Steve Nash

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Steve Nash
Steve Nash
#10 Los Angeles Lakers
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko Stephen John Nash
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1974
Johannesburg, RPA
Wzrost 191 cm
Masa ciała 81 kg
Kariera
Aktywność od 1996
Szkoła średnia Saint Michaels University School in Victoria, Kanada
College Santa Clara University
Draft 1996, numer: 15
Phoenix Suns

Stephen John "Steve" Nash (ur. 7 lutego 1974 w Johannesburgu w RPA), kanadyjski koszykarz ligi NBA, pochodzenia walijsko-angielskiego, występujący na pozycji rozgrywającego. Od lipca 2012 roku Los Angeles Lakers.[1]

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Gdy miał 18 miesięcy, rodzice przeprowadzili się do Regina, Saskatchewan, gdy zdali sobie sprawę, że panujący w RPA apartheid może mieć negatywy wpływ na dzieci. Niedługo potem osiedli w Victorii (Kolumbia Brytyjska). Steve i jego młodszy brat Martin z zamiłowaniem uprawiali sport, zwłaszcza hokej na lodzie i piłkę nożną. Martin był zawodowym piłkarzem i wielokrotnym reprezentantem Kanady. Także siostra Joann grała w piłkę, była kapitanem drużyny uniwersyteckiej. Steve także grał w piłkę nożną przez cały okres nauki w szkole średniej, zdobył nawet tytuł MVP Kolumbii Brytyjskiej. Do dziś nie porzucił miłości do piłki i zadziwia, demonstrowanymi niejednokrotnie, umiejętnościami piłkarskimi[2].

Pierwszy kontakt z koszykówką Steve miał w wieku 13 lat. Poważnie zaczął traktować ten sport jeszcze przed rozpoczęciem nauki w college'u. Prowadzona przez niego drużyna St. Michaels University School zdobyła tytuł mistrza ligi Kolumbii Brytyjskiej, a on sam miał średnią w sezonie bliską triple double. Studia w college'u odbył już w USA. Tutaj także odnosił wielkie sukcesy z drużyną Santa Clara Broncos. W czasie studiów rozpoczął występy w drużynie narodowej Kanady, zdobywając m.in. srebrny medal na uniwersjadzie w 1993 r.

Wybrany z 15. numerem w 1. rundzie draftu 1996 r. przez Phoenix Suns, Nash nie grał zbyt dużo w pierwszych dwóch sezonach. Pierwszym rozgrywającym "Słońc" był wtedy Jason Kidd, a jego pierwszym zmiennikiem Kevin Johnson. Toteż w 1998 r. chętnie przeniósł się do Dallas Mavericks, gdzie, u boku Dirka Nowitzkiego i Michaela Finleya, jego kariera nabrała rozpędu. Pamiętne były zwłaszcza sezony 2001-2002, kiedy osiągnął średnie 17,9 punktów i 7,7 asyst oraz wystąpił w NBA All-Star Game i został wybrany do trzeciej piątki NBA. Osiągnięcia te utrzymał w roku następnym, a drużyna Mavericks awansowała do finału Konferencji Zachodniej. Po niezbyt udanym sezonie 2003-2004, Nash jako wolny agent wrócił do drużyny Suns, z którymi podpisał sześcioletni kontrakt.

W Phoenix jego kariera nabrała ponownie rumieńców. Umiejętnie prowadząc młode gwiazdy "Słońc": Shawna Mariona, Amare Stoudemire'a i Joe Johnsona, Nash doprowadził drużynę na szczyty ligi, a sam stał się najlepszym jej rozgrywającym. W sezonie 2004-2005 Phoenix Suns, prezentując niebywale ofensywną koszykówkę, osiągnęli na koniec sezonu zasadniczego najwyższy w lidze wynik 62-20 oraz średnią zdobytych punktów 110,4 - najwyższą w NBA w pierwszej dekadzie XXIwieku. Steve, zaś osiągnął średnią asyst 11,5, najwyższą od wyniku Johna Stocktona w 1995 r. W playoffs, grając przeciwko swoim kolegom z Dallas, Steve zdobył swoje pierwsze triple double w tej fazie rozgrywek, dokładając 48 punktów w jednym z meczów. Drużyna zdobyła wtedy wicemistrzostwo konferencji. Ukoronowaniem sezonu dla Nasha był zasłużony tytuł NBA MVP, który zdobył jako drugi w historii nie-Amerykanin (po Hakeemie Olajuwonie), pierwszy biały od czasów Larry'ego Birda i najniżej wybrany w drafcie w całej historii NBA. Oczywiście został wybrany także do pierwszej piątki ligi.

