Raytheon Standard Missile 6 ERAM

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SM-6 ERAM
Dane podstawowe
Państwo USA
Rodzaj pocisk pozahoryzontalny
woda-powietrze
Historia
Data konstrukcji w trakcie prac konstrukcyjnych
Dane techniczne
Długość 6,55 m
Średnica 0,34 m
Rozpiętość 1,57 m
Napęd 1 stopień Mk 72 na paliwo stałe
2 stopień Mk 104 dual-thrust
na paliwo stałe
Prędkość 3,5 Ma[1]
Naprowadzanie aktywne, półaktywne
Masa 1500 kg
Typ głowicy odłamkowa, Mk125 Mod 1
Zasięg 370,4 km
Użytkownicy
Nie jest na wyposażeniu
sił zbrojnych żadnego państwa (2008)

Raytheon Standard Missile 6 Extended Range Active Missile (SM-6 ERAM) – pocisk rakietowy woda-powietrze następnej generacji o przedłużonym zasięgu z opracowanej i produkowanej przez Raytheon rodziny Standard Missile. SM-6 ERAM jest pociskiem przeznaczonym do zwalczania, poza zasięgiem i horyzontem jednostki radarowej okrętu, załogowych i bezzałogowych samolotów i śmigłowców, a także pocisków manewrujących i innych aparatów latających o obniżonym współczynniku RCS. Aktualnie (2008 r.), pocisk ten znajduje się w fazie rozwojowej, przewidziany jest zaś do stacjonowania na okrętach Aegis, Aegis BMD – jako następca pocisków serii SM-2 – oraz przyszłych okrętów typu CG(X), DD(X).

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Konstrukcja SM-6 ERAM oparta jest o kadłub i półaktywny system naprowadzania pocisku SM-2 Block IV, z pocisku klasy powietrze-powietrze AIM-120 AMRAAM (Phase III – AIM 120-C7) natomiast, zaczerpnął aktywny radar poszukująco-naprowadzający uniezależniający poza horyzontem pocisk od radaru pokładowego okrętu macierzystego, w którego konstrukcji wykorzystano wszystkie dotychczasowe doświadczenia największego amerykańskiego producenta radarów.

Większość danych o sprawności nowego pocisku pozostaje wciąż tajna, jeśli jednak przyjąć ze SM-6 korzystać będzie z kadłuba i zespołu napędowego SM-2 Block IV o podwójnym ciągu Mk 104 oraz silnika startowego Mk 72, przypuszczalnie zasięg nowej jednostki wynosić będzie ponad 200 Mm (370,4 km) zarówno nad wodą jak i nad lądem, wyposażony tez będzie w odpowiednik najnowocześniejszej odłamkowej głowicy wybuchowej Mk125 Mod 1 będącej aktualnie częścią pocisku SM-2 Block IIIB.

Stopień zaawansowania prac konstrukcyjnych (styczeń 2008): 80%

Wejście do służby[edytuj | edytuj kod]

Wejście SM-6 ERAM do służby przewidziane jest na rok budżetowy 2010. Ma on zastąpić na okrętach marynarki pocisk SM-2 Block IV, który został wyprodukowany jedynie w ograniczonej ilości z powodu zamiaru zastąpienia go uniwersalnym – przeciwlotniczym i antybalistycznym pociskiem SM-2 Block IVA. Anulowanie jednak programu tego ostatniego pocisku w roku 2001, spowodowało wyrwę w całym systemie obrony powietrznej floty, która została w ten sposób pozbawiona jakiegokolwiek nowoczesnego pocisku woda – powietrze dalekiego zasięgu.

Pocisk SM-6 ERAM, z chwilą wejścia do produkcji stanowić ma podstawowy element obrony powietrznej floty na dystansach pozahoryzontalnych, a jak podaje Raytheon, SM-6 może być wykorzystany również jako pocisk ostatniej szansy w terminalnej fazie obrony antybalistycznej, po ewentualnym pokonaniu przez pocisk balistyczny zapory stawianej w fazie środkowej przez pociski SM-3.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Oficjalne dane pozostają wciąż tajne. Prędkość przypuszczalna.