Rejon moszkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
moszkowski
Мошковский район
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód nowosybirski
Siedziba Moszkowo
Powierzchnia 2 591 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

39 407[1]
• gęstość 15,27 os./km²
Położenie na mapie obwodu nowosybirskiego
Położenie na mapie
Ziemia 55°18′27,0″N 83°37′15,0″E/55,307500 83,620833
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Rejon moszkowski (ros Мошковский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia dzisiejszego rejonu moszkowskiego rozpoczyna się w roku 1703, gdy dla obrony wschodnich rubieży państwa rosyjskiego powstaje w tym miejscu fort oraz miejsce zesłań[2]. Od 1706 roku zaczyna się natomiast osadnictwo ludności rosyjskiej i zaczynają powstawać pierwsze wsie i osady w tym regionie[2]. Napływ ludności jest jednak bardzo powolny, osiedla ludzkie nie rozwijają się zbyt dynamicznie, a miejscowa ludność zajmuje się głównie rolnictwem, hodowlą oraz handlem[2]. Przełomowym momentem, który da impuls do rozwoju dla tych terenów będzie powstanie Kolei Transsyberyjskiej, której trasa zostanie tu zlokalizowana[2]. Tereny te podlegały pod gubernię tomską i były zbyt słabo zaludnione by mogła tu zostać utworzona własna wołost[2]. Główną wsią była Aleksiejewka, jedna z teorii głosi że nazwa została nadana na cześć cesarzewicza Aleksego Nikołajewicza[2]. Napływ ludności nasila się za czasów reform premiera Piotra Stołypina, co sprawia, że w 1916 roku może tu zostać utworzona wołost aleksiejewska[2]. Ludność zajmuje się głównie uprawą zbóż, ale także ziemniaków, rozwija się także rękodzieło i drobne zakłady wytwórcze[2].

W okresie rosyjskiej wojny domowej tereny te zajmują wojska podległe admirałowi Aleksandrowi Kołczakowi, a następnie przechodzą w ręce bolszewików. W 1925 roku następuje reforma administracyjna i utworzony zostaje tu rejon aleksiejewski[2]. Zajmował on powierzchnię jedynie 1044 kilometrów kwadratowych i był najmniejszym podlegającym pod władze w Nowosybirsku, a według danych z 1926 roku na terenie tym żyło 29 355 ludzi[2]. Większą część populacji stanowili Rosjanie, ale istniały także skupiska Ukraińców, Białorusinów, Mordwinów oraz Estończyków[2]. W centrum rejonu znajdował się szpital, urząd pocztowy, targ oraz publiczna czytelnia[2]. W 1929 roku powierzchnia rejonu zostaje zwiększona do 3890 kilometrów kwadratowych, a liczba ludności w rok później wyniosła 77 146 mieszkańców[2]. 7 czerwca 1933 decyzją władz sowieckich jednostka została przemianowana na rejon moszkowski, następnie w 1935 i 1956 roku zmieniano jeszcze jego granice[2]. Od 1937 roku w granicach obwodu nowosybirkiego. Polityka Józefa Stalina wprowadziła na tym obszarze forsowną kolektywizację[3]. 1 lutego 1963 roku w wyniku kolejnej reformy administracyjnej rejon zostaje zlikwidowany, a jego ziemie wcielone m.in. w skład rejonu bołotnińskiego[2]. Na mapę rejon moszkowski powraca 31 marca 1972 roku w granicach jakie przetrwały rozpad Związku Radzieckiego i zachowane zostały w Federacji Rosyjskiej[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rejon moszkowski położony jest w północno-wschodniej części obwodu nowosybirskiego[4]. Znajduje się on niedaleko obwodowej stolicy, miasta Nowosybirsk, co bardzo korzystnie wpływa na jego rozwój[5]. Przez jego teren przebiega także droga magistralna M53 "Bajkał" oraz linie kolejowe, co sprawia że rejon jest dobrze ulokowany pod względem transportowym i tym samym jest on atrakcyjnym punktem do lokowania nowych inwestycji[5]. Rejon moszkowski bogaty jest w sieć rzeczną, z których najważniejszą jest rzeka Ob, ważną rolę pełnią też zasoby surowców mineralnych, m.in torfu i gliny[5]. W rolnictwie dominują głównie prywatni rolnicy, którzy posiadają ponad 70% gospodarstw rolnych[6]. Pod rolnictwo wykorzystywane jest ogółem 26 400 hektarów, a w 2011 roku wyprodukowało ono towarów o łącznej wartości 1,552 miliardów rubli[6]. Uprawia się tu głównie zboża, ale rośnie też produkcja ziemniaków oraz warzyw[6]. W rolnictwie zatrudnionych jest ok 35% wszystkich pracujących[3]. W moszkowskiej gospodarce dominuje głównie przemysł, działają tu 33 zakłady przemysłowe, z tego 2 duże, związane głównie z produkcją maszyn oraz przemysłem drzewnym[7]. Ważną gałąź przemysłu stanowi też wytwarzanie i dystrybucja energii elektrycznej, produkcja materiałów budowlanych oraz wyrobów drzewnych[7]. Na terenie rejonu zarejestrowanych jest około 300 placówek handlowych[8].

Rejon podzielony jest na dwa osiedla typu miejskiego oraz dziewięć osiedli typu wiejskiego. Łączna długość dróg na jego terenie wynosi 264,1 kilometrów, z czego wszystkie one są drogami o utwardzonej nawierzchni[9]. Na obszarze znajdującym się pod jurysdykcją władz rejonu moszkowskiego funkcjonuje 38 placówek edukacyjnych różnego szczebla, 37 klubów kulturalnych oraz 28 bibliotek różnego typu[3]. Znajduje się tu także 19 oddziałów przedszkolnych różnego typu oraz muzeum rejonowe[9]. Opiekę zdrowotną zapewnia sześć szpitali różnego typu oraz jedna specjalistyczna klinika[3]. Statystyki federalne wskazują, że w 2010 roku na obszarze rejonu moszkowskiego mieszkało 39 407 ludzi[1]. W 1998 roku liczba ta wyniosła 41 500 mieszkańców[3]. W latach 2006-2009 z terenów rejonu ubyło 856 ludzi[10]. 93% populacji stanowią Rosjanie, reszta mieszkańców to m.in. Niemcy, Ukraińcy i Białorusini[3]. W 2011 roku średnia miesięczna pensja na terenie rejonu moszkowskiego wyniosła 15 691 rubli[10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy