Serhij Arbuzow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Serhij Arbuzow
Арбузов Сергій Геннадійович.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1976
Donieck
Premier Ukrainy (p.o.)
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres urzędowania od 28 stycznia 2014
do 27 lutego 2014
Poprzednik Mykoła Azarow
Następca Arsenij Jaceniuk
I wicepremier Ukrainy
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres urzędowania od 24 grudnia 2012
do 28 stycznia 2014
Poprzednik Wałerij Choroszkowski
Następca Witalij Jarema
Prezes Narodowego Banku Ukrainy
Okres urzędowania od 23 grudnia 2010
do 11 stycznia 2013
Poprzednik Wołodymyr Stelmach
Następca Ihor Sorkin
Ukraina
Godło Ukrainy
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Ukrainy
Portal Portal Ukraina

Serhij Hennadijowicz Arbuzow (ukr. Сергій Геннадійович Арбузов; ur. 24 marca 1976 w Doniecku) – ukraiński ekonomista i urzędnik państwowy, od 23 grudnia 2010 prezes Narodowego Banku Ukrainy, od 24 grudnia 2012 do 28 stycznia 2014 pierwszy wicepremier. Od 28 stycznia 2014 do 27 lutego 2014 pełnił obowiązki premiera Ukrainy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Doniecku w rodzinie bankowców. Ukończył studia z dziedziny finansów w Donieckim Uniwersytecie Narodowym. W 2009 uzyskał doktorat z dziedziny nauk ekonomicznych. Sprawował funkcję dyrektora filii „PriwatBanku” w Konstantynówce (1998–2003), zaś od 2003 do 2010 był prezesem zarządu Ukraińskiego Biznesbanku z siedzibą w Doniecku (dawny bank „Doneczczyna”). Od maja 2010 zasiadał w radzie nadzorczej „Ukr-Ex-Im-Banku”, zaś od czerwca do października 2010 był jej przewodniczącym.

Od 1 września 2010 pełnił obowiązki pierwszego zastępcy prezesa Narodowego Banku Ukrainy. 22 grudnia 2010 Rada Najwyższa Ukrainy wybrała go na wniosek prezydenta Janukowycza prezesem NBU większością 282 głosów. Opozycja nie uczestniczyła w głosowaniu[1].

Żonaty, ma dwóch synów. Jest przyjacielem Ołeksandra Janukowycza, starszego syna prezydenta. Jego matka Wałentyna Arbuzowa pełni funkcję prezesa Wszechukraińskiego Banku Rozwoju, którego 90% akcji należy do młodego Janukowycza. W 2005 został na krótki okres członkiem partii Nasza Ukraina. 28 stycznia 2014 tymczasowo objął urząd premiera Ukrainy po dymisji Mykoły Azarowa[2]. Pełnił tą funkcję do 27 lutego 2014.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]