Janów (dawniej także: Janów Poleski, biał. Іванава, Iwanawa, ros. Иваново, Iwanowo) – miasto na Białorusi, stolica rejonu janowskiego w obwodzie brzeskim, 16,1 tys. mieszkańców (2010).
W 1465 uzyskał prawa miejskie. 16 maja 1657 poniósł tu męczeńską śmierć z rąk Kozaków Andrzej Bobola. Po trzecim rozbiorze Polski w 1795 zagarnięty przez Rosję.
2 marca 1919 roku Grupa Podlaska Wojska Polskiego pod dowództwem mjr. Antoniego Listowskiego odbiła Janów z rąk bolszewików[2]. Od 1921 w granicach II Rzeczypospolitej. Miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Janów. W latach 1939-1991 w ZSRR. W Janowie Poleskim 22 stycznia 1943 roku hitlerowcy rostrzelali księdza Witolda Iwickiego, administratora diecezji pińskiej, jako zakładnika po akcji Wachlarza na więzienie w Pińsku. Nie skorzystał z propozycji uwolnienia w ostatniej chwili, oddając swe życie za innego zakładnika, naczelnika stacji kolejowej w Pińsku. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
Stolice rejonów obwodu brzeskiego |
|
|
|
 |
|
Białoruś
52°08′N 25°33′E / 52.133333333333, 25.55Na mapach: 52°08′N 25°33′E / 52.133333333333, 25.55
