Henryk Lew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Lew
Braunschweig Brunswick Heinrich der Loewe (Dom 2005).jpg
książę Saksonii
Okres panowania od 1142
do 1180
książę Bawarii
Okres panowania od 1156
do 1180
Dane biograficzne
Dynastia Welfowie
Urodziny 1129
Śmierć 6 sierpnia 1195
Brunszwik
Ojciec Henryk X Pyszny
Matka Gertruda
Żona Matylda Plantagenet
Dzieci Otto IV
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Koronacja Henryka Lwa i Matyldy w ewangeliarzu
Tzw. Lew Brunszwicki - zoomorficzny pomnik ku czci Henryka Lwa na zamku w Darkwarderode

Henryk Lew (niem. Heinrich der Löwe) (ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku) - książę Saksonii Henryk III 11421180 i Bawarii Henryk XII 11561180 z dynastii Welfów.

Henryk Lew był synem księcia bawarskiego Henryka Pysznego i wnukiem po kądzieli cesarza Lotara III. Po dojściu do władzy Konrada III, króla Niemiec z rodu Hohenstaufów, jego ojciec został wygnany z kraju, a dziedzictwo Henryka przepadło (Bawarię otrzymali Babenbergowie, a Saksonię Askańczycy). Dopiero po śmierci Henryka Pysznego (w 1139 r.), Saksonia wróciła w ręce Henryka Lwa (w 1142 r.), za sprawą wstawiennictwa jego babki Richezy, żony Lotara III. W 1156 r. odzyskał Bawarię również za sprawą kobiety. Jego owdowiała matka Gertruda (córka cesarza Lotara III i Richezy) została bowiem wydana za Henryka Jasomirgotta z rodu Babenbergów, który wówczas władał Bawarią. Kiedy Babenberg został księciem Austrii Bawaria przypadła jego pasierbowi. Henryk Lew ożenił się z Matyldą Plantagenet (córką króla Anglii - Henryka II), z którą miał syna - Otto IV z Brunszwiku, późniejszego cesarza niemieckiego.

W 1147 podjął nieudaną wyprawę przeciw państwu plemiennemu Obodrzyców na terenach obecnej Meklemburgii, jednak zmusił książąt Pomorza Zachodniego (określanego również jako Pomorze Przednie) do uznania jego władzy w stosunku lennym. W latach 1160-1163 ostatecznie podbił ziemie Obodrzyców, następnie wraz z Danią pokonał Wieletów, zdobył wpływy na Pomorzu Zachodnim i wyspie przybrzeżnej Rugii. Wprowadzał chrześcijaństwo w nadbałtyckich ziemiach słowiańskich, gdzie lokował osadników niemieckich. Potęgą dorównywał niemal cesarzowi niemieckiemu Fryderykowi I Barbarossie, jednak w 1176 popadł w zatarg z nim, następnie został osądzony i skazany na banicję. Ostatecznie Henryk Lew utracił długo budowane dziedzictwo Welfów, które następnie uległo rozpadowi.

Miasta założone przez Henryka Lwa[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Albrecht Niedźwiedź
Coat of arms of Saxony.svg książę Saksonii
1142-1180
Coat of arms of Saxony.svg Następca
Bernard III
Poprzednik
Henryk XI Jasomirgott
Armoiries Bavière.svg książę Bawarii
1156-1180
Armoiries Bavière.svg Następca
Otton I