Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie
kościół – sanktuarium
Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Andrzeja Boboli na Mokotowie
Wezwanie św. Andrzeja Boboli
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie
Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie
Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie
Ziemia 52°12′20,6″N 21°00′03,5″E/52,205722 21,000972Na mapach: 52°12′20,6″N 21°00′03,5″E/52,205722 21,000972
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie – kościół – sanktuarium pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli znajdujące się u zbiegu ulic Boboli i Rakowieckiej (pod numerem 61) w warszawskiej dzielnicy Mokotów.

Sanktuarium zbudowane zostało w latach 1980-1989, wcześniej był tam ogród ojców jezuitów oraz kaplica, gdzie od 1938 przechowywano relikwie Andrzeja Boboli.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1 grudnia 1935 r. przy ulicy Rakowieckiej 61 na warszawskim Mokotowie otwarto Dom Pisarzy Towarzystwa Jezusowego, którego fundatorem był papież Pius XI. Relikwie Andrzeja Boboli umieszczono tam 20 czerwca 1938 r.[1]

2 sierpnia 1944 r., w drugim dniu powstania warszawskiego, w podziemiach Domu Pisarzy Niemcy zamordowali 44 Polaków, w tym 8 kapłanów i 8 braci Towarzystwa Jezusowego oraz 28 osób świeckich. Po wojnie pokój w którym dokonano masakry został przekształcony w kaplicę, a szczątki ofiar pogrzebano pod posadzką jego podłogi.

Parafia erygowana została 1 stycznia 1953 przez kardynała Stefana Wyszyńskiego, lecz wcześniejsza zgoda władz na budowę kościoła z 1957 została anulowana w 1958 i dopiero 19 maja 1980 parafia otrzymała zgodę na wzniesienie kościoła.

13 czerwca 1980 prymas Stefan Wyszyński poświęcił plac pod budowę sanktuarium, a 15 października 1980 kamień węgielny poświęcił w Rzymie papież Jan Paweł II[2].

17 kwietnia 1988 pierwszą mszę w górnym kościele celebrował prymas Józef Glemp, a w styczniu 1989 oficjalnie zakończono budowę kościoła.

Wystrój[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Historia Parafii św. A. Boboli Patrona Polski – Warszawa
  2. kamień pochodzi z Janowa Poleskiego – miejsca męczeńskiej śmierci św. Andrzeja Boboli

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]