Rejon suzuński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
suzuński
Сузунский район
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód nowosybirski
Siedziba Suzun
Powierzchnia 4 746 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

33 510[1]
• gęstość 7,1 os./km²
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Położenie na mapie
Ziemia 53°46′59,9″N 82°19′00,1″E/53,783300 82,316700
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon suzuński (ros Сузунский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia dzisiejszego ziem obejmujących dzisiejszy rejon suzuński zaczyna się jeszcze XVII wieku, gdy na te tereny zaczęli napływać pierwsi rosyjscy osadnicy[2]. 7 listopada 1763 roku decyzją cesarzowej Katarzyny II w centrum tych ziem, Suzunie ustanowiono zakład obróbki miedzi oraz mennicę, która miała wytwarzać monety dla ziem syberyjskich[2]. W 1764 roku oficjalnie zaczyna się historia osiedla Suzun[2]. Plany architektoniczne zagospodarowania przestrzennego zostały stworzone w państwowych pracowniach w Petersburgu, a sam zakład obróbki miedzi i układ ulic wzorowano na rozwiązaniach zastosowanych w Koływaniu i w Jekaterynburgu[2]. Do tego wybudowano tamę o długości 110 metrów, a 1827 roku na terenie rejonu działała specjalna szkoła przygotowująca specjalistów do pracy w zakładach miedziowych położonych na terenie ziemi suzuńskiej[2]. Do 1804 roku ziemie te podlegały pod rosyjską administrację w Tobolsku, a od tego roku zostały włączone pod jurysdykcję guberni tomskiej[2]. Większość osiedli ludzkich powstała jeszcze w XVII oraz w XVIII wieku[2]. W 1847 roku spłonęły zakłady obróbki miedzi, co odbiło się niekorzystnie na rozwoju regionu[3]. Mieszkańcy nadal jednak parali się drobnym przemysłem, wydobyciem i obróbką surowców oraz minerałów, wytwórstwem, ale także rolnictwem i hodowlą[4]. Pod względem administracyjnym na ziemiach tych istniała wówczas wołost[3].

W czasie rosyjskiej wojny domowej ziemie te znajdowały się pod kontrolą wojsk Białych podległych rządowi admirała Aleksandra Kołczaka, a następnie przeszły w ręce bolszewików. Rejon suzuński został oficjalnie utworzony przez władze sowieckie 12 września 1924 roku[3]. Znajdowało się tu 4011 gospodarstw domowych, które łącznie zamieszkiwało 17 616 osób[3]. Wkrótce obszar rejonu suzuńskiego został zwiększony o nowe tereny, co sprawiło że liczba gospodarstw wzrosła do 6368, a liczba ludności powiększyła się niemal dwukrotnie, do poziomu 33 269 dusz[3]. Obecną nazwę rejon otrzymał 10 grudnia 1932 roku, a jego granice nie miały już ulec zmianie[3]. Od 1937 roku przynależy on administracyjnie do obwodu nowosybirskiego. W czasach stalinowskich rolnictwo regionu przeszło przez etap kolektywizacji[5][4]. Władze sowieckie inwestowały w rozwój przemysłu górniczego oraz sprzętu elektronicznego i mechanicznego[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon suzuński położony jest w południowo-wschodniej części obwodu nowosybirskiego, w odległości 191 kilometrów od obwodowej stolicy, Nowosybirska[6]. Łączna powierzchnia rejonu wynosi 4 746 kilometrów kwadratowych, co stanowi 2,7% całości powierzchni nowosybirskiego obwodu[6]. Administracyjnie rejon składa się z jednego osiedla typu miejskiego i 14 osiedli typu wiejskiego (sielsowietów). Przez południową część tych ziem przepływa rzeka Ob, wykorzystywana nie tylko jako środek transportu, ale także w celach sportowo-rekreacyjnych[7]. Teren rejonu zajmują głównie stepy, pola uprawne, a lasy stanowią 36% całości powierzchni[7][2]. Znajduje się tu także rezerwat przyrody zajmujący powierzchnię około 80 tysięcy hektarów[7]. Teren jest bogaty w różnego typu surowce naturalne, m.in. różnego typu piasków, żwiru, sapropelu[8]. Głównym bogactwem ziemi suzuńskiej są duże zasoby materiału drzewnego[8]. Pod rolnictwo wykorzystywane w 2010 roku wykorzystywanych było 285 100 hektarów[9]. W 2010 roku wyprodukowano tu 71 010 ton różnych zbóż, co było wynikiem o 40,9% gorszym niż w roku 2009[9]. Także w 2010 roku wyprodukowano 33 549 ton mleka i 5627 ton mięsa[9].

