Rodochrozyt
| Rodochrozyt | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy | dialogit, diagolit lub szpat manganowy | ||
| Skład chemiczny | MnCO3 – węglan manganu | ||
| Twardość w skali Mohsa | 3,5-4,5 | ||
| Przełam | nierówny, muszlowy | ||
| Łupliwość | doskonała we wszystkich kierunkach | ||
| Układ krystalograficzny | trygonalny | ||
| Gęstość minerału | 3,45-3,7 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | różowy, czerwony czasami brunatnoczerwony lub szary | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Rodochrozyt (dialogit, diagolit lub szpat manganowy) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów rzadkich rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. rhodon = róża i chroma = barwa i nawiązuje do barwy tego minerału.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Właściwości
Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, czasami słupkowym płytkowym; najczęściej przyjmują postać romboedrów, skalenoedrów, które czasami skupiają się w przepiękne druzy o lśniącej czerwonej barwie. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, groniastych, naciekowych, promienistych. Często tworzy konkrecje. Jest kruchy, przezroczysty, często zawiera domieszki wapnia – rodochrozyt wapniowy (występuje na obszarze Peru), żelaza, magnezu, miedzi, cynku, kobaltu. Tworzy roztwór stały z syderytem. Jest izomorficzny z kalcytem, magnezytem, smithsonitem. Reaguje tylko z gorącym kwasem solnym.
[edytuj] Występowanie
Występuje w kruszcowych żyłach hydrotermalnych, może powstawać w też w wyniku oddziaływania tych roztworów na skały zawierające mangan. W rzadkich przypadkach rodochrozyt jest pochodzenia osadowego.
Miejsca występowania:
- Na świecie: USA – Kolorado (Kopalnia Sweet Home - kryształy wartości jubilerskiej), Argentyna – („róża Inków”), RPA – najbardziej przejrzyste kryształy, Niemcy, Austria, Meksyk, Peru, Rumunia.
- W Polsce: został znaleziony w szczelinach limonitu w okolicach Tarnowskich Gór (Górny Śląsk), w żyłach barytowych w okolicach Wałbrzycha
[edytuj] Zastosowanie
- do pozyskiwania manganu (tylko tam gdzie jest to opłacalne) – zawiera 43% Mn,
- wykorzystywany w jubilerstwie,
- do wyrobu rzeźb i różnych przedmiotów ozdobnych,
- poszukiwany przez kolekcjonerów.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma-Press” 2003