Mimo sporych zmian w drużynie w następnym sezonie powtórzono większość osiągnięć, a uwieńczono wicemistrzostwem konferencji. Steve Nash został ponownie MVP sezonu zasadniczego oraz wybrano go do pierwszej piątki ligi. Doceniono go także na polu ogólnosportowym - otrzymał tytuł kanadyjskiego Sportowca Roku - Lou Marsh Trophy.

Mimo iż sezon 2006-2007 nie był dla drużyny już tak dobry (Suns odpadli w drugiej rundzie play-offs), Steve Nash zanotował kolejny znakomity sezon - osiągnął największą w karierze średnią asyst - 11,6. Wybrano go trzeci raz z rzędu do pierwszej piątki ligi, w głosowaniu na MVP zajął zaś drugie miejsce.

Nash zagrał w 81 meczach sezonu 2007/2008; w trudnej Konferencji zachodniej doprowadził Słońca do 55 zwycięstw co dało drużynie 6. miejsce w konferencji na koniec sezonu regularnego. Nash został wybrany do All-NBA Second Team. Drużyna z Phoenix odpadła jednak już w pierwszej rundzie przegrywając z San Antonio Spurs trzeci raz w ciągu ostatnich 4 lat.

8 stycznia 2013 w meczu przeciwko Houston Rockets jako piąty zawodnik w historii przekroczył granicę 10 000 asyst[3]. 20 lutego podczas spotkania z Boston Celtics wyprzedził na liście najlepiej podających w historii NBA Magica Johnsona[4].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)
Stan na koniec sezonu 2013/14

NCAA[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
1992/93 Santa Clara 31 24,0 42,4% 40,8% 82,5% 2,5 2,2 0,8 0,1 8,1
1993/94 Santa Clara 26 29,9 41,4% 39,9% 83,1% 2,5 3,7 1,3 0 14,6
1994/95 Santa Clara 27 33,4 44,4% 45,4% 87,9% 3,8 6,4 1,8 0,1 20,9
1995/96 Santa Clara 29 33,8 43% 34,4% 89,4% 3,6 6,0 1,3 0 17,0
Razem 113 30,1 43% 40,1% 86,7% 3,1 4,5 1,3 0,1 14,9

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
1996/97 Phoenix 65 2 10,5 42,3% 41,8% 82,4% 1,0 2,1 0,3 0,0 3,3
1997/98 Phoenix 76 9 21,9 45,9% 41,5% 86,0% 2,1 3,4 0,8 0,1 9,1
1998/99 Dallas 40 40 31,7 36,3% 37,4% 82,6% 2,9 5,5 0,9 0,1 7,9
1999/00 Dallas 56 27 27,4 47,7% 40,3% 88,2% 2,2 4,9 0,7 0,1 8,6
2000/01 Dallas 70 70 34,1 48,7% 40,6% 89,5% 3,2 7,3 1,0 0,1 15,6
2001/02 Dallas 82 82 34,6 48,3% 45,5% 88,7% 3,1 7,7 0,6 0,0 17,9
2002/03 Dallas 82 82 33,1 46,5% 41,3% 90,9% 2,9 7,3 1,0 0,1 17,7
2003/04 Dallas 78 78 33,5 47,0% 40,5% 91,6% 3,0 8,8 0,9 0,1 14,5
2004/05 Phoenix 75 75 34,3 50,2% 43,1% 88,7% 3,3 11,5 1,0 0,1 15,5
2005/06 Phoenix 79 79 35,4 51,2% 43,9% 92,1% 4,2 10,5 0,8 0,2 18,8
2006/07 Phoenix 76 76 35,3 53,2% 45,5% 89,9% 3,5 11,6 0,8 0,1 18,6
2007/08 Phoenix 81 81 34,3 50,4% 47,0% 90,6% 3,5 11,1 0,7 0,1 16,9
2008/09 Phoenix 74 74 33,6 50,3% 43,9% 93,3% 3,0 9,7 0,7 0,1 15,7
2009/10 Phoenix 81 81 32,8 50,7% 42,6% 93,8% 3,3 11,0 0,5 0,1 16,5
2010/11 Phoenix 75 75 33,3 49,2% 39,5% 91,2% 3,5 11,4 0,6 0,1 14,7
2011/12 Phoenix 62 62 31,6 53,2% 39,0% 89,4% 3,0 10,7 0,6 0,1 12,5
2012/13 L.A. Lakers 50 50 32,5 49,7% 43,8% 92,2% 2,8 6,7 0,6 0,1 12,7
2013/14 L.A. Lakers 15 10 20,9 38,3% 33,3% 91,7% 1,9 5,7 0,5 0,1 6,8
Razem 1217 1053 31,3 49,0% 42,8% 90,4% 3,0 8,5 0,7 0,1 14,3

