Rubel
| Rubel rosyjski | |
5000 rubli rosyjskich |
|
| Kod ISO 4217 | RUB |
| Kraj | |
| Poziom inflacji | 13,9% w 2008[1] |
| Podział | 1 rubel = 100 kopiejek |
| Monety | 1, 5, 10, 50 kopiejek 1, 2, 5, 10 rubli |
| Banknoty | 5, 10, 50, 100, 500, 1000, 5000 rubli |
| Bank centralny | Centralny Bank Rosji |
Rubel (ros. рубль – rubl; biał. рубе́ль – rubiel) – jednostka monetarna używana obecnie na Białorusi, w Rosji, a także w nieuznawanych republikach: Naddniestrzu (oficjalnie część Mołdawii) oraz Abchazji i Osetii Południowej (oficjalnie części Gruzji). Dawniej używany był także w Rosji carskiej i terytoriach zależnych (m.in. w Królestwie Polskim – Kongresówce), a także w ZSRR, Tadżykistanie i na Łotwie.
Rubel dzieli się na 100 kopiejek.
Spis treści |
[edytuj] Nazwa
Według jednej z wersji, nazwa rubla pochodzi od rosyjskiego czasownika рубить (rubiť) – "odcinać" (od sztuki srebra).
[edytuj] Historia rubla
[edytuj] Od średniowiecza do Rosji carskiej
Rubel jako jednostka monetarna znany był już od XIII w., początkowo w Nowogrodzie Wielkim, był odpowiednikiem grzywny (nowogrodzkiej) srebra, emitowanym w postaci srebrnych sztabek i odpowiadał 200 diengom. Później pozostał jedynie jako jednostka obrachunkowa, równa nadal 200 diengom, a od 1534 r. 100 kopiejkom. Dopiero Aleksy I Romanow wybił w 1654 r. monetę talarową o wartości rubla. Na stałe jako moneta pojawił się od 1704 r., w wyniku reformy pieniężnej Piotra Wielkiego.
[edytuj] Po I wojnie światowej
Po zakończeniu wojny oddzielne waluty o nazwie „rubel” wprowadzone zostały m.in. w Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Harbinie (dzisiejsze Chiny), na Łotwie, w Republice Dalekiego Wschodu, Turkiestanie.
[edytuj] Związek Radziecki
W Związku Radzieckim, od 1922 r. używany był rubel radziecki (SUR). W 1964 r. wprowadzono rubel transferowy jako walutę rozliczeniową między krajami RWPG. M.in. w 1961 miała miejsce denominacja rubla w stosunku 10:1[2].
[edytuj] Lata 90. XX wieku
Po rozpadzie Związku Radzieckiego, w niektórych byłych republikach radzieckich zostały wprowadzone waluty tymczasowe. Wśród nich dwie nosiły nazwę „rubel”:
- rubel łotewski (1992-1993),
- rubel tadżycki (1995-2000).
[edytuj] Współczesność
Obecnie w użyciu są:
- rubel rosyjski (od 1998 RUB, 1992-1997 RUR) – używany także w Abchazji i Osetii Południowej,
- rubel białoruski (od 2000 BYR, 1992-1999 – BYB),
- rubel naddniestrzański (od 1994, symbol PRB nie jest włączony do normy ISO 4217).
[edytuj] Rubel rosyjski
Kurs rosyjskiego rubla był ustalany odgórnie przez Centralny Bank Rosji do 29 czerwca 2006 r., kiedy podjęto decyzję o jego uwolnieniu. Od lipca 2006 r. kurs ustala rynek. Kurs średni NBP: 1 RUB = 0,1036 PLN[3].
Przypisy
- ↑ Inflacja według CIA (ang.). [dostęp 6 sierpnia 2009].
- ↑ ZAZ-965/965A, Avtolegendy SSSR Nr.17, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X, s.5 (ros.)
- ↑ stan na 23 września 2011
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||