Roman Indrzejczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roman Indrzejczyk
Roman Indrzejczyk (z lewej), obok kard. Marian Jaworski (2008)
Roman Indrzejczyk (z lewej), obok kard. Marian Jaworski (2008)
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1931
Żychlin
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Kapelan Prezydenta RP
Okres sprawowania 2005–2010
Kanonik Protektor Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej
Okres sprawowania 2003–2010
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja warszawska
Prezbiterat 8 grudnia 1956
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Zasługi (Portugalia)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tablica pamiątkowa w kaplicy Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Pałacu Prezydenckim w Warszawie
Grób Romana Indrzejczyka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Roman Indrzejczyk (ur. 14 listopada 1931 w Żychlinie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski prezbiter rzymskokatolicki, kapelan Prezydenta RP i rektor kaplic prezydenckich w latach 2005–2010, kanonik Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej od 2003, prałat honorowy Jego Świątobliwości od 2008.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 14 listopada 1931 w Żychlinie[1]. W 1951 ukończył zdaniem matury naukę w tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza[1]. 8 grudnia 1956[1] przyjął święcenia kapłańskie z rąk Stefana Wyszyńskiego[2].

W czasie swojej posługi kapłańskiej pełnił funkcję wikariusza w parafiach w Drwalewie i Grodzisku Mazowieckim, następnie w parafiach warszawskich: św. Aleksandra, Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście i Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze. W latach 1964–1986 był proboszczem parafii św. Edwarda w Pruszkowie oraz duszpasterzem szpitala psychiatrycznego w Tworkach. W latach 1986–2004 był proboszczem parafii Dzieciątka Jezus na warszawskim Żoliborzu[3][4]. Był nauczycielem religii w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie[2], gdzie opiekował się chórem Laudate Dominum[5].

Współpracował z działaczami opozycji solidarnościowej. Fizycznie podobnemu do siebie Zbigniewowi Romaszewskiemu przesłał sutannę i dowód osobisty, aby ten mógł podawać się za niego, jednakże Romaszewski nie skorzystał z tej możliwości. Na jego plebanii wykłady prowadził Jacek Kuroń. W salkach katechetycznych zbierała się Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, a nawet odbywały się posiedzenia jednego z podstolików Okrągłego Stołu. Funkcjonariusze aparatu bezpieczeństwa próbowali podpalić jego kościół[6].

W latach 1961–1976 i 1989–1994 był krajowym duszpasterzem służby zdrowia[4]. Był wiceprzewodniczącym Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów oraz krajowym koordynatorem ruchu Pax Christi[7]. Od 22 grudnia 2005 do śmierci był kapelanem prezydenta Lecha Kaczyńskiego i rektorem kaplic prezydenckich[4].

W 1990 został odznaczony przywilejem noszenia rokiety, mantoletu i pierścienia. W 2003 został kanonikiem protektorem Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej, a w 2008 prałatem honorowym Jego Świątobliwości[8].

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[9]. 24 kwietnia został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[10].

18 lutego 2011 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele Przemienienia Pańskiego w Pruszkowie[11], a 10 kwietnia 2011 tablicę pamiątkową w kaplicy Pałacu Prezydenckiego w Warszawie[12].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Rekolekcje z „Gazetą” (współautorstwo). Warszawa: 2001.
  • Rozważania o człowieczeństwie (zasłyszane w parafii). Warszawa: MATREK Jerzy Pusiak, 2003.
  • I niech tak zostanie... niektóre myśli sercem wysłuchane. Warszawa: MATREK Jerzy Pusiak, 2005.
  • Człowiek dla człowieka. Rozmowy z ludźmi i...historią. Warszawa: MATREK Jerzy Pusiak, 2006.
  • Mądrym być człowiekiem. Warszawa: Jerzy Pusiak, 2007.
  • Wiersze wybrane. Rozważania o człowieczeństwie. Warszawa: Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Francuskiej, 2008.
  • W pamięci zapisane. Warszawa: Jerzy Pusiak, 2008.
  • Tak różni jesteśmy.... Warszawa: Jerzy Pusiak, 2009.
  • W pamięci zapisane. Warszawa: Bluet emplire, 2010.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Druga rocznica katastrofy smoleńskiej. gminazychlin.pl, 2012-04-10. [dostęp 2012-09-09].
  2. 2,0 2,1 Ksiądz Roman Indrzejczyk. dziennik.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-11].
  3. Marta Walter Chmielak: Ks. Roman Indrzejczyk. W: praca zbiorowa: Zwyczajna parafia. Kielce: Oficyna Wydawnicza „Apla” s.c., 1999, s. 391. ISBN 83-85953-07-8.
  4. 4,0 4,1 4,2 Ks. Roman Indrzejczyk kapelanem prezydenta RP. arc.ekai.pl, 2005-12-24. [dostęp 2010-04-11].
  5. W. Grejciun, J. Osowski: Cisza na apelach, żałoba w szkole ks. Indrzejczyka. warszawa.gazeta.pl, 2010-04-12. [dostęp 2010-04-14].
  6. K. Pawlak. Wujek wszystkich. „Wprost”. Nr 17. s. 19. ISSN 0209-1747. OCLC 2010-04-25. 
  7. Ks. Roman Indrzejczyk – kapelan prezydenta RP (sylwetka). gazeta.pl, 2010-04-11. [dostęp 2010-04-14].
  8. Kapłani Archidiecezji Warszawskiej, którzy zginęli w katastrofie samolotu w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 roku. archidiecezja.warszawa.pl. [dostęp 2010-04-27].
  9. Oni byli w roztrzaskanym samolocie. dziennik.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-14].
  10. Tysiące warszawiaków pożegnały ks. Romana Indrzejczyka. ekai.pl, 2010-04-24. [dostęp 2010-04-24].
  11. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej ks. Indrzejczyka. wiadomosci.wpr24.pl, 2011-02-16. [dostęp 2011-05-04].
  12. Nałęcz: druga tablica w Pałacu Prezydenckim. rp.pl, 2011-04-05. [dostęp 2011-04-29].
  13. Komunikat Nr 163/VI kad.. sejm.gov.pl, 2004-04-16. [dostęp 2010-04-16].
  14. T. Kuźmicz: Będzie tablica dla ks. Indrzejczyka. kurierpoludniowy.pl, 2010-10-08. [dostęp 2012-09-09].
  15. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]