Play-offy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
1997 Phoenix 4 0 3,8 22,2% 25,0% 0,3 0,3 0,3 0,3 1,3
1998 Phoenix 4 1 12,8 44,4% 20,0% 62,5% 2,5 1,8 0,5 0,0 5,5
2001 Dallas 10 10 37,0 41,7% 41,0% 88,2% 3,2 6,4 0,6 0,1 13,6
2002 Dallas 8 8 40,4 43,2% 44,4% 97,1% 4,0 8,8 0,5 0,0 19,5
2003 Dallas 20 20 36,5 44,7% 48,7% 87,3% 3,5 7,3 0,9 0,1 16,1
2004 Dallas 5 5 39,4 38,6% 37,5% 88,9% 5,2 9,0 0,8 0,0 13,6
2005 Phoenix 15 15 40,7 52,0% 38,9% 91,9% 4,8 11,3 0,9 0,2 23,9
2006 Phoenix 20 20 39,9 50,2% 36,8% 91,2% 3,7 10,2 0,4 0,3 20,4
2007 Phoenix 11 11 37,5 46,3% 48,7% 89,1% 3,2 13,3 0,4 0,1 18,9
2008 Phoenix 5 5 36,6 45,7% 30,0% 91,7% 2,8 7,8 0,4 0,2 16,2
2010 Phoenix 16 16 33,7 51,8% 38,0% 89,3% 3,3 10,1 0,3 0,1 17,8
2013 L.A. Lakers 2 2 30,5 43,5% 0,0% 100,0% 2,5 4,5 0,0 0,0 12,5
Razem 120 113 35,7 47,3% 40,6% 90,0% 3,5 8,8 0,6 0,1 17,3

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NBA[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Statystyka Rekord Data Przeciwko
Punkty: 42 2 razy
Celne rzuty z pola: 16 2006-12-077 grudnia 2006 New Jersey Nets
Oddane rzuty z pola: 27 2009-03-066 marca 2009 Houston Rockets
Celne rzuty "za 3": 8 2008-03-3131 marca 2008 Denver Nuggets
Oddane rzuty "za 3": 15 2006-12-2222 grudnia 2006 Washington Wizards
Celne rzuty wolne: 13 2 razy
Oddane rzuty wolne: 16 2001-12-1111 grudnia 2001 Portland Trail Blazers
Zbiórki w ataku: 4 7 razy
Zbiórki w obronie: 11 2005-03-3030 marca 2005 Philadelphia 76ers
Zbiórki w sumie: 13 2005-03-3030 marca 2005 Philadelphia 76ers
Asysty: 22 2006-01-022 stycznia 2006 New York Knicks
'Przechwyty: 5 2000-12-1818 grudnia 2000 Boston Celtics
Bloki: 2 5 razy
Minuty: 55 2006-01-022 stycznia 2006 New York Knicks
Na podstawie [1]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Steve Nash jest żonaty od 2005 r. z Paragwajką Alejandrą Amarilla. Mają dwie córeczki-bliźniaczki, których ojcem chrzestnym jest Dirk Nowitzki. W roku 2011 rozwiódł się.

Steve Nash jest wielkim miłośnikiem piłki nożnej. Między innymi dlatego blisko zaprzyjaźnił się z innym fanem futbolu, Dirkiem Nowitzkim. Zdarzyło mu się trenować z drużyną amerykańskiej ligi Red Bull New York, którą trenuje jego przyjaciel Bruce Arena. Jest często widywany na ważnych meczach, zwłaszcza drużyny Tottenham Hotspur, której kibicuje. Przyjaźni się także z wieloma znanymi piłkarzami, jak np. Alessandro Del Piero, Thierry Henry, Massimo Ambrosini czy Steve McManaman.

W 2001 r. założył fundację własnego imienia, która zajmuje się zdrowiem dzieci. Jest także sponsorem młodzieżowej letniej ligi koszykówki w rodzinnej Kolumbii Brytyjskiej.

W maju 2006 magazyn Time wybrał go do setki najbardziej wpływowych osób na świecie.

Jest zamiłowanym podróżnikiem.

Przypisy

  1. Wojciech Bielewicz: Steve Nash wystąpi w żółtej koszulce, zagra dla Lakers (pol.). ZkrainyNBA.com, 5 lipca 2012. [dostęp 10 października 2012].
  2. Klip "Can I Kick It" na YouTube
  3. Wojciech Bielewicz: Nash jako piąty (pol.). ZkrainyNBA.com, 9 stycznia 2013. [dostęp 21 lutego 2013].
  4. Michał Kajzerek: W hołdzie dla doktora (pol.). ZkrainyNBA.com, 21 lutego 2013. [dostęp 21 lutego 2013].