Kost Łewycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kost Łewycki

Kost Łewycki (ukr. Кость Левицький, ur. 18 listopada 1859 w Tyśmienicy, zm. 12 listopada 1941 we Lwowie) – premier Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, adwokat, ukraiński parlamentarzysta, publicysta, polityk, działacz państwowy i społeczny.

Urodził się w rodzinie kapłana greckokatolickiego. Ukończył gimnazjum w Stanisławowie oraz Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Współzałożyciel i sekretarz Ukraińskiej Partii Narodowo-Demokratycznej. W latach 1898-1939 dyrektor Krajowego Związku Kredytowego (późniejszego Centrobanku), pierwszy przewodniczący rady Krajowego Związku Rewizyjnego (od 1904).

Członek honorowy Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i Towarzystwa Proswita.

W 1914 przewodniczył Głównej Radzie Ukraińskiej, a potem Ogólnej Radzie Ukraińskiej w Wiedniu.

Premier ZURL od 13 listopada 1918 do 4 stycznia 1919. Po przegranej wojnie polsko-ukraińskiej wyemigrował do Wiednia, był członkiem emigracyjnego rządu Sydora Hołubowycza. W 1924 powrócił z emigracji do Lwowa.

Działacz UNDO. Aresztowany 30 września 1939 przez NKWD we Lwowie, skazany na pięć lat łagru, przez 14 miesięcy więziony na Łubiance i w Butyrkach. Zwolniony w 1941, powrócił do Lwowa. Po ataku III Rzeszy na ZSRR, zajęciu Lwowa przez Wehrmacht i proklamacji niepodległości Ukrainy stanął na czele utworzonej 6 lipca 1941 Rady Seniorów, przekształconej 30 lipca w Ukraińską Radę Narodową.

Pochowany na cmentarzu Janowskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Енциклопедія українознавства, tom 4, s. 1268, Lwów 2000, ISBN 5-7707-4048-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]