MASH (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu fabularnego. Zobacz też: MASH.
MASH
M.A.S.H.
MASH
Gatunek Komediodramat, wojenny
Data premiery 1970
Kraj produkcji Stany Zjednoczone USA
Język angielski
Czas trwania 116 min.
Reżyseria Robert Altman
Scenariusz Ring Lardner Jr.
Główne role Donald Sutherland, Elliott Gould, Tom Skerritt, Sally Kellerman i inni
Muzyka Johnny Mandel
Zdjęcia Harold E. Stine
Scenografia Jack Martin Smith, Walter M. Scott, Stuart A. Reiss
Montaż Danford B. Greene
Wytwórnia Aspen Productions
Ingo Preminger Productions
Twentieth Century Fox Film Corporation
Dystrybucja 20th Century Fox
Nagrody Złota Palma na Festiwalu w Cannes (1970)

MASH (skrót od angielskiego Mobile Army Surgical Hospital - Mobilny Wojskowy Szpital Chirurgiczny) – amerykański film fabularny z 1970 roku w reżyserii Roberta Altmana (Złota Palma na Festiwalu w Cannes (1970), nominacja do Oscara w 8 kategoriach, w tym za reżyserię (1971)).

Film, utrzymany w konwencji groteski powstał na kanwie powieści M*A*S*H: A Novel About Three Army Doctors amerykańskiego pisarza Richarda Hookera. Film opowiada o przygodach trójki chirurgów szpitala polowego, podczas wojny koreańskiej. Kapitanowie Benjamin Hawkeye Pierce (Donald Sutherland), John Traper McIntyre (Elliott Gould) oraz Duke Forrest za wszelką cenę nie chcą przyjąć do wiadomości, że wokół nich toczy się wojna, którą trzeba się śmiertelnie przejmować, a najważniejszą cechą amerykańskiego oficera powinien być niezachwiany patriotyzm. Pod pozorną lekkością fabuły i swobodnym zachowaniem bohaterów, film kryje jednak zdecydowaną postawę antywojenną, a bohaterowie znakomicie wpisują się w poczet wojennych kontestatorów, obok Szwejka i Yossariana.

Większość aktorów, jakich zaangażował Altman to debiutanci. Sam reżyser o ile film kręcił bez przeszkód i ingerencji, to podczas montażu popadł w konflikt z producentami, którym nie podobała się swoboda obyczajowa lansowana w MASH-u, jego antypatriotycznośc i antywojskowość oraz przede wszystkim tryskająca krew podczas scen dziejących się na sali operacyjnych. W końcu Altmanowi udało się przeforsować swoją wersję, a po entuzjastycznym przyjęciu przez widownię podczas próbnego seansu producenci wycofali zastrzeżenia.

Z filmu pochodzi popularna piosenka "Suicide Is Painless", kompozycja Johnny'ego Mandela.

Film stał się podstawą serialu telewizyjnego o tym samym tytule, z Alanem Aldą w roli głównej. Jedynymi aktorami, którzy zagrali zarówno w filmie jak i w serialu był Gary Burghoff, odtwórca roli Radara, Fred Williamson grający kpt. 'Speerchuckera' Jonesa oraz G Wood, odtwórca roli generała Hammonda. Dwaj ostatni wystąpili jednak tylko w kilku epizodach pierwszego sezonu.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]