Rodonit
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
|
|
Ten artykuł zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jego weryfikowalność jest niejasna. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać więcej przypisów. |
| Rodonit | |||||
|
|||||
Kryształ rodonitu pochodzący z Conselheiro Lafaiete, Minas Gerais, Brazylia (5,0 x 3,2 x 1,1 cm) |
|||||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||||
| Skład chemiczny | krzemian manganu i wapnia; częste domieszki K, Fe, Mg (CaMn4[Si5O15]) |
||||
| Twardość w skali Mohsa | 5,5–6,5 | ||||
| Przełam | nierówny, muszlowy | ||||
| Łupliwość | trzykierunkowa, dwukierunkowa-doskonała, wyraźna | ||||
| Układ krystalograficzny | trójskośny | ||||
| Gęstość minerału | 3,4–3,74 g/cm³ | ||||
| Właściwości optyczne | |||||
| Barwa | ciemnoczerwona, mięsistoczerwona; czarne dendryczne wrostki, rzadko przezroczysta | ||||
| Rysa | biała | ||||
| Połysk | szklisty, perłowy | ||||
Rodonit – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od (rhodon gr. = róża) – aluzja do barwy minerału. Ma zwykle na podstawowym czerwonym tle, czarne, dendrytyczne wrostki tlenku manganu.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Stosunkowo rzadko tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe, niekiedy wykazują pojedyncze lub wielokrotne zbliźniaczenia. Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych a sporadycznie włóknistych. Jest kruchy i przezroczysty. Czasami zawiera niewielkie ilości żelaza, magnezu, cyny.
Występowanie [edytuj]
Spotykany w skałach metamorficznych: skarnach, wapieniach, marmurach. W złożach rud manganowych, w osadach bogatych w rodochrozyt.
Miejsca występowania:
- na świecie: Rosja – rejon Świerdłowska, Ukraina, Australia (Broken Hill) – materiał zbity, dobrze wykształcone kryształy pozyskiwane w galenie; Japonia (Honsiu); Meksyk, Szwecja – (Vermland) – materiał jubilerski o pięknej różowoczerwonej barwie; Tanzania – rejon Kilimandżaro, USA – Montana, Alaska, Kalifornia. Włochy – okolice Genui, Libola, San Marcelo,
- w Polsce: mineral zbliżony składem do rodonitu stwierdzono w wapieniach manganowych pomiędzy Doliną Chochołowską i Lejową w Tatrach.
Zastosowanie [edytuj]
- stanowi lokalnie rudę manganu (zawiera do 42% Mn),
- bywa używany do produkcji glazury i barwników malarskich,
- w jubilerstwie ograniczone: stosowany w postaci kaboszonów. Poszukiwane są okazy różowe, i różowoczerwone z drobnymi białymi żyłkami. Kryształy jubilerskie pochodzą przede wszystkim z Kanady i Tanzanii,
- używany jest do wyrobu drobnych przedmiotów, waz, wisiorków, naszyjników, jako kamień dekoracyjny np. okładziny stacji metra w Moskwie.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Leksykon Przyrodniczy. Minerały i kamienie szlachetne. Horyzont, 2002.
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały. Świat Książki, 1996.
- R. Hochleitner: Minerały i kryształy. Muza, 1994.
- J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały. Multico, 1997.
- Kazimierz Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1982.
- N. Sobczak: Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych. Alfa, 1986.