Przemysł rejonu suzuńskiego jest blisko związany z rolnictwem i hodowlą, bo 42% jego całości stanowi przetwórstwo żywności[10]. Silny jest sektor farmaceutyczny, którego udział w całości suzuńskiego przemysłu wynosi 25%[10]. 18% związane jest z przetwarzaniem plastiku, 10% z przemysłem drzewnym, a 5% to pozostałe gałęzie[10]. Łączna długość dróg na obszarze rejonu wynosi 340,5 kilometrów, z tego drogi o utwardzonej nawierzchni to 309,6 kilometrów[11]. Transport publiczny zapewnia sieć połączeń autobusowych podlegająca pod administrację rejonu[12]. Rejon nie jest zgazyfikowany[12]. Na terenie rejonu działa 18 publicznych placówek szkolnych różnego typu[11]. Według danych z 2011 roku funkcjonuje tu 6 szpitali, 12 klinik, a na tysiąc mieszkańców przypada 2,5 lekarza[13]. W 2010 roku na poprawę opieki medycznej, w tym remonty i zakup nowego sprzętu, przeznaczono ponad 8 milionów rubli[13]. Rozwijana jest infrastruktura sportowa, głównie narciarska oraz hokejowa[13]. Swe siedziby ma tu 29 klubów kulturalnych, 24 oddziały biblioteczne oraz muzeum rejonowe[5]. W 2010 roku władze zainwestowały w kulturę 3,6 milionów rubli[13].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Wiadomości ogólne[edytuj | edytuj kod]

Dane federalne z 2010 roku wskazują, że rejon suzuński zamieszkiwany jest przez 33 510 osób[1]. Różnią się one nieznacznie od lokalnych statystyk, według których w roku tym mieszkało tu 32 590 osób[14]. W porównaniu z latami dziewięćdziesiątymi XX wieku jest to spadek, gdyż w 1998 roku na tym obszarze żyło 37 500 ludzi[5]. Władze przewidują kontynuację trendu spadkowego w liczbie mieszkańców, w 2015 roku ma ona wynieść 32 100 osób, a w 2020 roku 31 800 dusz[15]. Od 2008 roku przeciętne miesięczne wynagrodzenie powoli wzrasta, w 2008 roku wynosiło ono 7950 rubli, w 2009 roku wzrosło do 9500 rubli, w 2010 roku do poziomu 10 450 rubli[14]. 32,5% wszystkich pracowników zatrudnionych jest w rolnictwie[11].

Liczba ludności w ostatnich latach[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba ludności
1998 37 500
2008 33 378
2009 33 255
2010 32 590 (33 510)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gks.ru: Численность населения Российской Федерации по городам, поселкам городского типа и районам на 1 января 2010 года (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Suzunadm.ru: О районе... (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Region.newsib.ru: Сузунский район: История (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. 4,0 4,1 4,2 Molsib.info: Сузун — земля загадок (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. 5,0 5,1 5,2 Loi.sscc.ru: Сузунский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. 6,0 6,1 Region.newsib.ru: Сузунский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  7. 7,0 7,1 7,2 Region.newsib.ru: Сузунский район: География и климат (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  8. 8,0 8,1 Region.newsib.ru: Сузунский район: Ресурсы (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  9. 9,0 9,1 9,2 Region.newsib.ru: Сузунский район: Сельское хозяйство (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  10. 10,0 10,1 10,2 Region.newsib.ru: Сузунский район: Промышленность (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  11. 11,0 11,1 11,2 Nso.ru: Сузунский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  12. 12,0 12,1 Region.newsib.ru: Сузунский район: Инфраструктура (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 Region.newsib.ru: Сузунский район: Социальная сфера (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  14. 14,0 14,1 Region.newsib.ru: Сузунский район: Население и занятость (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  15. Region.newsib.ru: Сузунский район: Перспективные показатели развития (ros.). [dostęp 2012-08-08].