 1,9 0,1 11,1

Play-offy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008 Boston 26 26 32,0 40,7% 25,0% 69,1% 4,1 6,6 1,7 0,3 10,2
2009 Boston 14 14 41,2 41,7% 25,0% 65,7% 9,7 9,8 2,5 0,2 16,9
2010 Boston 24 24 40,6 46,3% 37,5% 59,6% 5,6 9,3 1,9 0,1 15,8
2011 Boston 9 9 38,3 47,7% 0,0% 63,2% 5,4 9,6 1,1 0,0 14,0
2012 Boston 19 19 42,6 46,8% 26,7% 69,6% 6,7 11,9 2,4 0,1 17,3
Razem 92 92 38,5 44,5% 27,7% 64,7% 6,0 9,2 2,0 0,2 14,5

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrz NBA w sezonie 2008
  • NBA All-Rookie Second team w sezonie 2006/2007
  • NBA All-Defensive Second Team w sezonie 2008/2009,2011/2012
  • Udział w NBA All-Star Game: 2010, 2011, 2012
  • NBA All-Defensive Team w sezonie 2009/2010

Przypisy

  1. Piotr Zarychta: NBA: Rondo najlepszy od 17 lat (pol.). 2takty.com, 27 kwietnia 2012. [dostęp 24 sierpnia 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]